vrijdag 12 november 2010

verstrooidheid

Pap was altijd al behoorlijk vergeetachtig.  Misschien dat 't daarom ook langer duurde voordat we echt in de gaten hadden dat 't vergeten niet gewoon vergeten meer was maar erger....  Ik kan me nog goed een voorval herinneren van 't vergeetachtige:  pap had vroeger een zeilboot. Hij zeilde zo vaak als 't mogelijk was, maar dit was helaas niet echt vaak omdat hij 't veel te druk had met zijn baan als dierenarts in een drukke praktijk. Mijn moeder ging nooit met hem mee, en daarom nam hij vrijwel altijd onze hond - Barrie - mee als gezelschap op de zeiltochtjes. Zo ook die ene middag.  Na de nodige voorbereidingen op de boot gooide pap de trossen los en ging lekker zeilen.  Na een aantal uren kwam hij weer terug in de haven, en zag op de kade een klein wit hondje zitten. Barrie dus, die fijn en trouw zat te wachten totdat baasje weer terugkwam.  En pap had 'm niet één moment gemist....

2 opmerkingen:

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge