zondag 27 februari 2011

balen

Afgelopen donderdagmorgen al vroeg een telefoontje van L. van de thuiszorg: er waren helemaal geen tabletten meer in 't afgesloten medicijnkastje. Normaal worden ze iedere 2 weken (bij mijn jongste broer) bezorgd, alleen deze week dus niet. Ze had al naar de apotheek gebeld: ze hadden de medicijnen niet op tijd kunnen bezorgen ... 't Is mogelijk dat een apothekersassistente dit telefonisch aan pap heeft doorgegeven, alleen heb je daar niets aan omdat pap zo'n informatie niet aan iemand van ons doorgeeft ... Ze wilden de tabletten 's middags nog bezorgen, maar L. is ze toch maar zelf bij de apotheek gaan halen. Petje af voor haar, maar niet voor haar collega die gisteren niet heeft geconstateerd dat er niets meer in 't medicijnkastje lag ...
Vroeg in de middag ga ik met de boodschappen langs pap. Hij heeft net gegeten, degene die zijn maaltijd heeft verzorgd is bezig met 't opruimen van de keuken. Ze is een vervangster, maar is ook al vaker bij pap geweest. Pap zegt dat hij haar Nederlands aan 't leren is (ze is van Marokkaanse afkomst). Volgens mij spreekt ze goed Nederlands ....  "Nee," zegt pap, "ze sprak me aan met 'jij' en dat hoort niet bij een man van mijn leeftijd! Ze moet me aanspreken met 'U'..."  F. en ik geven elkaar een knipoogje ...



1 opmerking:

  1. Erg van de medicijnen. En wat betreft het aanspreken kan ik hem gelijk geven, zeer ouderwets maar ik doe dat ook nog steeds. Hij is ouder en dan spreek je van U.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge