zondag 19 december 2010

de nacht in...

Gisteravond (vrijdag), telefoontje van mijn broer:  "'t Is niet goed, pap is weer helemaal de weg kwijt" dus ik trotseer witte wereld en gladde wegen en rij in mijn auto naar ze toe. Pap denkt dat hij nog aan 't werk is als dierenarts, en zogenaamde tweede dienst heeft. Hij verwacht telefoontjes die hem oproepen om ergens te assisteren bij bijvoorbeeld een verlossing .... Hij is absoluut niet voor rede vatbaar, zijn ogen staan 'wild' en hij wordt zelfs kwaad als we tegen hem in proberen te gaan... Mijn broer en ik besluiten dat dit dus een moment is om hem een tabletje haldol te geven.  Als de verpleegkundige van de thuiszorg komt constateert ook zij dat pap wel erg in de war is, dus waarschijnlijk nog middenin 't delier zit.  't Is op dit moment niet echt verantwoord om hem alleen te laten, we zijn bang voor bijvoorbeeld nachtelijk dwalen. Da's ook nog eens gevaarlijk omdat 't buiten bitterkoud is..... Ze neemt telefonisch contact op met een van haar collegae bij de thuiszorg om te overleggen over een eventuele opname. Omdat dit vrij moeilijk schijnt te gaan op de late avond ('t is inmiddels 22.00uur) besluit ik om de nacht bij pap te blijven. Als hij voor de televisie in slaap dreigt te gaan vallen stuur ik hem naar bed en gelukkig doet hij fijn wat ik zeg. Al snel valt hij in een diepe slaap en hoor ik niets meer.... Zou dat door dat ene tabletje komen? 't Is bijna 1 uur als ik vind dat 't verantwoord is om toch thuis naar mijn eigen bed te gaan voor een goede nachtrust. Ik hoop toch zo (tegen beter weten in?) dat dit delier 'maar' tijdelijk is....