dinsdag 22 februari 2011

even zo ....

't Lukt me eventjes niet om de juiste code voor 't pdf document van 't bericht van vanmorgen te plaatsen, vandaar dat ik de tekst heb gekopieerd. 

Als de mist neerdaalt
‘Wist u dat er in Nederland elk uur vier mensen met dementie bijkomen?’, meldt de poster die sinds donderdag in veel bushokjes in Limburg hangt. „Het taboe op alzheimer moet doorbroken worden”, zegt oud-minister Maria van der Hoeven. Een kleine zes jaar geleden besefte toenmalig minister van Onderwijs Maria van der Hoeven met een schok dat er echt iets goed mis was. Bij thuiskomst in Maastricht trof zij haar toen 76-jarige man Lou dwalend op straat aan. „‘Waar ga je naartoe?’, vroeg ik hem. ‘Weet ik niet, je was niet thuis dus, dus ik dacht ik ga maar’, antwoordde Lou.” De signalen die op dementie wezen waren er al eerder, weet Van der Hoeven (61), sinds vorig jaar minister-af. „Glazen die in de koelkast staan, niet meer weten in welke volgorde je je kleren moet aantrekken. Maar het is heel moeilijk je partner ervan te overtuigen dat er iets mis is. En nog moeilijker is het om anderen, artsen, ervan te overtuigen dat verwijzing naar de geheugenpoli nodig is. Want patiënten hebben vaak een goed verhaal waarom er niets mis is.” Het voorval op straat in Maastricht leidde een turbulente periode in. Het Alzheimer Centrum Limburg (ACL) in Maastricht waarnaar de echtgenoot van Van der Hoeven werd verwezen, stelde de gevreesde diagnose. De ziekte van Alzheimer is een aandoening van de hersenen die progressief verloopt. Het eiwit B-amyloid hoopt zich op in de hersenschors. Dat verstoort de werking van de hersenen. Het geheugen gaat daardoor steeds meer haperen en patiënten steeds minder helder denken. Van der Hoeven: „Het wordt een warboel daarboven, de mist wordt steeds dikker.” Het is een onomkeerbaar proces, verklaart professor Frans Verhey, directeur van het ACL dat in november vorig jaar tien jaar bestond. Met vaak hartverscheurende gevolgen, verklaart de neuroloog-psychiater. „Mensen die vijftig jaar en langer lief en leed hebben gedeeld, moeten elkaar loslaten.” Van der Hoeven: „Je weet dat je iemand gaat verliezen nog voordat hij overleden is.” Echtgenoot Lou heeft nog behoorlijk wat heldere momenten. „Dan kan hij ongelooflijk scherp uit de hoek komen. Maar daarna trekken de wolken weer dicht.” De Maastrichtse, sinds kort voorzitter van de raad van toezicht van de Stichting Alzheimer Nederland, woont nog steeds samen met haar man. Het was een heksentoer om dat mogelijk te maken, want door haar baan als minister was ze dagen van huis. „Lou wilde niet naar de dagopvang, dat vond hij een ramp. 24-uurs opvang was nodig. Met een persoonsgebonden budget koop ik zorg in en ook vrienden helpen ons. Er is altijd iemand iemand in huis als ik weg ben. Als we op vakantie gaan, dan is dat altijd met vrienden, dat kan niet anders. De impact is groot. Je bent nooit meer alleen.” „Je wordt ook creatiever, sterker in het organiseren”, vervolgt Van der Hoeven. „ Als iemand mij vijf jaar geleden had gezegd wat ik nu allemaal doe, had ik hem voor gek verklaard.” Door de vergrijzing zullen nog veel meer Nederlanders met dit bijltje moeten gaan hakken. Het aantal patiënten neemt razendsnel toe. Nu zijn er 250.000 Nederlanders met alzheimer, in 2040 zullen dat er 400.000 zijn. Het sterk vergrijzende Limburg telt momenteel 20.000 patiënten. Veel geld is nodig voor onderzoek. De publiekscampagne die afgelopen donderdag is gestart, moet eind mei 250.000 euro hebben opgeleverd waarmee het ACL aan de slag kan. Niet alleen voor onderzoek naar de ziekte zelf, zodat er - zo hoopt Van der Hoeven - wellicht ooit een remedie wordt ontwikkeld. Ook voor de psycho-sociale begeleiding van de mantelzorgers die hun naasten verzorgen. En voor voorlichting. Want dementie moet eindelijk uit de taboesfeer worden gehaald, beklemtonen Verhey en Van der Hoeven. „Mensen moeten weten wat het is. Zo kun je fricties tussen patiënt en partner voorkomen doordat je een zieke bijvoorbeeld te veel wilt corrigeren. En vermijden dat mantelzorgers zichzelf overbelasten. Je kunt niet alles zelf doen”, weet de ex-minister. „Je moet je blijven ontspannen. En ook samen leuke dingen blijven doen, zolang het kan."


Bron: Dagblad de Limburger/Limburgs Dagblad, dd 22 februari 2011

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge