zondag 12 juni 2011

pinksteren

Nog maar eventjes wat boodschapjes naar pap gebracht omdat 't weekend dit keer een dag langer is ... Hij is in de keuken en zijn vriendin is er ook. Als zij er is heeft pap beduidend minder aandacht voor mij ;-) ... leuk toch! Ik vraag haar hoe 't met haar voet is - ze is een tijdje geleden geopereerd - en zij op haar beurt vraagt hoe 't met mijn man gaat. Pap vraagt wat er met hem aan de hand is, daar weet hij toch niets van .... Geduldig en voor de honderdste keer vertel ik hem 't verhaal van zijn schoonzoon. Pap snapt precies wat er aan de hand is en wat er  moest gebeuren, maar vraag 'm niet over 10 minuten wat ik net heb verteld .... Ik ruim de boodschappen weg en kijk even in de klapper van de thuiszorg of er nog bijzonderheden zijn. Eén van de 'thuiszorgers' heeft 't erover dat er maaltijden in de vriezer liggen die 'over de datum' zijn. Jeetje, dat maakt toch niets uit als die dingen zijn ingevroren? Ik leg ze altijd goed in de vriezer, dat wil zeggen:  de nieuwste maaltijden altijd achteraan. Dus hoe 't überhaupt kan dat er nog 'oudere' maaltijden liggen ligt toch echt aan degene die de maaltijden 's morgens uit de vriezer haalt ... 

4 opmerkingen:

  1. Dat lijkt me een van de irritante dingen van het zorgen (met meerdere mensen) voor... zo'n thuiszorgster..

    NB Ik reageer niet vaak (weet ook vaak niet goed hoe), maar lees altijd wel graag hier

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Inge,

    Ja, ja het korte geheugen en dan daar bovenop nog zulke, bijna 'onnozele' aantekeningen van de thuiszorg over 'out-dated' maaltijdjes. Die moeten eerst zèlf nog door het leven gelouterd worden alvorens ze zoiets leren inzien. Je hebt al genóeg details op je schouders. Het houdt nimmer op en door het feit dat je je eigen afspraak vergat, bewijst ook wel dat je je 'eigen-ik' gewoon verdringt. Wees voorzichtig meid; pàs ook goed op jezelf want anders heeft niemand meer de goeie zorg en steun van jou!
    Je moet wel leren om afstand te nemen en toch het leuke en het goede van de situaties te leren zien. Zoals her herkennen van de kleinzonen en het daarna bedanken voor de leuke middag. Toch een klein lichtpuntje en het feit dat je Papa ook nog vreugde kent. Voor hem is het moeilijk om dit te uiten. Wat hij dènkt en wat hij zegt in woorden, is vaak niet hetzelfde. Maar tòch; er zijn kleine tekens dat er van die mooie momenten zijn. Geef het niet op en probeer om zelf overeind te blijven door positief te denken en om nog kleine leuke dingen in je dagen in te bouwen.
    Heel veel liefs en sterkte voor dit lange Pinksterweekend.

    Mariette

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoe oud zijn die thuiszorgmensen? Jonge mensen snappen ons opbergsysteem volgens mij (nog) niet. Mannen trouwens ook niet, maar da's weer een ander verhaal. Gelukkig zijn de maaltijden ingevroren en wat jij zegt: de datum maakt toch niet uit....

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge