zaterdag 9 juli 2011

geld

Ik heb er al eerder over geschreven: over 't verschil tussen pap aan de telefoon en pap 'in 't echie'. Laatst belde pap me op. 's Avonds om te klagen dat hij geen geld meer had, en de volgende ochtend om te zeggen dat hij naar de kapper wilde gaan, en dat hij daar geen geld voor had. Nu had ik 's avonds al toegezegd dat ik de volgende middag zou langskomen met boodschappen en met geld, maar dat was hij 's morgens uiteraard weer 'kwijt'. Aan de telefoon klinkt pap veel helderder dan 'face-to-face', en dat wil iemand nog wel eens op 't verkeerde been zetten.
Toen ik er die middag was kwam ook net een van de dames van de thuiszorg langs. Iemand die ik nog niet van gezicht en naam kende. Of pap haar vaker heeft gezien, daar kom je ook niet achter. Geen idee. Hij is nog altijd enthousiast bij iedere vrouw die  langs komt ....
Ik kan héél véél van pap verdragen. Toch was ik een beetje boos op hem. Ik stond op 't punt om hem geld te geven, en pap vertelde aan de verpleegkundige dat hij naar de kapper had willen gaan. Maar dat kon niet omdat hij niet genoeg geld had. "Ja, ik krijg genoeg pensioen, maar" - en toen wees hij naar mij - "zij zit op 't geld". Kijk, daar zit je dus ècht niet op te wachten .... Van mij zou hij alles zelf mogen doen .... maar dat gaat niet meer. En dat bedoel ik ook met 'iemand op 't verkeerde been zetten'. Iemand zou zo maar kunnen geloven dat dit echt zo is .....

8 opmerkingen:

  1. Vreselijk lijkt me dat. Als ik het zou beheren zou ik ook alle bonnetjes bewaren wat je aan hem geeft zodat familie later geen argwaan krijgt. Want het blijven mensen he. Dat laatste zei ooit een verpleegkundige tegen mij. Ik ben het nooit vergeten. En het blijft gemeen goed geld.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, dat is niet leuk om te horen. Zeker niet na alles wat je voor hem doet. Zou mij ook pijn doen... Naar voor je.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ben het met Johanna eens. Als het over geld gaat komt er in de beste families ruzie.

    En Inge, je weet dat hij het niet meer weet, maar ik zou om zoiets kunnen huilen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oei, dat doet zeer.
    Stukje bij beetje raak je je vader kwijt...
    Houd je maar vast aan de vele goede herinneringen die je hebt, Inge.
    En aan de mooie momenten die er gelukkig nog steeds zijn.
    Bonnetjes bewaren lijkt mij ook slim.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hè, wat naar. Wens je nog veel mooie momenten met je papa om de heftige te kunnen dragen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ontzettend vervelend. Ik zou er toch een opmerking over maken. Misschien dringt er toch nog iets tot hem door.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Lieve Inge,
    Wat een herkenning!
    Bij ons was er soms: mopperen, dingen verdraaien, schelden en wat al niet meer. Maar ook: lieve woordjes, knuffels,een hand vasthouden. Dementie, voor ons was de weg lang,moeilijk en zeker niet leuk. Voor ons is het over.Pa is gestorven. Na al die jaren kan ik de balans opmaken. Het is goed zo. Geen spijt. Van alle erin gestoken tijd, liefde, soms tranen met tuiten, soms pijn. We zorgde zo goed we konden.
    Heel veel sterke met jou pad.
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat jammer dat je zoiets moet meemaken... kan me voorstellen dat je op dat moment even boos bent :(

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge