vrijdag 29 oktober 2010

bomen en de griepspuit

Vandaag moeten we de griepprik gaan halen.  Doordat de tuinman bezig is in paps tuin hoef ik niet bang te zijn dat hij niet thuis is vandaag:  hij is lekker buiten bezig met helpen.  Ongelooflijk dat een man van 81 nog zo lichamelijk actief bezig kan zijn zonder moe te worden!  De meeste bomen die geveld moeten worden liggen al om, zijn ook al in stukken gezaagd en liggen op een kar om weggebracht te worden. Pap heeft er zo te zien helemaal geen moeite mee gehad, en dat  is toch niet te geloven... waarom heb ik daar dan slecht van geslapen? Ik zie dat hij weer een bloedneus heeft gehad, maar dat is niets, zegt hij, die heeft hij maar een keer per maand....ja hoor. Hij vraagt wat ik kom doen, en ik vertel hem dat ik met hem naar de huisartsenpraktijk wil gaan voor de griepprik, en dat hij zich dus even moet omkleden. Hij gaat naar binnen om zich om te kleden, maar weet na 2 minuten al niet meer waarom. "In verband met de griepprik pap, maar je hoeft je niet echt om te kleden, alleen andere schoenen aan en de werkhandschoenen uit", dit zinnetje herhaal ik zo'n 3 keer, en dan is pap klaar, we gaan op weg...

donderdag 28 oktober 2010

storm en bomen

Tijdens de hevige stormen afgelopen augustus zijn in paps tuin enkele oude bomen omgewaaid. Ze vielen in buurvrouws tuin, gelukkig was er alleen materiële schade aan de dakgoot van haar huis en aan de afrastering tussen beide tuinen. Een en ander is intussen allemaal opgeruimd, nu moeten alleen nog enkele oude dennen in paps tuin worden gerooid. Aan de ene kant snapt hij wel dat hij 't niet kan maken om ze niet te laten kappen, maar aan de andere kant doet het hem pijn om ze te laten weghalen. Hij heeft ze meer dan 40 jaar geleden in overleg met de buurman laten zetten, en nu zouden ze weg moeten?  Ik ben benieuwd: vandaag komt de tuinman om de bomen weg te halen, hij heeft 't met pap besproken en pap vond 't goed. Ik heb gisteravond ook nog gebeld om hem eraan te herinneren dat de tuinman komt, en dat de bomen dus worden gekapt. Hij vond 't goed.....maar of dat ook nog zo is als daadwerkelijk de zaag erin gaat?

woensdag 27 oktober 2010

gewone gang van zaken

't Bezoekje aan pap begint vandaag net als altijd met eventjes bijpraten over wat er is gebeurd de afgelopen dagen, 't nakijken van de post en rekeningen met daarbij even vlug nakijken of hij niet weer iets heeft ondertekend wat beter niet ondertekend kan worden. Ik sorteer 't wasgoed op dingen die ik voor hem was en dingen die hij zelf nog wast en controleer weer eens de inhoud van de ijskast. Ik haal een groot stuk beschimmelde kaas uit de ijskast, en 't lukt me om dit weg te gooien zonder dat hij 't in de gaten heeft.  Ik neem een dekbedovertrek mee naar huis dat wel met water maar zonder wasmiddel is gewassen, en verder nog een broek met bloedvlekken.  Pap heeft vaak, héél vaak een bloedneus. Dat bloedt enorm en is slecht te stelpen, akelig om te zien trouwens, maar ik ben dan ook een held op sokken..... Oorzaak van 't bloeden is dat hij waarschijnlijk heeft zitten peuteren aan een korstje, en 't blijven bloeden wordt mede veroorzaakt door de bloedverdunners die hij moet slikken. Ik kan praten als Brugman maar hij wil er niet mee naar de huisarts of specialist. Hij wil persé niet dat iemand anders dan hijzelf aan zijn neus zit te friemelen... En dus komt 't regelmatig voor dat beddengoed en kleding onder de bloedspetters zitten.  Tja, en als je dan wast zonder wasmiddel  gaan vlekken er echt niet uit.....

maandag 25 oktober 2010

kleinzonen in de krant...

Laatst stonden twee van mijn zonen met foto en bijbehorend artikel in de krant. Natuurlijk liet ik pap dit artikel zien.  Trots als een pauw stond ik achter hem terwijl hij 't artikel las:  "och wat leuk, dat zijn mijn neefjes".....  Nee pap, niet je neefjes maar je kleinzonen....  's Middags tijdens 't wandelen sprak het groepje - waarin dus ook de andere opa en oma van mijn kleinzonen meewandelen - over het stuk en de foto.  En pap wist van niets, hij had de krant niet gelezen en de foto niet gezien, hij wist überhaupt niet of hij die krant wel had..... Vanmorgen wees hij me op 't uitgeknipte artikel dat al weken op de tafel ligt, of ik dat ook al heb gelezen, en hij had net pas ontdekt dat hij de jongens op de foto toch echt wel kende...

zondag 24 oktober 2010

ciz

Mensen die op een of andere manier hulp behoeven krijgen te maken met diverse instanties.  Het CIZ bepaalt of en hoeveel hulp iemand krijgt.  CIZ is de afkorting voor Centrum Indicatiestelling Zorg. De volgende informatieve komt van hun site:

Het CIZ beoordeelt of mensen recht hebben op AWBZ-zorg. Dit gebeurt op basis van objectieve criteria, zodat de beoordeling overal in het land hetzelfde is. Deze criteria zijn een vertaling van de richtlijnen van het ministerie van VWS. Het CIZ bestaat sinds 2005. De organisatie heeft 2500 medewerkers en heeft vestigingen door het hele land.
Binnen het CIZ is een bijzondere positie weggelegd voor de advisering in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) aan de gemeenten. Het voornemen is om CIZ MO onder te brengen in een aparte stichting. Gemeenten zijn de belangrijkste opdrachtgever. Ook bijvoorbeeld Jeugdzorg en zorgaanbieders kunnen tot de doelgroep van CIZ MO behoren.

Met beide instanties heeft pap te maken.  Met het CIZ in verband met de thuishulp en de - door pap geweigerde dagzorg -  en met CIZ MO in verband met de kookhulp.

vrijdag 22 oktober 2010

de hort op....

Net belde iemand van de thuiszorg:  pap was niet thuis. 't Was tijd voor zijn avondmedicatie (22.00u) en ze wist even niet wie te bellen. Omdat ik een paar dagen niet thuis ben kan ik niet even gaan kijken waar hij zou kunnen zijn, en dus heb ik haar gevraagd om te proberen bij zijn vriendin of bij mijn broer.  Na wat heen-en-weer ge-sms met mijn broer blijkt dat pap op bezoek is bij zijn vriendin...... Het is natuurlijk fantastisch dat hij bij haar is en een leuke avond heeft, maar 't zou wel beter zijn als zij òf zou zorgen dat hij weer op tijd thuis is voor de thuiszorg en de medicatie, òf er voor zorgt dat iemand weet waar hij is.... Pap treft geen blaam, hij denkt daar gewoon niet bij na of vergeet het. Tja, vroeger hadden hij en mijn moeder zorgen als wij er 's avonds of 's nachts niet waren, en nu is 't omgekeerd....

oeps, vergeten.....

Als ik een aantal dagen of weekje weg ben, zorgt mijn jongste broer ervoor dat pap voldoende geld heeft, tenminste......als 't goed is. Ik had op tijd aangegeven dat ik weer eventjes weg zou zijn, maar toen ik gisteren de afschrijvingen van pap nakeek op internet zag ik - "schok" - dat er geen geld van de rekening was afgehaald en dat pap dus geen geld had gekregen voor boodschappen. Ik heb direct een sms gestuurd naar mijn broer die inderdaad was vergeten om bij pap langs te gaan..... Hij heeft toen direct geld gepind en 't bedrag bij pap langs gebracht. Pap had niet eens in de gaten gehad dat hij bijna een week geen geld had gekregen, hij had zelfs nog geld in de beurs... Volgens mij moet hij dus echt ergens een verborgen potje hebben, maar waar?

woensdag 20 oktober 2010

HollandDoc: mam

Vandaag pas de kans gekregen en genomen om de documentaire rondom de film "Mam" van Adelheid Roosen te bekijken via "uitzending gemist".  Tja, wat zal ik zeggen: vreemd maar ook mooi. Mijn vader is nog lang niet zo ver "terug" als de moeder van Adelheid Roosen, dus dit is nog een beetje "ver van mijn bed", maar de strekking is wel duidelijk: niet voortdurend kijken wat niet meer kan, maar genieten en meegaan in de dingen die wel nog kunnen, en dat met veel liefde en genegenheid!
Zie  HollandDoc: Mam

dinsdag 19 oktober 2010

fietsen (2)

Pap heeft beneden in de kelder nog een racefiets staan.  Als hij me echt op de kast wil jagen zegt hij dat hij daarop weer wil gaan fietsen.  Ik moet daar echt niet aan denken:  een 81-jarige op zo'n racefiets: slinger slinger langs wegen en over fietspaden.....  Hopelijk gaat 't zoals met veel dingen, en vergeet hij dit voornemen.  Ik heb nogal wat reacties en e-mails gekregen over de fiets van pap: ik zal serieus nadenken over 't aanschaffen van een damesfiets, misschien kan zijn oude fiets (samen met de racefiets) worden ingeruild voor een eenvoudig model.  Maar 't is natuurlijk altijd mogelijk dat hij zelfs dan op de "mannenmanier" blijft opstappen, en dan schieten we dus weinig op....

zondag 17 oktober 2010

fietsen

Ik hou mijn hart vast als ik weet dat pap op de fiets stapt....  Hij gaat bijna dagelijks op de fiets naar de AH, en dus hou ik  bijna dagelijks mijn hart vast.  Ik heb een aantal keren samen met hem een stukje gefietst, en dat ging toen goed:  hij keek om zich heen voordat hij van richting veranderde en hij stak ook zijn hand uit.  Toch komt 't regelmatig voor dat hij van de fiets valt, en onder de blauwe plekken en (schaaf)wondjes zit, maar waardoor?  Hij vertelt me nooit zelf dat hij van de fiets is gevallen, altijd hoor ik 't van anderen die hem hebben zien stuntelen, vallen en weer opstaan.....  Ik heb geprobeerd hem duidelijk te maken dat hij rustiger moet opstappen, hij maakt altijd een enorme zwieper met zijn been voordat hij goed op de fiets zit, en ook afstappen gaat niet altijd feilloos, volgens mij kiept hij gewoon om als hij niet genoeg snelheid heeft..... 

vrijdag 15 oktober 2010

't huishouden....

Pap staat te strijken als ik bij hem binnenloop. Keurige stapeltjes gestreken wasgoed liggen op de keukentafel. Gelukkig denkt hij er zelf aan om de stekker uit 't stopcontact te trekken voordat we samen iets drinken en wat bijpraten. Hij begint te vertellen, en ik schrik: alwéér heeft hij mensen binnengelaten.  Dit keer 2 jonge meisjes die een enquête voor school moesten maken, en hij vond 't niet leuk om ze aan de deur te woord te staan.....pap toch...... Ik kijk even rond in de keuken en moet lachen:  er staat een mosterdpotje in de suikerpot. Volgens hem een vorm van ruimtebesparing, en hij is een beetje beledigd dat ik erom moet lachen. Snel zeg ik dat ik hem niet uitlach en dat 't een prima oplossing is. Ik zie dat hij de voorraad koffiemelk heeft aangevuld, er staan nu weer 4 flesjes in de ijskast. Volgens pap was er tijdens 't boodschappen doen een stemmetje in zijn hoofd dat hem zei bepaalde dingen te kopen, waaronder weer een flesje koffiemelk. Ik ga weer naar huis, en hij zwaait me uit...

woensdag 13 oktober 2010

sleuteltje

Vanmorgen moest pap op controle bij de diabetesverpleegkundige, hij was gelukkig thuis en helemaal klaar met alles toen ik 'm ging ophalen. Hij had zich verslapen, zei hij, en vervolgde dat dat bijna nooit gebeurt maar ik twijfel hier wel eens aan. 't Zou kunnen betekenen dat hij 's nachts wakker is, en laat in de ochtend in slaap valt, maar zeker weten doe ik dit niet. Enfin, we kunnen dus op tijd naar de controle. Ik ben benieuwd naar de waardes van bloed en urine, die zijn gelukkig goed. Eigenlijk zijn ze zelfs wat laag voor een man van zijn leeftijd en dus wordt besloten om met ingang van volgende week (als de nieuwe blisterverpakking met medicatie door de apotheek wordt bezorgd) op proef de metformine (=verlager van de glucose in het bloed bij diabetes) weg te laten. Voordeel hiervan is het vóórkomen van hypo's  (=te laag bloedsuikergehalte) waardoor hij door bijvoorbeeld duizeligheid zou kunnen vallen.... Het voorval met 't niet nuchter bloed laten prikken vorige week komt ook op tafel, we spreken af dat met ingang van de volgende controle het bloed bij hem thuis zal worden geprikt door iemand van de trombosedienst. Hopelijk gaat dit beter, maar ik ben in ieder geval verlost van de stress van het hem nuchter naar de huisartsenpraktijk krijgen..... Pap is trouwens alweer 2 kg bijgekomen in 3 maanden tijd.... hij eet dus (te) goed. Zijn voeten worden gecontroleerd en goed bevonden. Pap neemt met een grap en een lach afscheid en we kunnen weer richting huis. Ik ga nog eventjes mee naar binnen om de nieuwe afspraken in de agenda te noteren en wat vuile was te verzamelen. Vanmorgen viel me nog een plekje in waar het verdwenen sleuteltje van 't slotje op de keukendeur zou kunnen liggen, en jawel hoor:  bingo!  't Is weliswaar niet het originele maar een reservesleuteltje dat in een klein laatje bij de kruidenpotjes ligt.  Pap is zo blij als een kind dat de keukendeur weer open kan....."Fijn hè maedje?", ja pap, hartstikke fijn!

maandag 11 oktober 2010

sleuteltje kwijt

Pap is boos: hij is een (piep) klein sleuteltje kwijt, 't sleuteltje van de extra sloten op de keukendeur, en nu kan die deur dus niet meer open. Hij heeft overal gezocht, zegt hij, en dus zoek ik nog een keer op alle plekjes waar zo'n klein dingetje zou kunnen zijn neergelegd. Hij zegt dat hij oud wordt in zijn hoofd, dat had zijn moeder ook (oma had inderdaad ook alzheimer....) en zij werd gek van het alsmaar dingen kwijt zijn.  Ik beaam dat hij inderdaad ouder wordt in zijn hoofd en dat dat ook hartstikke lastig is.  Intussen blijven we zoeken, maar hij weet al niet meer naar wat...  "Wat zoek ik ook alweer, maedje? ..."  Het is ook lastig voor hem, want hij wordt telkens afgeleid door dingetjes die hij in zijn handen pakt om te kijken of 't sleuteltje er tussen ligt.  En alle dingen hebben een verhaal, en vertellen en onthouden gaat ook niet goed samen.  Hij gaat zich scheren, dat had hij nog niet gedaan. Na een tijdje hou ik 't zoeken en intussen opruimen voor gezien, en ik roep naar boven dat ik niets gevonden heb en dat ik weer naar huis ga. En weer klinkt 't:  "Wat zocht je ook alweer, maedje?" 

zondag 10 oktober 2010

bel me niet....

't Gebeuren met de aanmelding bij het telecombedrijf en ook de schoongemaakte dakgoot laat me niet los.  Gisteravond heb ik pap dan ook nog eens rustig aangesproken over de dingen die vrijdag allemaal zijn gebeurd.  Maar helaas weet hij helemaal niets van 't aanmelden bij dit telecombedrijf.  Tja, en hij is nu eenmaal heel gevoelig voor vrouwelijk schoon:  als een leuke stem hem vraagt of hij wil overstappen van de ene naar de andere telefoonmaatschappij of wat voor firma dan ook dan zegt hij - helaas - niet nee.....En voor wat betreft de mannen die de dakgoot hebben schoongemaakt kan hij me echt niet vertellen of hij ze wel of niet heeft betaald, en hoeveel, en of ze nog een keer langs komen om hun 'rekening' betaald te krijgen..... Het bedrag dat hij wel of niet heeft betaald varieert trouwens van 100 gulden tot 200 euro....hij weet 't dus niet.  Nog eens met klem aangedrongen op 't feit dat hij een van ons moet bellen als nog eens iemand aan de deur staat voor wat voor klusje, aankoop, abonnement of wat dan ook.  Ik heb pap vorig jaar in september al aangemeld bij het belmenietregister (www.bel-me-niet.nl), een fijn initiatief ......àls 't werkt.  En het heeft ook een heel jaar gewerkt, totdat dat ene bedrijf met pap belde...Mijn broer heeft gisteren met dit bedrijf X gebeld, en 't contract is - als het goed is -  ontbonden.  Verder heeft hij pap nogmaals aangemeld bij 't bovengenoemde register, en vandaag heb ik schriftelijk een klacht ingediend bij ConsuWijzer....hopelijk helpt 't. 't Is jammer dat pap zo goedgelovig is, en ik ben bang dat jakhalzen zoiets op afstand ruiken.....

vrijdag 8 oktober 2010

tja, en dat was nog niet alles..........

Na 't "alarm gedoe"  wil ik toch even langs pap, maar eerst nog even snel  internetbankieren.  Midden in een transactie gaat de telefoon, dit keer is het pap zelf die me belt:  hij wilde me nog vertellen dat gisteren 2 mannen zijn langsgeweest die de dakgoot hebben schoongemaakt, en wat hij heeft betaald of nog moet betalen, hij heeft géén idee.  Ik schiet meteen in de stress en vraag waarom hij me niet heeft gebeld hierover...... We hadden namelijk afgesproken dat hij mij of een van mijn broers zou bellen zo gauw weer iemand op de stoep zou staan voor een of ander klusje.  Dit omdat hij een goede drie maanden geleden is opgelicht: voor een enorm bedrag heeft hij de oprit laten schoonspuiten door een paar onbekende mannen.  Ik heb toen zelfs aangifte gedaan bij de politie.  Maar weer blijkt dat je ook over zoiets geen afspraken meer met hem kunt maken en het trieste is dat dus iedereen gewoon bij hem langs kan gaan voor wat dan ook.  Ik ben best een beetje boos op hem, maar ook verdrietig..... Nog ietwat over mijn toeren leg ik de telefoon neer en ga dan toch maar verder met de transactie. En weer is het raak, er is namelijk een bedrag van € 65 afgeschreven van zijn bankrekening. Als ik verder kijk is het voor een of ander telecombedrijf, hij heeft blijkbaar (telefonisch) een contract afgesloten tot 1 november 2011......Ook dat nog, alle 'goede' dingen komen vandaag in drieën.... Snel schrijf ik een e-mail naar mijn broer, hij is degene die dit soort dingen mag opknappen ..... en boek  de incasso terug...... Als ik antwoord van mijn broer krijg lees ik ook nog eens 't mailtje van mij aan hem terug en zie ik zowaar een aantal grove spelfouten staan, en dat gebeurt maar zelden.....'t Is een zonnige maar hectische vrijdag vandaag.....

't alarm

Telefoon rinkelt:  "met de thuiszorg, ik ben bij Uw vader, 't inbraakalarm joelt, en Uw vader weet niet hoe of wat".   Pap zet vaker niet dan wel 't alarm aan 's nachts en de code zit dus nu even niet in z'n hoofd.  Ik vraag of ik pap kan spreken om hem de code door te geven zodat 't gejoel kan worden uitgezet.  Ik loods pap naar 't codekastje en zeg 'm de code, die hij vervolgens luid en duidelijk herhaalt...... en nog eens en nog eens.... Tja pap, dat was nu net niet de bedoeling.....maar 't alarm is uit...

woensdag 6 oktober 2010

nuchter bloed laten prikken

Vandaag moest pap nuchter bloed laten prikken en een ochtendplasje inleveren bij de huisarts, dit i.v.m. controle van de diabetes.  Toen ik pap vanmorgen om 7 uur belde om hem hieraan te herinneren had hij al ontbeten, van de tabletten wist hij niks, en geplast had hij gewoon in de wc en niet in een potje.  Stond ook nergens dat hij nuchter moest zijn, zei hij, en toen "och, maedje, hier staat in de agenda "nuchter", dat ben ik vergeten.....". Missie was dus eigenlijk al mislukt....... Ik ben 'm gaan ophalen, hij had inmiddels 't potje gevonden en  tot aan 't randje volgeplast. Volgens mij had hij ook nog geknoeid want er lagen druppels op de vloer van wc tot in de keuken....  Naar de huisarts gereden om bloed te laten prikken en 't plasje in te leveren, ik zal volgende week  bij de diabetesverpleegkundige wel horen of 't allemaal nog moet worden overgedaan. Weer thuis gekomen wilde ik hem de ochtendmedicatie geven, maar ..... die had de thuiszorg hem 's morgens al gegeven.......terwijl ik in de zorgklapper een briefje had gestopt waarop duidelijk stond geschreven dat pap vandaag nuchter moest zijn, d.w.z. geen ontbijt en geen medicatie.  Jeetje dus.  't Is iedere keer weer moeilijker om dit 'nuchter zijn' te regelen, en als 't ook nog eens niet lukt met hulp van de thuiszorg wordt dit een zeer moeilijke opgave....  

dinsdag 5 oktober 2010

smakelijk eten.... (2)

Ik ben vandaag teruggebeld door de manager van de thuiszorg. Volgens haar was de vervangster een jonge meid zonder ervaring met Alzheimer patiënten, die zich door pap heeft laten vertellen dat ze niet voor hem hoefde te koken omdat L (de normale kookhulp) dat altijd deed. Pap realiseerde zich niet dat L op vakantie was....... Omdat er ook net was gepoetst door de poetshulp had ze haar spulletjes maar weer ingepakt en was ze weg gegaan.  Ze heeft zich mijns inziens veel te gemakkelijk laten wegsturen.  Morgen komt ze weer, hopelijk krijgt pap een lekkere maaltijd van haar die hij met smaak zal opeten....

maandag 4 oktober 2010

smakelijk eten....

Kreeg vanmiddag een telefoontje van paps poetshulp:  de dame van de thuiszorg had geen maaltijd voor hem klaargemaakt.  Degene die twee keer per week voor hem kookt is op vakantie. Ik was hiervan op de hoogte, en dacht dat de vervanging ook 'gewoon' hetzelfde zou komen doen.  Niets is minder waar:  zij wilde niet voor pap koken, dat deed zij niet bij 'vreemden', en aangezien er net die ochtend was gepoetst hoefde ze dus ook niet te poetsen....  Nee, tuurlijk niet: iets wat schoon is hoeft niet nog schoner te worden, maar afspraken die gemaakt zijn ( dwz een warme maaltijd klaarmaken) kunnen toch gewoon worden nagekomen?  Pap wilde niet dat ik hierover geïnformeerd zou worden, dus ik mag 'm niet laten weten dat ik 't weet............jeetje, wat een gedoe....  Direct maar bellen met de thuiszorg.....

je stoort me.....

Net even bij pap, maar ik stoorde hem: hij wilde net 't gras gaan maaien.  Ik merkte dat ik 'm stoorde toen ik een opmerking maakte die niet goed viel:  dat hij zijn gebitsprothese nog niet in had........"Potverdorie, die heb ik ook niet nodig om gras mee te kunnen maaien".  Nee, daar heeft hij gelijk in, maar 't ziet zo slordig uit.  Hij blijft dus buiten, en ik ga naar binnen.  Ik kijk of er tussen de stapeltjes niet nog rekeningen of andere belangrijke formulieren liggen, vul de meterstanden van gas, elektriciteit en water in op de kaarten en leg deze klaar om op de post te doen.  Ik leg een doosje lucifers bij de verwarmingsketel zodat in geval dat 't waakvlammetje weer uit gaat hij dit zelf weer aan kan steken met een lange lucifer.  Ik controleer de inhoud van de ijskast op dingen die niet meer goed voor consumptie zijn.  Met andere woorden:  't normale maandagochtend rondje.  Ik ga weer naar buiten en pap zegt "bedankt hè maedje", hij zwaait en gaat verder met maaien.

vrijdag 1 oktober 2010

warm water...

Eergisteravond belde pap me met de mededeling dat hij (alweer) geen warm water had, maar 't was niet zo erg  want hij had al gebaad, hij had die avond geen warm water meer nodig. Ik zou er voor zorgen dat iemand zou komen kijken de volgende dag, maar dit ben ik in alle drukte en stress helemaal vergeten (zou alzheimer dan toch echt erfelijk zijn....?).  Onderweg in de auto naar een bijeenkomst kreeg ik een telefoontje:  pap had nog altijd geen warm water, en of ik iets geregeld had.....euhhhhhhhhhh. Ik heb pap richting telefoonklappertje geloodst dat altijd tussen  alle stapeltjes op de eetkamertafel ligt. Er zit een stickertje  op geplakt met de naam en telefoonnummer van de verwarmingsfirma.  En ja hoor: gelukt!  Pap heeft gebeld met de firma, iemand is komen kijken, met als gevolg dat verwarming en 't warme water 't weer doen.  En wat ook belangrijk is:  pap weet nu hoe hij 't waakvlammetje weer kan laten branden.  Hopelijk weet hij dit ook nog als hij mij  gaat wijzen hoe 't moet.....