woensdag 13 oktober 2010

sleuteltje

Vanmorgen moest pap op controle bij de diabetesverpleegkundige, hij was gelukkig thuis en helemaal klaar met alles toen ik 'm ging ophalen. Hij had zich verslapen, zei hij, en vervolgde dat dat bijna nooit gebeurt maar ik twijfel hier wel eens aan. 't Zou kunnen betekenen dat hij 's nachts wakker is, en laat in de ochtend in slaap valt, maar zeker weten doe ik dit niet. Enfin, we kunnen dus op tijd naar de controle. Ik ben benieuwd naar de waardes van bloed en urine, die zijn gelukkig goed. Eigenlijk zijn ze zelfs wat laag voor een man van zijn leeftijd en dus wordt besloten om met ingang van volgende week (als de nieuwe blisterverpakking met medicatie door de apotheek wordt bezorgd) op proef de metformine (=verlager van de glucose in het bloed bij diabetes) weg te laten. Voordeel hiervan is het vóórkomen van hypo's  (=te laag bloedsuikergehalte) waardoor hij door bijvoorbeeld duizeligheid zou kunnen vallen.... Het voorval met 't niet nuchter bloed laten prikken vorige week komt ook op tafel, we spreken af dat met ingang van de volgende controle het bloed bij hem thuis zal worden geprikt door iemand van de trombosedienst. Hopelijk gaat dit beter, maar ik ben in ieder geval verlost van de stress van het hem nuchter naar de huisartsenpraktijk krijgen..... Pap is trouwens alweer 2 kg bijgekomen in 3 maanden tijd.... hij eet dus (te) goed. Zijn voeten worden gecontroleerd en goed bevonden. Pap neemt met een grap en een lach afscheid en we kunnen weer richting huis. Ik ga nog eventjes mee naar binnen om de nieuwe afspraken in de agenda te noteren en wat vuile was te verzamelen. Vanmorgen viel me nog een plekje in waar het verdwenen sleuteltje van 't slotje op de keukendeur zou kunnen liggen, en jawel hoor:  bingo!  't Is weliswaar niet het originele maar een reservesleuteltje dat in een klein laatje bij de kruidenpotjes ligt.  Pap is zo blij als een kind dat de keukendeur weer open kan....."Fijn hè maedje?", ja pap, hartstikke fijn!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge