maandag 29 november 2010

vreemd telefoontje

Net belt pap me: "maedje, ik ben mijn familie aan 't zoeken, hier is niemand...." Ik vraag of en wie hij kwijt is, pap woont alleen dus ik ben benieuwd wie hij bedoelt. "nou, gewoon, de aangetrouwden, die zoek ik, en Inge (ik dus...) die ben ik ook kwijt". Ik hoop dat ik pap gerust kan stellen door te zeggen dat hij mij, Inge dus, gewoon aan de lijn heeft nu. Ik ben niet weg, ik ben niet kwijt,  ik ben gewoon thuis. Ik vraag waarom hij mij en de anderen mist of kwijt is. Hij zegt dat hij gisteravond thuis kwam (gaan wandelen?) en het huis was leeg, en dat vond hij niet prettig. In plaats van gisteravond belt hij me dus nu vanmorgen op. Of 't werkelijk gisteravond was dat hij dat dacht of eerder of later, geen idee. Hij leest twee verdere namen op die op de telefoonlijst staan die naast de telefoon hangt: de namen van mijn broers, ik zeg dat zij gewoon aan 't werk zijn nu, zij zijn dus ook niet kwijt. Ik vraag of zijn poetshulp soms niet aanwezig is, misschien is hij haar aan 't zoeken? Maar zij is gewoon 'aan de poets'. Dan wil hij neerleggen:  de thuishulp is er voor zijn medicijnen. Tja, in mijn eerdere bericht van vandaag ben ik nog blij dat hij de testjes bij geriatrie redelijk goed heeft afgelegd, en nu weet ik even niet wat ik hiervan moet denken....

3 opmerkingen:

  1. Ik zelf denk dat hij de gezinssituatie van vroeger kwijt is: hij zocht mijn moeder, mijn broers en mij.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge