woensdag 9 maart 2011

even contact

Even gebeld met pap .... hij vraagt niet hoe 't hier is of hoe 't met mij gaat, maar met hem gaat 't prima! Hij is net terug van boodschappen doen. Jeetje, dan gaat 't inderdaad goed met hem, want tot vorige week moest ik daar voor zorgen ... Hij was gisteren nog naar de kermis geweest (carnaval dus) en zondag had hij gekeken naar de optocht. "Je weet wel, vanuit daarboven". "Ja pap, vanuit de winkel van de kinderen van E., daar heb je goed zicht op de optocht". Hij heeft zich dus prima geamuseerd de afgelopen tijd. Gelukkig! En hoe 't verder is, dat hoor ik vast wel van een van mijn broers ;-)

Zo'n telefoontje als dit is verwarrend voor mij: want waarom maak ik me altijd zo veel zorgen, waarom wil ik zoveel zorg voor hem, waarom zijn we gaan kijken voor een plek in een (t)huis, waarom denken wij dat hij veel minder kan omdat hij zoveel vergeet, waarom nemen wij zoveel uit handen omdat hij 't niet meer kan ..... Misschien is hij toch nog in staat om alleen te blijven wonen en voor zichzelf te blijven zorgen ...... 

Nog geen vijf minuten later, pap belt me: "Je hoeft geen boodschappen voor me te doen, want die heb ik zelf al in huis gehaald .... hoezo jij hebt me net gebeld? Daar weet ik echt niks meer van .... En jij in Oostenrijk? Dat heeft niemand me verteld ...."

Naar aanleiding van deze telefoontjes heb ik gedurende de dag een aantal keren sms-contact met mijn broer:

Inge:
Pap belde net: heeft zelf boodschappen gedaan, die hoef ik dus niet voor 'm te kopen vandaag ;-). Hij wist niet dat ik in Oostenrijk ben want dat heeft niemand 'm verteld ...
Broer:
Ja, waarom heb je hem dat ook niet verteld .... foei .... ;-) Ik ga vanavond na 't werk langs met geld.
Pap is blijkbaar nu op de markt ivm carnaval .... hoop niet dat hij straks lastig is .... ;-) Volgens dochterlief, die hem daar tegenkwam, stelde hij haar aan iemand voor met "dat is aangetrouwde familie"... Hij zegt trouwens vaker een verkeerde naam als ik vraag hoe dochterlief heet .... Ze vond 'm trouwens ietwat verward, ik kijk straks wel.
Inge:
Ben benieuwd wat voor boodschappen hij heeft gedaan ... Hoe zit 't trouwens met de kant-en-klare maaltijden?
Broer:
Goed, ik haal ze uit de diepvries ... Soms doet hij dat zelf en dan zet ik er gewoon een paar terug ... ;-)
Broer:
Vreemd, de diepvries is helemaal leeg????? Hij heeft wel genoeg voor de rest in de ijskast liggen, ik ga nog maaltijden voor hem kopen ... vraag me af wat hij met die andere heeft gedaan!!!
Inge:
Hoeveel lagen er en wanneer was dat? Misschien heeft hij ze koud gegeten? Kan zijn dat de kookhulp ze opwarmt ipv 'vers' koken? Is er genoeg voor morgen?
Broer:
Nee, ik ga nu naar AH ...



3 opmerkingen:

  1. Goh Inge, wat is het toch een verwarrend proces! Niet alleen voor je vader, maar vooral voor jullie als kinderen! Fijn dat je dat met je broers kunt delen, en er af en toe om kunt lachen.
    Ik lees je stukjes altijd erg graag, ook al reageer ik niet vaak. En ik denk dat er velen zijn die je stukjes waarderen en herkennen. Mijn vader had geen Alzheimer, maar had in de laatste anderhalf jaar veel zorg nodig, dus ik herken veel in je zorgen over je vader. Achteraf gezien, heb ik die periode met mijn vader erg waardevol gevonden, ook al was het zwaar, een soort lang afscheid.

    Ik wou je dat even zeggen. Liefs, Judy.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wel fijn dat je het met elkaar kunt doen. Vaak staat 1 er alleen voor.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Kom dus ook even hier kijken. Tja, herkenning. In dat wat je schrijft. Fijn dat je de dingen en zorg kunt delen. Anders is het ook niet echt vol te houden nietwaar?

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge