maandag 20 december 2010

de dag na de dag dat 't erg was

Zaterdagmorgen al vroeg op pad om bij pap te gaan kijken: thuiszorg is al geweest, hij is aangekleed, heeft gegeten, medicatie is aangereikt, en hij lijkt weer op weg naar 'normaal'. Praat niet meer over werken of diensten, heeft prima geslapen, dus ik ben weer wat gerustgesteld. Ik heb alleen 't idee dat 't vergeten erger is geworden, dus dat 't geheugen een klap heeft gekregen door 't delier, en de vraag is nu of dit ook tijdelijk of toch blijvend is... Ik ga boodschappen (voor hem) doen en beloof dat ik 's avonds nog terugkom. 's Middags een geruststellende sms van mijn broer:

Pap is helder. Hij weet dat hij thuis is. Hij weet dat hij niet is weggeweest. Hij weet dat jij bent geweest. Hij verveelt zich alleen zegt hij. Heeft niet gerefereerd naar eventueel hebben moeten werken...Ik denk dat die pilletjes werken. Ben nu met hem aan het puzzelen, gaat best goed.

's Avonds als ik bij 'm ga kijken zit hij met zijn jas aan voor de televisie. Hij heeft 't koud, zegt hij. Binnen in de kamer staat de thermostaat op 22 graden, dus koud is 't niet. Maar dan zie ik dat hij alleen een dun poloshirt als bovenkleding draagt....'t is niet bij hem opgekomen om als oplossing een dikkere trui aan te doen. En dat terwijl ik dat 's morgens wel had gezegd. Eigenwijs is hij dus ook nog, maar dat wist ik al.... Hij kijkt naar de film die ik ook wilde zien: Lord of the Rings. Hij vindt 't mooi, zegt hij, een kwartiertje later vindt hij 't maar flauwekul en zet hij een andere zender op....