zaterdag 7 mei 2011

gesprek over nieuwe indicatie

Laatst weer een gesprek bij (en samen met) pap met de team- of casemanager van de thuiszorg (zie ook dit bericht). 't Eerste gesprek was alweer een tijdje geleden, en 't is wel zo prettig om regelmatig overleg te hebben. Pap is hartstikke helder ... zoals iedere keer als er een 'officieel' gesprek is met iemand, of 't nu van thuiszorg, CIZ of geriatrie is ... Zó anders dan laatst ... Maar gelukkig kent G. hem al langer dan vandaag, zij vindt dat hij erg achteruit is gegaan sinds 't laatste gesprek dat we hadden. Pap zit aanvankelijk bij 't gesprek, kletst wat, vraagt om koffie, maakt grapjes. Maar na een tijdje wordt hij rusteloos, hij wil naar buiten, werken in de tuin. 't Lijkt wel of het hem helemaal niet interesseert waar we over praten, net alsof hetgeen we bespreken niet over hem gaat. G. gaat bij het CIZ een nieuwe aanvraag indienen i.v.m. de indicatie voor zorg en verzorgd wonen. Een verhoging van de indicatie is nodig om - als 't nodig is èn als er plaats is .... - een plek te krijgen in 't verzorgingshuis met kleinschalige woonvorm waar pap is aangemeld. De thuiszorgorganisatie is inmiddels overgenomen door een andere instantie. Nieuw is dat die organisatie terug gaat in de tijd qua werken voor de cliënten: kleinschaligere thuiszorg, d.w.z een klein, vast groepje van verzorgenden die op vaste tijdstippen bij de cliënten langsgaan. Voordeel is dat er beter contact mogelijk is tussen verzorgende en cliënten. Het duurt wel nog tot na de zomer voordat dit van start gaat ... Eerst zien, dan geloven ;-)

3 opmerkingen:

  1. Ja, eerst zien en dan geloven. En hebben ze het eenmaal mooi voorelkaar gebeurt er weer iets, ach praat me niet van de thuiszorg. Alhoewel ik bij 2 heb gewerkt en de 1e daar was alles goed geregeld maar de andere...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn vertrouwen in de zorg staat ook op een zeer laag pitje. Ik wens jullie succes.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, ik ben ook een volger van je blog, ik kom tussendoor bijlezen, niet iedere dag. Mijn vader is namelijk ook in een tehuis opgenomen, zo'n 10-tal jaren geleden na een herseninfarct met verlies van een deel van zijn geheugen. Hij kent de mensen nog, alleen de naam zit ver verborgen en hij geraakt daar blijkbaar niet meer aan. Zo ook kan hij niet langer dan een half uur onthouden en dat moet echt erg zijn, al beseft hij dat niet altijd meer zo goed. Zijn toestand is op die 10 jaren erg achteruit gegaan, van een flinke 80-er tot een sloffende oude man die met moeite nog een tiental stappen kan doen zonder moe te worden. Het verschil is op die jaren zo erg geworden dat je hem niet meer herkent in de foto's die toen werden genomen.
    Ik vind je blog heel vlot om te lezen en je leert er dan ook de verschillen in zien, ik bedoel dan het verschil van je vader met mijn vader.
    Zelf heb ik ook een eigen blog, http://blog.seniorennet.be/chrisje maar dat gaat over eerder algemene dingen, onze familie, vader, reizen, eigen gedachten. In ieder geval ben je altijd welkom

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge