zaterdag 5 februari 2011

alweer: de verwarming

Ik vraag me soms af wie 't langst zal volhouden in mijn ouderlijk (t)huis: pap of de verwarming? Pap belt me op als 't nog maar 16 graden is binnenshuis. 't Is dus hartstikke koud! "Zeg me maar wat ik moet doen. Ik kan dit best zelf oplossen hoor!" zegt hij als ik zeg dat ik er zo meteen aan kom. Niet gerust over zijn huidige technische kennis spring ik in de auto en rij naar 'm toe. Ik vul water bij, duw op 'reset' en de verwarmingsketel springt weer aan. Héél langzaam worden de radiatoren weer warm, en met een gerust hart neem ik weer afscheid. 's Middags belt mijn broer: 't is weer ijskoud in huis, temperatuur komt niet boven de 15 graden uit .... Chips, dus 't bijvullen was dit keer niet het probleem? Verwarmingsmonteur wordt gebeld .... afwachten nu. Als ik 's avonds nog eens langs ga - 't is inmiddels 7 uur - is 't nog altijd koud. Ach, de arme! Hij zit met dikke trui en jas aan in de keuken maar "ik heb 't niet koud hoor ...." Ik bel nog eens met de monteur, die is al onderweg en staat binnen 5 minuten bij de verwarmingsketel. 't Pompje is kapot en moet vervangen worden. Hè gelukkig ... de verwarming kan dus gerepareerd worden. Ik kan dus weggaan met een gerust gevoel dat pap 't vanavond en vannacht niet koud zal hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge