maandag 28 maart 2011

vermoeiende dagen

Naast de (mantel)zorg voor mijn vader heb ik gelukkig ook nog een eigen leven ;-) Door omstandigheden is dit meestal vrij rustig, maar af en toe ben ik ook behoorlijk actief. Laatst ben ik bijna de hele dag op pad geweest met en voor mijn middelste zoon. Hij gaat namelijk binnenkort verhuizen van 'n studiootje op de 2e verdieping naar een woning op de begane grond. Behalve het doen van nuttige dingen (bijvoorbeeld het -tig keer op en neer lopen van de steile trap ....) hebben we samen ook een leuke middag doorgebracht in 'zijn' Breda, één van de gezelligste steden van Nederland! Maar 't was voor mij wel een erg vermoeiende dag, ik was 's avonds echt 'op'. En de dag erna moest ik weer vroeg met pap op stap, we hadden een afspraak bij de huisarts. Mijn broer vond dat pap vorige week wat geel zag en hij was ook weer een aantal keren een beetje verward. Na telefonisch overleg met de geriatrisch verpleegkundige vertelde zij me dat ik toch echt eerst een afspraak moest maken bij de huisarts ... Tja, af en toe weet ik niet wie ik nu eerst moet bellen, huisartsenpost of geriatrie, dit is verwarrend en kost dágen tijd ... (zie ook dit bericht) Omdat paps huisarts sinds kort met pensioen is bezochten we dit keer een nieuwe arts binnen dezelfde praktijk. Niet dat dit voor pap verschil maakt ... Gezichten en namen zeggen hem weinig. Dankzij het computersysteem was de arts al voor onze binnenkomst voldoende op de hoogte van paps ziektebeeld. Wel handig dat je niet het hele verhaal keer op keer moet vertellen ... De zorgen (klik hier voor bericht) die ik had t.a.v. de medicatie van pap werden door hem niet gedeeld: de medicatie die pap krijgt heeft volgens hem geen 'verkeerde' invloed op elkaar. Hij stelde wel voor om met de geriater (dus toch weer geriatrie ...) de noodzakelijkheid van de verstrekking van colchicine te bespreken, en deze eventueel te laten vervangen door allopurinol. We moeten de verwardheid goed in de gaten blijven houden en begin volgende week ochtendurine langs brengen voor controle. Pap stelt geen vragen, knikt vriendelijk ja en nee als 't van hem gevraagd wordt. Vraagt überhaupt niet waarom iets wel of niet nodig is ... Ondanks 't feit dat ik erg moe ben stel ik pap voor om samen naar 't tuincentrum in de buurt te gaan. 't Is mooi weer, we kunnen kijken naar en genieten van alle moois, en daar ook een lekker kopje koffie drinken. Vroeger was een bezoekje aan 'n tuincentrum iets waarmee ik pap blij kon maken, nu kijkt hij alleen maar op zijn horloge ... net alsof hij zich verveelt en 't liefst zo snel mogelijk naar huis gaat. Nou ja, we drinken in ieder geval een kop koffie, pap koopt een pot paarse violen en we gaan op weg naar de volgende etappeplaats: de supermarkt ...

2 opmerkingen:

  1. Joh, Inge! Was je in Breda en wist ik het niet eens. Volgende keer ff bellen en afspreken voor een kop koffie op de Grote Markt of zo? Lijkt me leuk!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge