zaterdag 25 september 2010

geld, 't steeds wederkerende issue....

Gistermorgen was ik bij pap om hem zijn geld te geven waarmee hij boodschappen kan doen. Hij was weer blut zei hij, maar bij controle bleek dat er nog 25 € in de beurs zaten. Ik gaf hem zijn geld, en betaalde de aanwezige poetshulp haar loon. Achteraf gezien had ik hem dat beter zelf kunnen laten doen, want nu vond pap dat hij erg weinig van mij had gekregen.... Ok, weer wat geleerd voor een volgende keer. Maar moeilijk blijft dit, het geven van een x-bedrag aan je eigen vader. Voortdurend vindt hij dat hij te weinig van mij krijgt, zodat ik me een soort van vrek voel die zijn geld niet aan hem wil geven..... Maar ik weet ook niet wat er gebeurd als ik het bedrag verhoog: volgens mij is 't geld dan net zo snel "op", en waar hij 't allemaal aan uitgeeft, Joost mag 't weten maar ik weet het niet en kom er denkelijk ook niet achter. Pap beweert dat hij zuinig is, en alleen maar boodschappen doet met 't geld. In principe is dat ook 't enige wat hij er mee hoeft te doen: alle rekeningen maak ik voor hem over, en grotere aankopen zoals kleding of schoenen kopen we samen, en dan pin ik voor hem. Maar het kan best zijn dat hij een biljet van 50 uitgeeft voor een biljet van 5, het is ook mogelijk dat hij wisselgeld maar laat zitten, of een flinke fooi geeft, misschien betaalt hij bedragen dubbel, wie weet verstopt hij geld ergens in huis........Ik vind 't beheer in ieder geval moeilijk om te doen, want hoe je 't ook doet, 't is nooit goed......

4 opmerkingen:

  1. Ik denk dat je hier wat zakelijker mee om moet gaan en je gevoel moet uitschakelen wat geld betreft. Je doet het niet om zuinig te zijn, maar om je vader toch nog vrijheid te geven met geld. Wel beperkt, puur omdat je niet weet hoe verward hij daarmee is. Dus voel je hier niet schuldig om, volgens mij doe je het prima. Het is natuurlijk een onnatuurlijke situatie voor je als dochter t.o.v. je vader maar je vader is niet meer zoals vroeger: een vader zonder alzheimer.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kun je proberen het hem uit te leggen? Je kunt hem vertellen dat je merkt dat het geld af en toe te snel gaat, en dat dat nu eenmaal niet kan, de schatkist heeft een bodem, en dat je hem op die manier helpt om te budgetteren.
    Overigens is het natuurlijk wel zorgelijk dat hij (zoals in de andere blog) dingen koopt die hij helemaal niet nodig heeft.
    Bij mijn moeder heb ik het veiligheidsaspect gebruikt: je kan je tas verliezen, ze kunnen hem uit he rollator stelen, dan ben je in elk geval niet veel geld kwijt. Ze vond het een prima oplossing (zolang ze het onthield). Uiteindelijk is het geen probleem meer, ze is er nu allang aan gewend. Als ze een tientje heeft, vindt ze het goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik probeer hem dit iedere keer weer uit te leggen, maar 't blijft lastig. Pap woont nog zelfstandig en doet ook nog zelf boodschappen, dus met een tientje is hij niet tevreden en kan hij ook niet veel. Ik was zó blij toen we 't pinpasje konden inleveren: 't gevaar van pinnen met alle "bijwerkingen" was voorbij, en ach, dit zal ook wel wennen....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goede avond
    Mijn man heeft ook alzheimer en een groot probleem is dat hij weinig geld krijgt ,anders gaat hij naar de kroeg.
    Nu hebben wij grote vrienschap verloren aan een buurman die heeft munten en die heeft hij gestolen ,weet niet wat hij er mee heeft gedaan ,pakt ook stiekem geld uit mijn portomenee,ik raak hier reddeloos van en verdrietig,kan niet met hem praten daarover !!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge