woensdag 9 februari 2011

never a dull moment

Even langs pap om zijn voorraadje medicijnen op te halen. Dit om de colchicine bij de apotheek in de blister te laten doen. En er moeten vast ook nog boodschappen worden gedaan. Pap heeft zijn jas aan en staat op 't punt om de deur uit te gaan. Hij wil naar de kapper. Ik ben blij dat hij dit uit zich zelf wil doen, maar ik moet 'm toch vragen om thuis te blijven. "Als je nu weggaat staat zo meteen de huishoudelijke hulp voor gesloten deur" zeg ik, en hij doet onmiddellijk zijn jas weer uit. Hij besluit om dan maar 's middags te gaan, als zij weer weg is. Goed idee, dan is de middag ook weer fijn gebroken! Ik zeg gedag en ga de deur uit, op weg naar apotheek en supermarkt. Als ik in de rij voor de kassa sta gaat mijn telefoon, in de display staat "huishoudelijke hulp". De hulp vertelt dat pap de deur niet open doet. Hij is dus niet thuis, en waarschijnlijk toch naar de kapper gegaan ... Tja, als die man iets  van plan is ... en ook weer 'n duidelijk voorbeeld van 't falende korte termijn geheugen ... Gelukkig ben ik net klaar met alles wat ik moest doen en kan ik naar zijn huis rijden om haar binnen te laten. "Never a dull moment"  denk ik bij mezelf, en ik ruim de boodschappen op ...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge