zondag 30 januari 2011

op stap


1e telefoontje vandaag:  "Ik ben blut ... Ik heb helemaal niks meer en ik wil nú met E. ergens naar toe" Tja pap, maar om op stel en sprong naar je toe te komen, daar heb ik helemaal geen trek in. "Dat hoeft ook niet maedje" zegt hij. Maar waarom belt hij me dan? Ik heb op dit moment zoveel dingen en dingetjes te doen dat 't me echt  niet uitkomt om naar hem te gaan en toch voel ik me schuldig omdat hij weg wil en geen geld in de beurs heeft. Had ik gisteravond maar gevraagd of hij nog wat nodig had .... Dan - uren later trouwens - komt 'n 2e telefoontje: "Ik laat je even weten dat ik weg ben, ik ga op stap. Dan kom je tenminste niet voor niks naar hier als je van plan zou zijn om te komen. Geld? Oh, ik heb nog genoeg, nog wel 25 gulden....."  't Is weer iets om je over te verwonderen ... Ik wens hem een fijne dag toe, en geniet van 't zonnetje dat hier fijn door 't raam naar binnen schijnt.