zaterdag 19 maart 2011

zo aandoenlijk en ook zo triest

Pap zit - zoals meestal - aan tafel, en eet ... 't Is half 5 's middags, dus eigenlijk wat vroeg voor 'n warme hap maar ik hou mijn mond, iets zeggen hierover heeft toch geen zin. Wel vraag ik wat hij aan 't eten is. "Ik heb Chinees gehaald," zegt hij, "daar had ik zin in". Ik vraag of hij dus bij de Chinees is geweest, en hij beaamt dit. Dan zie ik de wikkel van de Jumbo supermarkt liggen .... 't is een bakje nasi dat ik dinsdag voor 'm heb gekocht ;-)

"Hoeveel van je kinderen wonen nog thuis?" wil pap van me weten, en ik zeg: "Nog een van de drie" en ik vraag of hij weet dat de oudste momenteel in Amerika studeert. Ja, nou en of hij dat weet ... "komt hij wel iedere week naar huis?" Nee pap, daar is de reis te ver en te duur voor ;-)

"Jouw jongste, woont die nog thuis?". Hij houdt 't bewust veilig, en noemt dus maar geen namen. "Ja," zeg ik, "die woont nog thuis." "En, bevalt 't hem nog intern?" Ik snap niet goed wat hij bedoelt, en zeg dat hij gewoon thuis woont. "Dus hij is bij jou in de kost?" Ja, als je 't zo wilt bekijken,  dan is hij bij mij in de kost ;-)

Ik geef pap 'zijn' geld, en zie dan dat hij wel erg veel muntgeld heeft. Ik vraag hem of hij dit wil wisselen. "Als jij me nu 10 euro aan muntgeld geeft, dan geef ik jou een briefje daarvoor in de plaats" Dat blijkt een moeilijke en bijna onmogelijke opgave te zijn ...



4 opmerkingen:

  1. Zeer aandoenlijk. Ik neem mijn petje voor je af.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik mis mijn vader nog heel vaak, maar dit heb ik gelukkig niet meegemaakt. Ik zou het vreselijk gevonden hebben. Heb nu ook tranen in mijn ogen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hij merkt zelf (gelukkig) niet dat 't zo triest en aandoenlijk is ... en dat scheelt.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge