vrijdag 17 september 2010

mobieltje

Pap is weer thuis van anderhalve dag weg.  Hij heeft 't leuk gehad, zegt hij.  Maar wat hij allemaal heeft gedaan weet hij niet meer.  Wel weet hij nog wie hem thuis heeft gebracht.  Ze zijn ook nog mee naar binnen geweest, maar of hij ze koffie heeft aangeboden weet hij niet meer.  Ook dat hij de jas in de auto heeft laten liggen weet hij niet meer.  Ik vertel hem dat de jas wordt opgestuurd, en dat deze dus vandaag of morgen wordt bezorgd door de postbode.  Verbaasd is hij niet dat ik deze informatie heb, hij vindt dat allemaal heel normaal.  Ik zal uit zijn naam een bloemetje sturen naar deze dierbare vrienden, vind dat ze dat wel verdiend hebben!  Samen bekijken we de foto's die op de vorige bijeenkomst, een jaar geleden, zijn gemaakt.  Triest is dat hij maar van enkele vrienden de namen weet, terwijl hij ze toch anderhalve dag vrij intensief heeft meegemaakt.   Ineens vraagt pap me hoe hij zijn mobiele telefoon (die hij dus nooit meer gebruikt) moet opladen......  Tja, en wat doe je dan: ik heb hem gewezen waar de oplaadkabel ligt (tussen alle stapeltjes papierwerk op de keukentafel), en 't ding wordt dus nu opgeladen.  Op mijn vraag wat hij ermee gaat doen krijg ik als antwoord dat hij 'm bij zich wilt hebben als hij gaat fietsen.  Nu was pap's grootste vrees altijd dat hij zou worden gebeld als hij op de fiets zat. En nu zou hij 'm bij zich willen hebben?  Tja, 't abonnement is in ieder geval opgezegd, dus hij kan 'm nog ruim twee maanden  meenemen, maar ik ben bang dat dat nooit meer gebeurd....


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge