maandag 13 september 2010

de bril

Kom ik vandaag bij pap binnen, is hij helemaal overstuur:  er is een glas uit zijn bril, en 't is zó lastig om door een bril met maar een glas te kijken, hij wordt er helemaal gek van....  Hij zegt dat hij de hele tijd heeft gezocht naar 't glas, 't hele huis heeft hij nagekeken.  Op mijn vraag of hij soms met de bril op in slaap is gevallen op de bank kijkt hij me aan alsof hij 't in Keulen hoort donderen:  "dat weet ik toch niet meer......" Hij weet ook niet waar zijn reservebril is, kan zich überhaupt niet herinneren dat hij een andere bril heeft.  En ik hoef nergens te gaan zoeken, want dat heeft hij al genoeg gedaan....Aangezien ik mijn eigenwijsheid van hem heb geërfd ga ik dus ijverig op zoek naar 't brillenglas.  Eerst tussen de kussens van de bank waarop hij nogal eens in slaap valt, maar daar ligt niets.  Vervolgens op zijn slaapkamer:  op 't nachtkastje, in de brillenkoker, ligt 't glas.....  En de reservebril ligt in de woonkamer op tafel tussen allemaal stapeltjes tijdschriften..... Pap is zo blij als een kind als ik 't glas in zijn montuur heb gezet.  Morgen, als de opticien open is, gaan we 't glas goed vast laten zetten.....

1 opmerking:

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge