maandag 21 maart 2011

alweer een gevaarlijke situatie

Ik loop binnen en ruik 't meteen: hier is iets behoorlijk aangebrand .... In de wasbak staat een pan vol met water, en pap is bezig om met een mes 't zwartgeblakerde eruit te peuteren. En dat lukt natuurlijk niet zo een, twee, drie. Ik vraag wat er is gebeurd, en krijg een onsamenhangend verslag: die pan stond 'opeens' op 't (elektrisch) fornuis, en was 'zomaar' aangebrand terwijl hij - echt waar hoor - ernaast stond. Hij was echt geen minuut de keuken uit geweest .... Ik zet de ramen en deuren wijd open. Pap vindt dat maar onzin, want hij heeft geen last van de vieze lucht, zegt hij. "Maar ik wel, of wil je soms dat ik weer naar huis ga?" antwoord ik. Ik klink een beetje bits, maar dat is meer van schrik dan dat ik kwaad ben. Oh, alweer iets gevaarlijks wat is gebeurd en kan gebeuren als iemand met Alzheimer alleen woont .... Ik lees naderhand in 't verslag van de thuiszorg dat degene die pap vanmorgen kwam verzorgen 'het' had ontdekt, en de kookplaat had uitgezet. Wij hebben naderhand ook nog telefonisch contact hierover en spreken af dat in ieder geval alle knoppen van 't fornuis af moeten ... 't Zet me weer aan 't denken:  wat te doen met scherpe messen, schoonmaakmiddelen en dergelijke .... zijn die ook net zo gevaarlijk als bij kleine kinderen? Moet nu echt alles achter slot en grendel? 

4 opmerkingen:

  1. Eng he. Hoelang ga je er mee door? Is er nog geen plaats in het verzorgings tehuis?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo wordt een vader een zorgenkindje. Veel sterkte in deze moeilijke situatie.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oei dat klinkt gevaarlijk. Het valt allemaal niet mee, inderdaad net of je een peutertje in de gaten moet houden. Maar het is je eigen vader, lijkt me heel moeilijk en heb respect voor wat je doet.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Tja, hoe lang gaan we hiermee door? Tot 't thuis echt niet langer meer gaat en er een plek vrij is in 'n (t)huis .... En ja, 't is gevaarlijk af en toe omdat we altijd achter de feiten aan blijven hobbelen ....

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge