zondag 17 oktober 2010

fietsen

Ik hou mijn hart vast als ik weet dat pap op de fiets stapt....  Hij gaat bijna dagelijks op de fiets naar de AH, en dus hou ik  bijna dagelijks mijn hart vast.  Ik heb een aantal keren samen met hem een stukje gefietst, en dat ging toen goed:  hij keek om zich heen voordat hij van richting veranderde en hij stak ook zijn hand uit.  Toch komt 't regelmatig voor dat hij van de fiets valt, en onder de blauwe plekken en (schaaf)wondjes zit, maar waardoor?  Hij vertelt me nooit zelf dat hij van de fiets is gevallen, altijd hoor ik 't van anderen die hem hebben zien stuntelen, vallen en weer opstaan.....  Ik heb geprobeerd hem duidelijk te maken dat hij rustiger moet opstappen, hij maakt altijd een enorme zwieper met zijn been voordat hij goed op de fiets zit, en ook afstappen gaat niet altijd feilloos, volgens mij kiept hij gewoon om als hij niet genoeg snelheid heeft..... 

3 opmerkingen:

  1. Is een damesfiets niet handige voor hem? Dan hoeft hij niet meer met zijn been te zwiepen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oei, moeilijk zeg. Zat ook al een damesfiets te denken, maar zou hij dat willen?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Pap zou zeggen: ik fiets zoals ik fiets....en niet anders ;)

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge