zondag 22 mei 2011

hoe werkt toch dat brein?

Hoe 't brein werkt? Geen idee ... Ik snap er in ieder geval niets van. Voorbeeld: ben bij pap en vraag of hij koffie of thee wil. "Thee natuurlijk, geen koffie" Ok, maar meestal geeft hij de voorkeur aan koffie ... Ik doe water in de waterkoker en zet deze aan. Omdat ik vind dat pap zoveel mogelijk zelf moet en kan doen vraag ik hem of hij de thee wil zetten .... "Euh .... is 't water goed?". "Ja, 't water heeft gekookt, maar de waterkoker vindt 't niet leuk als je er een theezakje hangt ... " Pap moet lachen om die opmerking en wil dan 't kokende water in een kop schenken. "Pap, als je 't nu in de thermoskan doet, dan heb je gelijk een hele kan vol!". Hij kijkt me een beetje bevreemd aan en zegt: "Maar dan zit daar alleen water in ...". "Dan doe je daar 't theezakje bij". Pap schenkt teveel water in de kan en ik geef hem een waarschuwing: "Pas op, 't loopt over". Maar ik mag me niet met hem bemoeien zegt hij. Water loopt dus over de rand. En wat zegt hij? "Jeetje, wat heb jij veel water in de kan gedaan ..."
't Sleuteltje van de keukendeur was alweer kwijt. Hier en daar gezocht, op de meest vreemde plekken (wc, ijskast, slaapkamer ...) maar 't kleine dingetje was weer weg. Gelukkig dacht ik er aan dat ik 't reservesleuteltje ooit (zie dit en ook dit bericht) in 't laatje van 't kruidenrekje had gestopt. Ik wilde 't op de vaste plek (spijkertje aan de muur) hangen, maar tot mijn verbazing hing 't originele sleuteltje er weer. Vanmorgen nog beschuldigde pap iedereen die bij hem in huis kwam van 't verstoppen van allemaal dingen in huis ... maar nu wist hij echt niet hoe dat sleuteltje weer op de juiste plek was gekomen ...
Pap komt terug van een fietstochtje. Is bij zijn vriendin geweest, zegt hij, maar weet niet meer te vertellen via welke route. Hij is behoorlijk moe van 't fietsen, dus zal wel een behoorlijke omweg hebben gemaakt (lees: alweer de weg zijn kwijt geraakt ...). 't Is een heerlijke avond, maar pap draagt zijn dikke winterjas over een t-shirt en overhemd met lange mouwen. De mouwen van 't hemd zijn kliedernat van 't transpireren, dus ik vraag 'm 't hemd uit te doen, zodat hij niet ziek wordt ... "Flauwekul, ik ben nog nooit ziek geworden" en nog geen 5 minuten later: "Ik doe 't hemd maar uit, 't is kliedernat van 't zweten, zometeen vat ik nog een kou ..."


6 opmerkingen:

  1. Wisten we maar hoe het brein werkt. Dan zou er misschien een oplossing komen voor ziektes zoals Alzheimer. Je schijnt hele gedeeltes van je hersens niet te gebruiken. Kunnen die niet geactiveerd, geformatteerd, gereset worden? Of op zijn minst wat basisdingen overnemen als het 'normale' deel niet meer goed werkt?
    Sterkte voor de operatie van je man!!
    Groetjes,
    Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat ontzettend ingewikkeld, onvoorspelbaar en vermoeiend.
    Ik lees hierboven over een operatie en wens jullie daar ook heel veel sterkte mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve Inge,

    Ja, ja het alom bekende korte geheugen laat je Papa in de steek... Héél triest, voor hem en verbijsterend voor zijn direkte omgeving omdat je er niets mee kúnt. Moet je man geopereerd worden? In elk geval heel veel sterkte meid voor de dagelijkse taken. Je hebt héél wat op je schouders! Maar je doet het met liefde, al is het vaak zwaar en erg emotioneel.

    Liefs,

    Mariette

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Geduld en humor...humor en relativeringsvermogen.
    Gelukkig heb je het allemaal, maar wat kan het vermoeiend zijn.
    Veel sterkte met alles!
    Groetjes, Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi,

    Is het een idee om hele grote sleutelhangers aan die prutssleuteltjes te doen?

    Marjolein

    BeantwoordenVerwijderen
  6. @Marjolein: da's 'n idee. Alleen moet hij zo'n sleuteltje mèt sleutelhanger niet ergens verstoppen ...

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge