dinsdag 21 september 2010

vergeten is lastig...

Soms merk ik aan pap dat hij 't "vergeten" lastig vindt, en dat hij ook geen "betutteling" wil. Moeilijk, moeilijk... Voorbeeld: gisteravond belde hij me om te zeggen dat hij 't vervelend vond dat hijzelf geen geld meer kon halen bij de bank, zijn beurs was bijna leeg en dat vond hij "lullig". Hij zei dat hij in Utrecht was geweest  met maar 20 gulden bij zich en dat was te weinig:  hij had daar niets kunnen betalen en voelde zich een arme sloeber.  (Toevallig weet ik dat hij gisteren is gaan wandelen in de buurt van zijn woonplaats, héél ver van Utrecht.....).  Hij wil 't liefst de regie over alles weer in eigen handen hebben en dus ook zelf naar de bank om geld af te halen.....  Ik heb hem verteld dat 't systeem bij de banken is veranderd en dat niemand meer aan de balie geld kan afhalen. Alles moet met een pinpasje, en dat heeft hij niet meer omdat hij telkens weer de pincode vergat, waardoor 't pasje werd geblokkeerd en hij hiervan erg zenuwachtig werd. Tja, toen was 't even stil aan de andere kant van de lijn, "en waarom vertelt mij niemand dat je geen geld meer kunt halen bij een bank??".  Lastig hè pap, dat vergeten...... 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge