vrijdag 8 juli 2011

naar de kapper en in de bonen

Pap is weer naar de kapper geweest. Niet naar de kapper waar hij al jaren klant is, maar naar een nieuwe. Hij zegt dat hij er toevallig langs kwam. " 't Lag bijna op een hoek, weet je wel: aan de grote weg richting de stad. Een leuke kapster heeft me geknipt".  Na even navragen en combineren denk ik dat ik weet waar 't is. Weet ook dat deze kapster een kleindochter is van een van de huishoudelijke hulpen die bij pap komt. Dus ik denk ook niet dat hij toevallig daar langs kwam, volgens mij heeft zij 'm daar naartoe gebracht. Maakt ook niet uit: hij ziet er weer prima uit. Zijn 'oude' kapper weet hij volgens mij ook niet meer te liggen. 't Richtingsgevoel is echt slecht geworden.
Dan zegt hij dat hij gistermiddag (dus na 't kappersbezoek) bij iemand is gaan koffiedrinken. Hij weet geen naam, weet ook geen straat, maar die mevrouw was heel aardig en heeft 'm binnengelaten. Volgens hem was 't een zus van zijn vriendin. Hij denkt even na, gaat naar de telefoon en belt meteen zijn vriendin: "weet je waar ik gisteren ben geweest? Ik was koffiedrinken bij een zus van jou. Ik kwam daar langs toen ik van de kapper terugkwam. Zij liet me binnen toen ik aanbelde. Zo'n aardige vrouw ....." Dan hoor ik aan haar reactie dat pap daadwerkelijk bij haar op de stoep stond, en niet bij haar zus. Zij had hem opengedaan, binnengelaten en met hem koffiegedronken .... Pap lacht, vindt 't een goeie grap: "echt waar? En ik heb helemaal niet in de gaten gehad dat jij dat was ...." en vraagt of zij dan niet vond dat hij vreemd had gereageerd .... 
Ik ben bang dat hij over niet al te lange tijd ons - zijn kinderen - ook niet meer herkent .....

8 opmerkingen:

  1. Erg, lijkt me dat. Maar die dame van de thuiszorg was dan ook niet goed op de hoogte, als hij pas bij een kapper was geweest, of wordt dat niet genoteerd?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oei, dan zijn heel wat stapjes terug op een paar dagen tijd. Het gaat echt snel nu. Ik weet niet hoe jij je voelt, maar ik zou heel de dag vreselijk bezorgd zijn.
    Lieve groetjes,
    Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zij is niet van de thuiszorg. Ik heb eerlijk gezegd niet in de wmo klapper gekeken, alleen in 't logboek van de thuiszorg. En daarin stond niets geschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het hoeft niet perse dat hij jullie niet herkent.
    Mijn moeder was ver heen en toch wist ze wie wij waren.
    Zij ging soms wel leugens over ons vertellen.
    Het is voor jou wel lastig dat je ooit zo'n bijdehante vader had, die je zo ziet weg zakken.
    Maar je pakt het goed op en het is mooi dat je zoveel voor hem kunt doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat triest voor zijn vriendin. Geen wonder dat jij je zorgen maakt. Het gaat zo snel.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik vind het triest voor jullie allemaal ...
    Diep respect voor de wijze waar jij hier mee om weet te gaan.
    Wát moet het ontzettend moeilijk zijn.
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je vader vindt het grappig. Jij waarschijnlijk niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat lijkt me dat moeilijk om mee te maken. Snap dat je zorgen hebt maar je vader heeft geloof ik wel humor zoals ik het lees.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge