maandag 11 oktober 2010

sleuteltje kwijt

Pap is boos: hij is een (piep) klein sleuteltje kwijt, 't sleuteltje van de extra sloten op de keukendeur, en nu kan die deur dus niet meer open. Hij heeft overal gezocht, zegt hij, en dus zoek ik nog een keer op alle plekjes waar zo'n klein dingetje zou kunnen zijn neergelegd. Hij zegt dat hij oud wordt in zijn hoofd, dat had zijn moeder ook (oma had inderdaad ook alzheimer....) en zij werd gek van het alsmaar dingen kwijt zijn.  Ik beaam dat hij inderdaad ouder wordt in zijn hoofd en dat dat ook hartstikke lastig is.  Intussen blijven we zoeken, maar hij weet al niet meer naar wat...  "Wat zoek ik ook alweer, maedje? ..."  Het is ook lastig voor hem, want hij wordt telkens afgeleid door dingetjes die hij in zijn handen pakt om te kijken of 't sleuteltje er tussen ligt.  En alle dingen hebben een verhaal, en vertellen en onthouden gaat ook niet goed samen.  Hij gaat zich scheren, dat had hij nog niet gedaan. Na een tijdje hou ik 't zoeken en intussen opruimen voor gezien, en ik roep naar boven dat ik niets gevonden heb en dat ik weer naar huis ga. En weer klinkt 't:  "Wat zocht je ook alweer, maedje?" 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge