vrijdag 24 december 2010

ct scan

Mijn broer belt me:  't is allemaal goed gegaan. Pap heeft eraan gedacht om niets te eten 's morgens: dankzij kattebelletjes overal (ijskast, broodla, keukenkastje), herinnering door de thuiszorg 's morgens, en doordat mijn broer al vroeg bij hem was. Gelukkig, dit deel van de missie is geslaagd. In 't ziekenhuis volgt eerst het onderzoek en daarna bespreking van de resultaten met de geriater, volgens mijn broer een hartstikke aardige man.  Klopt, ik heb hem gezien en gehoord tijdens 't symposium over Alzheimer waar ik laatst was, hij straalt gewoon sympathie, betrokkenheid en kundigheid uit. Volgens de geriater is alles vwb bloedwaardes en longen in orde. Nu kan met bijna 100% zekerheid worden gezegd dat de de ontstekingsremmer inderdaad de trigger voor 't delier  was.... Ik bel pap: uiteraard weet hij niet meer dat ik niet thuis maar op vakantie ben, maar dat vind ik niet erg. Belangrijk vind ik dat hij helder klinkt. Hij is bezig met zich om te kleden voor een begrafenis. Daar heeft hij niet zelf aan gedacht, maar met herinnering eraan door zijn poetshulp is ook dat goed gegaan. Ik kan met een tamelijk gerust hart op vakantie zijn....