dinsdag 28 september 2010

stukjes schrijven

Toen ik afgelopen augustus met deze blog begon wist ik niet hoe vaak ik een bericht zou gaan plaatsen. Naar nu blijkt is er een enorme berg van (kleine) dingen die er in 't dagelijkse leven van pap gebeuren die ik de moeite waard vind om op te schrijven. Vaak zijn de dingen die gebeuren neergezet in min of meer chronologische volgorde, dus zoals 't die dag of de dag ervoor is gebeurd. Soms put ik uit mijn geheugen, en zijn 't dingen die me invallen, dingen die langer geleden zijn gebeurd maar die ik niet wil vergeten omdat ze in mijn ogen ook belangrijk zijn. Soms zijn 't dingen die anderen me vertellen, en die ik dus niet zelf heb meegemaakt, maar waarvan ik dus soort van verslagje schrijf. Eigenlijk zijn deze stukjes net als 't geheugen van pap: af en toe gaat een deurtje open en komt er weer een verhaaltje uit. Wat ik zo fijn vind aan 't opschrijven is dat dingen door mij en door mensen die pap kennen niet meer worden vergeten, telkens weer nagelezen kunnen worden en ook zo herkenbaar zijn. Vaak word ik aangesproken door familie en vrienden, die 't leuk vinden om de stukjes te lezen. Ergens is 't jammer dat pap zelf ze niet heeft gelezen. Misschien moet ik dit stapje toch eens gaan zetten, ben ergens wel benieuwd hoe hij erop reageert..... 

2 opmerkingen:

  1. Het lijkt me een heel dilemma om je vader te vertellen over de stukjes die je schrijft. Het gaat toch over een deel van hem dat hij misschien niet zo leuk vindt...
    Ik vind de stukjes die je schrijft erg mooi en liefdevol, vanuit jouw perspectief als dochter. Ik kan me voorstellen dat veel mensen daar iets aan hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dankje....ik ben er ook nog niet uit of ik 't 'm wel of niet laat lezen. Komt tijd komt raad ;)

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge