donderdag 31 maart 2011

wachten en geduldig zijn

Iets waar ik minder goed in ben is geduldig zijn en wachten op mensen die langs moeten komen en vervolgens te laat zijn ... Ik zit eigenlijk al de hele morgen op hete kolen: ik wil naar pap, kijken hoe 't vandaag met 'm is, ik verwacht een telefoontje (maar daar hoef ik in dit mobiele tijdperk gelukkig niet voor thuis te blijven) en ik wacht op een bestelling die ergens in de ochtend bezorgd gaat worden ... Ik heb pap gebeld, maar hoe hij reageert aan de telefoon is - weet ik uit ervaring - geen afspiegeling van hoe hij er daadwerkelijk aan toe is. Hij lijkt aan de telefoon vaak veel helderder dan hij is. 's Middags ga ik samen met mijn jongste zoon bij hem langs. Zoonlief gaat kijken of alles in orde is met de grasmaaier, hij wil morgen - als 't droog is - het gras maaien bij opa. Volgens pap heeft hijzelf nog nooit 't gras gemaaid .... Nou, tot en met afgelopen oktober maaide pap zelfs meerdere keren per week 't grasveld ... Ik hoop dat hij morgen toch zelf weer de lol van 't maaien gaat inzien, en weer wat meer in beweging komt. 't Is toch echt niet goed om zo vaak en zo lang op een stoel te blijven zitten om keer op keer dezelfde krant te lezen. Over kranten gesproken: die van vanochtend zat om 3 uur vanmiddag nog gewoon in de brievenbus .... Ook een teken dat iets niet in orde is. Aan het einde van de middag komt eindelijk 't telefoontje van de verpleegkundige van geriatrie: zij gaat naar aanleiding van mijn verhaal over 't hallucineren van pap overleg plegen met de geriater, ze gaan de medicatie die pap krijgt nog eens evalueren, en kijken of er nog bloedonderzoek (leverwaarde etc.) moet volgen .... Wordt vervolgd ....

2 opmerkingen:

  1. Sterkte! En wat fijn dat je een zoon hebt die zo naast je staat

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind wachten ook altijd lastig. Vooral als het om zulke belangrijke dingen gaat. Fijn dat ze er serieus naar gaan kijken.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge