woensdag 16 februari 2011

alles gaat kapot

Ik heb 't al eerder geschreven:  (bijna) alles in huis is aan slijtage onderhevig. Zo ook in de keuken.  Nu heeft alweer een frontje van een la 't loodje gelegd.  't Is aandoenlijk om te zien hoe pap probeert om oplossingen te bedenken om een en ander weer gerepareerd te krijgen. Maar: dit kan niet meer worden gerepareerd, 't laatje is "op". Ik wil de inhoud van de la verhuizen naar een ander plekje in de keuken, maar dat mag ik (nog) niet doen ... want dan verliest pap 't overzicht ...

Over overzicht gesproken:

Al verschillende keren heb ik een berichtje geschreven over de 'stapeltjes van pap', zie dit bericht maar ook deze bijvoorbeeld. Ik krijg 't plaatsen van berichtjes met bijbehorend plaatje steeds beter onder de knie, vandaar dat ik vanmorgen een paar foto's gemaakt heb van paps 'stapeltjes'. Let wel: ik heb al héél véél opgeruimd....


Dit is in de woonkamer. Meer dan de helft van de tafel ligt vol met boeken, notitieboekjes, schriften, fotomapjes, kist met losse foto's, telefoonboek en dergelijke.


In de keuken staan deze plastic kinderstoeltjes. Ze mogen niet weg, moeten fijn blijven staan waar ze staan, en liggen vol met tijdschriften...


En dit is een foto van een deel van de keukentafel, ook weer vol met stapeltjes, een mandje met rommeltjes, agenda, pennen, kranten en nog veel meer. Er is net één plekje vrij voor pap waar hij kan zitten om de krant te lezen of te eten.

2 opmerkingen:

  1. Nou ja het is in ieder geval netjes, menigeen kan er een voorbeeld aan nemen. Het is wel behorend bij de kwaal, alles vergaren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Inge,

    Ja ja zulke dingen herken ik ook van vrienden die hem voor gingen...
    Wat betreft je kommentaar vandaag. Het was geen award hoor maar enkel een felicitatie en met bijna 82 vliegt Pieter natuurlijk niet veel meer. Maar de decennia dat we sámen als consultants wereldwijd werkten hadden we geen andere keus. Ook voordien toen Pieter Vice President Training & Development voor de champignon afdeling van Campbell Soup was, moest hij van de oostkust naar de westkust vliegen en naar Canada om alle 14 bedrijven te bezoeken voor een week training. In Nederland heeft men gewoonweg géén idee hóe groot de USA is. We vliegen non-stop van ons nog víjf uur naar de westkust en naar Hawaii is zelfs lánger vliegen dan naar Amsterdam; het is 400 mijl verder. Dat is óók nog USA en zelfs Alaska. Vliegen is hier een niet weg te denken transportmiddel voor mensen en goederen. Anders kon het gewoonweg niet.
    Dus vliegen met je zoon zal er wel niet inzitten. Pieter heeft samen met mij als consultant tot z'n 75ste gewerkt en dat is wel welletjes denk ik. Nog een beetje proberen van onze levensavond te genieten... Je weet immers nooit wat er op je weg komt. Zoals in september al bleek met de open heart surgery.
    Nee, we krijgen nu alleen nog beperkt mijlen via de creditcard die we van American Airlines hebben. Voor elke dollar één mijl. Schiet niet zo hard meer op als destijds maar toch. En qua service kunnen ze in Europa nog véél leren van amerikaanse firma's; American Airlines geeft deze gratis vluchten al sinds 30 jaar weg!
    Liefs,

    Mariette

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge