donderdag 5 mei 2011

jaardienst

Pap wilde laatst naar de kapper gaan, maar dat ging niet door omdat die goede man op maandag zijn toko dicht heeft. Pap vroeg me toen om hem 's anderdaags te bellen, zodat hij toch echt niet zou vergeten te gaan. Hij wilde die dag persé netjes voor de dag komen. Afgelopen dinsdag was het namelijk precies 10 jaar geleden dat paps vrouw, onze moeder en oma rustig insliep na een langdurig ziekbed. "Multatuli" stond op haar bidprentje: "ik heb veel geleden" en zo was 't. Toen ik belde was hij er niet: hij was niet vergeten om naar de kapper te gaan! Ik heb 't al vaker gezegd en ik blijf me verwonderen over die man en over het gegeven Alzheimer en diens invloed op 't brein. De afgelopen 10 jaar zijn omgevlogen, ongemerkt zijn we allemaal een stuk ouder geworden. En pap heeft wel 't meeste moeten inleveren: niet in lichamelijk maar wel in geestelijk opzicht .... Omdat niemand van pap kan verwachten een jaardienst te organiseren hebben wij dat voor hem gedaan: locatie, uitnodigingen en vla's (of vlaaien ;-) ) kwamen voor mijn rekening en mijn oudste broer zorgde voor de hapjes.  't Was hartstikke fijn, 't weer speelde goed mee, en ondanks de frisse wind hebben we toch de hele middag gezellig in de tuin kunnen genieten van elkaars gezelschap. Pap heeft genoten! En wij hebben allemaal genoten van pap! Door de blog hoeft niets te worden uitgelegd of gevraagd, iedereen is op de hoogte van (bijna) alles van pap. Fijn dat we dit samen hebben mogen 'vieren', mam zou het leuk hebben gevonden!

4 opmerkingen:

  1. Wat fijn dat het zo'n geslaagde dag was.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn om samen zo te genieten, en dat pap's er ook van heeft genoten toont dat hij gezelschap heel fijn vindt. Ja en dat weer, het kan niet stuk.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Fijn dat deze dag zo goed geslaagd is. Een is het topdag geweest eigenlijk voor je vader, ondanks dat het een herinneringsdag is voor het overlijden van je moeder.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lieve Inge,

    Ja, dat zijn dagen met véél diepte... en het is verbázend dat je Papa er nog zo aan denkt. Je kunt het innere van een mens, onder wat voor omstandigheden dan ook, nooit helemaal begrijpen.
    Een dikke knuffel en geniet van Moederdag met jee zoon weer thuis! Hij zal heel wat te vertellen hebben.

    Liefs,

    Mariette

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge