maandag 4 april 2011

wachten op de bus die nooit komt

Afgelopen zaterdag stond er weer een stuk in de krant (Limburgs Dagblad/Dagblad de Limburger) over dementie:

Hoe voorkom je dat een dementerende bewoner van een verpleeghuis gaat dwalen? Door een nepbushokje voor de deur te zetten, blijkt in Duitse verpleeghuizen ...  

Voor het Keulse verpleeghuis Riehler Heimstätten staat een bushalte. Een beetje vreemde plek, want het verpleeghuis staat midden in het 25 hectare grote park, waarin meerdere zorginstellingen staan. Een lijnbus van het gemeentelijke vervoersbedrijf van Keulen zou de halte maar moeilijk kunnen bereiken. Is helemaal niet erg, want het is ook niet de bedoeling dat er een bus stopt voor het verpleegtehuis. De halte staat er voor de veiligheid van de demente bewoners van Riehler Heimstätten, zegt directeur Justyna Mendel van het verpleeghuis. De halte voorkomt dat bewoners gaan dwalen en mogelijk verongelukken op een van de twee grote wegen die het terrein doorkruisen. Of in de nabijgelegen rivier de Rijn terechtkomen. Dementerenden willen graag terug naar het verleden, naar hun ouders of hun kinderen, en gaan vervolgens dwalen. Niet als er een bushalte voor de deur staat. Dan gaan ze keurig staan wachten op de bus, is de ervaring van Justyna Mendel met enkele gevallen sinds de bushalte twee jaar geleden werd geplaatst. De levensechte halte, er neergezet door het gemeentelijk vervoersbedrijf van Keulen, zorgt niet alleen voor veiligheid. Als verpleeghuismedewerkers iemand bij de bushalte zien staan, begint acuut een therapeutische sessie, legt Mendel uit. Er wordt met de bewoners gepraat over waar ze naar toe willen, hoe het vroeger was, hoe het met de kinderen gaat. „We spelen op zo’n moment in op hun gevoelens. Ze vertellen dan alles. De bushalte is het begin van de reis naar het verleden.”  Riehler Heimstatten is niet het enige verpleeghuis in Duitsland dat een nepbushalte als veiligheidsmaatregel heeft geplaatst. Het idee is ontstaan bij het Benraty Senior Centre in Düsseldorf. Dit centrum zocht een oplossing voor het probleem van dwalende bewoners. In Düsseldorf krijgen de bewoners die op de bus wachten te horen dat de bus vertraging heeft en worden meegenomen voor een kopje koffie. Dat doen ze in Keulen niet, vertelt Justyna Mendel. „Wij vertellen dat er geen bus komt.We liegen niet. Daarom is er bijvoorbeeld in Keulen ook geen bushalte ín het verpleeghuis, zoals het geval is in een verpleeghuis in Zwolle. Daar zitten de mensen in de gang te wachten in een namaakbushalte. „Dan houd je de mensen voor de gek”, zegt Mendel. Hoogleraar verpleeghuisgeneeskunde Jos Schols in Maastricht, die hartelijk moet lachen om het idee, is wel gecharmeerd van de nepbushaltes. „Een interessante en creatieve manier”, noemt de hoogleraar de Duitse methode. Volgens hem hebben het Keulse en Düsseldorfse verpleeghuis allebei gelijk. „Kijk”, zegt de hoogleraar, „het ligt er maar aan in welk stadium de bewoner zit. Zit die in het eerste stadium, dan kun je uitleggen dat er helemaal geen bus komt, dan is de bewoner dat alleen vijf minuten later vergeten. Maar later in een verder gevorderd stadium van de ziekte, dan is een leugentje om bestwil helemaal niet erg.”


Bron: Limburgs Dagblad, dd 2 april 2011

3 opmerkingen:

  1. 't Is - als 't werkt - een eenvoudige manier om mensen die in de war zijn te kalmeren. Helaas werkt de link naar 't krantenartikel nog eventjes niet .... maar dat komt nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. toevallig hoorde ik pas van iemand die in een verzorgingshuis werkt ook van een mevrouw, die met haar mantel aan in de gang stond te wachten.
    ze wachtte op de bus die haar naar huis zou brengen.
    de verpleegkundige zei dat er die dag geen bus meer zou rijden.
    gelukkig dan maar dat ik hier ook een bed heb, zei de patient.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge