dinsdag 31 mei 2011

wet van Murphy

Murphy's law, de wet van Murphy oftewel shit happens ... Met andere woorden: als iets fout gaat, gaat alles fout. Hoezo? Eigenlijk zou ik deze week niet hier thuis zijn, maar een weekje weg, samen met mijn man. Ok, daar kwam een vervelende blessure en operatie tussen. Dan maar thuis blijven en er 't beste van maken. Door deze omstandigheden heb ik veel minder tijd voor pap. Normaal niet zo'n probleem, maar wel als dingen niet zo gaan als 't zou moeten ...
1. Pap heeft sinds afgelopen donderdag last van zijn linker enkel. De enkel was ietwat gezwollen, maar niet rood of warm. Volgens pap was hij omgezwikt, en viel 't nogal mee. Afgelopen vrijdag belde L. van de thuiszorg: ze vond 't maar niks, wilde met mij overleggen om eventueel de huisarts in te schakelen. Prima, maar omdat ik niet met pap naar de praktijk kan gaan belt zij voor een visite aan huis. Pap kan me naderhand niet zeggen of er wel of geen arts langs is geweest. Er staat ook niets geschreven  in 't logboek van de thuiszorg.
2. Gistermorgen tussen alle 'zorgen voor' even langs pap: hij zat als een zielig vogeltje op de bank en kon absoluut niet lopen. 't Naar de wc gaan was een martelgang van - volgens hem - zeker een kwartier. Gelukkig was de huishoudelijke hulp aanwezig, zij had koffie voor hem gemaakt, en een boterham gesmeerd. Volgens haar was ook nog niemand van de thuiszorg langs geweest voor de persoonlijke verzorging en verstrekking van de  medicatie ...... 
3. Gebeld naar de thuiszorg: ja, daar was inderdaad iets fout gegaan. Iemand was niet komen opdagen, en daardoor was pap niet bezocht ..... Om deze fout te compenseren heb ik gevraagd of ze dan 's middags langs  kunnen komen. De medicatie kan ik nu zelf ook wel geven ....
4. Gebeld naar de huisartsenpraktijk om te vragen wat de huisarts vond van paps voet. Blijkt dat de aanvraag voor visite wèl was opgeschreven en doorgegeven, maar om een of andere reden was de huisarts niet langs geweest ...... Hij belooft 's middags nog langs te komen en me na deze visite te bellen.
5. Na een uurtje krijg ik een telefoontje terug van de huisarts: waarschijnlijk toch weer opflakkering van de  artritis. Pap reageert blijkbaar toch niet goed op de allipurinol. We moeten dus weer terug naar verstrekking van de colchicine. 's Middags fiets ik even langs de apotheek om de blister met medicatie aan te laten passen. Dit hoeft volgens de huisarts niet, dat zou ik toch met een gerust hart moeten kunnen overlaten aan de thuiszorg ....
6. Als ik om even voor half 6 bij de apotheek ben wordt me daar verteld dat er geen fax is binnengekomen met een nieuw recept van de huisarts. Gelukkig is nog iemand op de praktijk aanwezig die het recept nogmaals doorfaxt. Naderhand blijkt dat 't recept 's middags wèl is binnengekomen, maar dat 't opzij is gelegd om in de nieuwe blisterverpakking* van aanstaande donderdag te verwerken. Nee dus ... Héél snel wordt de allupurinol uit de blisterzakjes gehaald, en de colchicine erin gestopt ....
7. Mijn fiets trapt nog altijd door, ondanks een reparatie bij de fietsenmaker ...


* pap krijgt iedere 14 dagen een verpakking met de medicatie per dagdeel verpakt in zakjes. Zie ook alle berichten over 'blister'.

9 opmerkingen:

  1. Sterkte met je man, gaat het de goede kant weer op? Die blisterzakjes zijn inderdaad erg handig. Maar als ze dan vervolgens niet op komen dagen heb je er weer niks aan. Sterkte met alles en hopelijk kan je nog een paar dagen met je man weg.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Er zijn van die dagen dat alles tegen zit. Balen.
    Denk ook een beetje aan jezelf. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Op zulke dagen kan ik om niks huilen. Heb jij dat ook?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. bij zoiets zou ik willen dat ik kon huilen.
    jammer van je vakantie.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh, wat herkenbaar! En net als jij wantrouw ik het als er wordt gezegd 'het komt goed'. En helaas vaak terecht.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Pffff. Adem in, adem uit...
    Naar, zeg. En zeker als je bedenkt dat je weg had kunnen zijn. Maar ach. Alles is relatief!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sorry you did not get your weekend away. Hope all is well and fixed soon.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Je moet ook werkelijk overal achteraan gaan.
    Pluimpje hoor, ik zou er zo moe van worden.
    Maar dat is dan pas achteraf, denk ik.

    Groetjes, Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge