zondag 7 november 2010

mijn buurvrouw

Ik heb een aantal leuke buurvrouwen, met een ervan had ik laatst een gesprek toen we beiden buiten bezig waren:  zij met onkruid wieden en ik met vegen.  Zoals meestal komt 't gesprek vanzelf op onze ouders, zij heeft 't dan over haar hoogbejaarde vader en over haar demente moeder, en ik over pap. Haar ouders wonen ook nog zelfstandig, haar vader (een krasse negentiger!) rijdt nog auto en kookt ook nog warme maaltijden! Haar moeder is iets meer "stapjes terug" dan mijn vader, met 't verschil dat er dus iemand 24 uur per dag om haar heen is die constant ziet wat er gebeurt en wat er fout gaat. Zij verstopt bijvoorbeeld spulletjes op de meest onmogelijke plekjes in huis, en hij is dan vervolgens uren zoet met zoeken en belt dan meestal ten einde raad naar zijn dochter die dan ook nog eens alles op z'n kop zet om 't verlorene te vinden.... Laatst was hij zijn mapje met 't rijbewijs kwijt, 't was nergens te vinden en hij raakte een beetje in paniek. Na heel lang zoeken vond mijn buurvrouw 't eindelijk:  tussen 'n plint en 'n poot van de kast zat net een centimetertje ruimte en daar zat 't mapje verstopt. 'n Onmogelijke plek en je vraagt je af hoe ze erbij komt en waarom ze dat doet. Zoveel en zo vaak mogelijk legt haar vader nu alle waardevolle dingen en dingetjes die hij niet kwijt wil raken in een apart kamertje waarvan hij de deur op slot doet. Tja, wie weet wat pap al overal in huis heeft verstopt om wat voor reden dan ook......

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge