donderdag 28 april 2011

de tuinslang

Pap is bezig in de tuin. Door 't keukenraam kan ik hem bespieden. Net zoals ik vroeger minutenlang kon doen als mijn kinderen lief binnen of buiten aan 't spelen waren. Hij is aan 't haspelen met de tuinslang en de bijbehorende haspel. Iets lukt hem niet .... Ik zie hem hardop mopperen ... Als ik uiteindelijk naar buiten loop om te kijken wat hij nu precies aan 't doen is heeft hij 2 stukken tuinslang in zijn handen, met aan beide kanten verschillende type verbindingsstukjes, waardoor de slangen niet verbonden kunnen worden. En dat irriteert hem mateloos, net als 't feit dat er eigenlijk maar één tuinslang op de haspel past, en geen twee. Uiteindelijk krijg ik hem zover dat hij één slang op de haspel windt, en één slang in 't tuinhuisje gaat leggen. Het doet me denken aan een fragment uit de documentaire "Niet zonder jou" (zie dit bericht).
Ik krijg veel leuke reacties op deze blog: als reactie op de berichten, per e-mail of tijdens 'n gesprek. Da's echt leuk, en 't zegt ook dat er ergens behoefte is aan een blog als deze. Terwijl dat echt niet de bedoeling was toen ik hiermee begon. Ik wilde in eerste instantie dingen opschrijven om ze zelf niet te vergeten, en verder als informatie voor de (naaste) familie zodat zij op de hoogte bleven en blijven van 't wel en wee van pap. Maar aan sommige reacties te lezen denken velen dat ik veel meer tijd aan pap besteed dan ik daadwerkelijk doe. In feite valt 't best (nog) mee. Meestal ga ik 1 of 2 keer per dag naar pap. Soms sla ik een dag over, en als ik vakantie heb kom ik er niet ;-) Soms loop ik alleen in en uit, soms blijf ik langer. Dit al naar gelang de situatie. Ik controleer ijskast, doe boodschappen, was wat gewassen moet worden, controleer de koffiekopjes in de keukenkastjes en zet ze eventueel in de vaatwasser, ik laat vaatwasser lopen, haal droger leeg en leg de droge en schone was op de strijkplank zodat pap ze zelf kan vouwen/strijken. Leg de schone en gestreken was in de kasten. Ruim kasten op en haal verkeerd gelegde spulletjes er weer uit. Ik ga met hem naar huisarts, specialist, bloedprikken, diabetes verpleegkundige en ook gezellig samen de stad in. Ik kan dit allemaal doen omdat ik geen betaalde baan (buitenshuis) heb èn omdat mijn kinderen volwassen zijn en allemaal (op de jongste na) zijn 'uitgevlogen'. Door een chronische ziekte (ik heb MS, maar wel in héél milde vorm) ben ik na 't krijgen van mijn kinderen nooit meer buitenshuis gaan werken. Ik heb uitgebreid van mijn jongens mogen genieten, geniet nog altijd van deze prachtige mannen èn van hun vader, en nu besteed ik een deel van mijn tijd aan pap. Mijn broers doen wat zij kunnen doen, maar hebben allebei een drukke baan en gezinsleven. Als ik er niet ben regelt mijn jongste broer de boodschappen en bankzaken. Bezoekjes aan specialisten/huisarts/etc plan ik zoveel mogelijk in 'mijn' tijd maar als 't niet anders kan neemt een van beide broers dit van me over. Zij bezoeken pap ook regelmatig, meerdere keren per week. Dit wilde ik even gezegd hebben ...

5 opmerkingen:

  1. Bedankt voor je uitleg. Ik vind dat je heel veel doet. Het moet soms erg deprimerend zijn. Dat vond ik overigens ook van de 2 videoclips op het bericht waarnaar je verwees.
    Hoef je niet ver te rijden naar je vader?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Daarnet even naar de filmpjes gekeken. Wat triest allemaal. Ik heb wel respect voor je dat je dat allemaal doet terwijl jezelf ook nog eens een vervelende kwaal hebt, dan wel in lichte mate maar toch. Ik zou hetzelfde doen, ik heb ook 7 jaar voor mijn ouders gezorgd, de laatste 3 jaar nam mijn zus het over omdat ze vlakbij kwam te wonen. Maar ik deed 1 keer in de week, woonde 50 km bij hun vandaan en had ook nog een baan. Maar achteraf ben ik blij dat ik het heb gedaan, die jaren kunnen ze me niet meer afpakken zeg ik wel eens. Het waren waardevolle jaren.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Petje af. Ik vind dat je heel veel doet voor je vader terwijl je zelf ook niet 100% gezond bent.
    Wonen jullie bij elkaar in de buurt? Anders lijkt het me helemaal een opgaaf.
    Mijn moeder woont 300 km van mij af en kan dus weinig voor haar betekenen, dat voelt niet fijn maar het is niet anders.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als ik dat allemaal zo lees, ben je er toch erg druk mee - je draait bijna een tweede huishouden daar. Knap hoor! Fijn dat je dat voor je vader kunt doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jij bent echt een kanjer! lekker doorgaan met bloggen. Super

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge