dinsdag 3 mei 2011

hè, gelukkig ...


Iedere zondagmorgen, voor of na mijn sportuurtje,  ga ik langs bij pap. Zo ook afgelopen zondag. Pap heeft de strijk alweer klaar, en aan de ijskast hangen 3 gestreken overhemden op hangertjes. Klaar om mee te nemen, zegt hij. "Maar pap, ben je nu alweer aan 't weggaan?" vraag ik zuchtend .... Pap zegt dat hij thuis blijft, want hij kan zich niet scheren, al zijn scheerspulletjes zijn weg, en hij heeft ook geen rode cent om uit te geven.  Als ik boven ga kijken zie ik dat er weer spulletjes klaar liggen om in een koffertje gepakt te worden. Alle spullen die ik zaterdag terug in de kast had gelegd liggen weer op bed. In de badkamer is 't planchetje inderdaad leeg, en de toilettas staat ook niet meer op de vaste plek naast 't bad. Ik ga zoeken, maar vind nergens de scheerspullen, maar wel ...... het kleine nieuwe beursje mèt inhoud. Weggestopt of verstopt onder een klein kleedje op zijn nachtkastje. Gelukkig! Pap die naast me staat is ook hartstikke blij en snapt maar niet hoe dat dingetje nu daar terecht is gekomen! Uiteraard heeft hij 't niet gedaan ... Ik doe een kettinkje aan 't beursje en bevestig dit aan paps broekriem. Gek genoeg moppert hij niet meer over de vorm of grootte van 't beursje (zie dit bericht). Gesterkt door dit positieve moment ga ik verder op zoek naar de toilettas en de scheerspullen. En ... bingo! In de fietstas zit de toilettas, samen met 2 tijdschriften ...


3 opmerkingen:

  1. Gelukkig, dat je weer iets terug vond. Kan me voorstellen dat het erg vermoeiend is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hij is inventief en houdt het erg spannend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heerlijk moet het voor je zijn om het een beetje van je af te bloggen! Je kunt er wel een boek mee vullen.
    Gelukkig: wat huis verliest, vindt huis - uitspraak van mijn moeder.

    Groetjes, Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge