zaterdag 13 augustus 2011

twee vliegen in een klap

Gistermorgen was ik door omstandigheden al om half 9 bij pap. Hem de boodschappen gebracht waarvan hij zei dat hij ze zo hard nodig had, en natuurlijk zijn zakgeld. Ik had dit keer alleen briefjes van € 5 voor hem. Dat is eigenlijk 't makkelijkst voor als hij een kleinigheidje wil kopen. Als hij dan al zegt 'laat de rest maar zitten'  is 't nooit zoveel of teveel. Maar niet iedere pinautomaat geeft (alleen) briefjes van € 5, deze automaat moet ik dus onthouden ... Normaal ben ik nooit zo vroeg, maar ik moest al om 9 uur ergens zijn en dit zou tot 2 uur duren. Om pap zo lang op zijn spullen en geld te laten wachten vind ik niet prettig. En de boodschappen al die tijd (ongekoeld) in de auto laten staan is ook niet zo fris. Ik weet ook van mezelf dat ik na een intensieve ochtend en voormiddag behoorlijk moe ben en geen energie over heb voor pap. Om even terug te komen op mijn zorgen voor pap: 't is dus zo dat ik na die ene keer gistermorgen die dag niet meer ben langs geweest. 't Is ook wel eens 'in en weer uit' nadat ik heb rondgekeken of alles in orde is. Dan valt de hoeveelheid tijd die ik aan hem besteed op een dag best mee. En voor wat betreft boodschappen doen: ik doe meestal tegelijk boodschappen voor hem en voor ons, dat is dus twee vliegen in één klap. Nu hoeven we ook niet meer zo vaak op consult bij huisarts of geriater, dat is een stuk prettiger voor mij maar ook voor hem. En zolang pap zonder (erge) verwardheid zijn gewone dingen doet, regelmatig verzorgd en gecontroleerd wordt, gaat alles z'n gangetje en dus redelijk goed. Niemand hoeft dus medelijden met mij te hebben hoor, er blijft meer dan voldoende tijd over om te genieten van de plezierige dingen in 't leven ;-) en ja, ik doe 't met liefde. Dat maakt dingen ook makkelijker! Tot nog toe dan, en wat de toekomst ons brengt ..... dat zien we dan wel weer.

11 opmerkingen:

  1. Geen medelijden, maar bewondering en respect. En dat verdien je gewoon.
    Fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. 't Is ook het fijnste voor een oudere wat er is, gewoon in je eigen huis blijven.
    Gelukkig kan dat, dankzij jouw zorgen.
    Als hij naar een verpleeghuis zou gaan ben je ook niet zorgenvrij, tenzij het een particuliere instelling is.
    Voordat m'n moeder naar het verpleeghuis ging kregen we een rondleiding, alles geweldig.
    Maar de werkelijkheid was heel anders.
    De moeder van Sjaak is bijna 92 en nog heel kien, maar ik zou niet willen dat zij naar een tehuis zou gaan,bovendien wonen 2 getrouwde dochters en wij naast/tegenover haar.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een hele zorg. Maar mooi dat je het doet en dat je het kunt doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jij bent inderdaad altijd positief, ik ben meer een zorgelijk type.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Superdat je dat doet, en dat dat ook lukt en kan. Maar het is soms wel zwaar denk ik,

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik vind het bewonderenswaardig, en heb heel veel respect voor je.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh dacht even dat je écht twee vliegen in één klap had "gevangen" ;-)
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ben het met Marja eens. Geen medelijden maar wel heeeeel veel bewondering en respect.

    Ik lurk nu sinds een week of wat op jouw blog en ben elke keer weer geraadt door de manier waarop jij met de zorg voor je vader omgaat.

    Vooral het geduld dat je elke keer weer weet op te brengen. Respect.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. zo herkenbaar alles!
    Ook respect hoor, ik weethoe zwaar het soms kan zijn. Maar ook dat je zoiets uit liefde kan opbrengen, en dat het voor je vader op dit moment gewoon super is!
    Wij hebben indertijd ondanks alle zorgen ook ontzettend veel lol gehad met mijn vader, dat helpt je er ook heel ver doorheen vind ik!
    Hoe dan ook, sterkte met alles, en denk om jezelf!
    groetjes,
    Wilmi

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge