donderdag 15 september 2011

de verjaardag (2)

Pap blijft me verbazen! 
Hij was er niet toen ik vanmorgen bij hem thuis kwam. Fiets stond nog in de garage, dus waarschijnlijk was hij een blokje om. Als hij er niet is kan ik goed alles controleren zonder dat hij er bij staat dus ik heb zijn hele kledingkast uitgemest. De combinatie 'een beetje incontinent'  en gedragen broeken die weer netjes terug in de kast gehangen worden is niet echt gelukkig. Dus ...  met een volle krat kleding weer huiswaarts gereden. Thuis aangekomen vind ik een verrassing op de stoep: een boeket rozen. Zonder kaartje .... Omdat ik niet de illusie van een geheime 'lover' heb (daar ben veels te nuchter voor ;-) ) kijk ik of er niet ergens een naam geschreven staat, en jawel hoor:
Bedankt voor alles (Pap)

Lief hè! Op het moment dat ik bij hem thuis was, stond hij dus hier voor de deur ..... Ik bel hem op, maar hij is duidelijk 'in de bonen' en weet niet meer dat hij hier voor de deur heeft gestaan. Na even doorvragen dringt 't toch weer tot hem door: Ja, hij is hier geweest. Nee, niet alleen maar met E., zijn vriendin. Ja, mooie witte bloemen. Hé, denk ik, hij weet 't weer. Maar hij heeft 't nu over 't boeket dat voor zijn neus staat, 't boeket dat ik hèm heb gegeven .... Is niet erg, hij geniet van zijn boeket, en ik van 't mijne. Zó lief en zó mooi!



20 opmerkingen:

  1. Wat ontzettend leuk en lief en fijn dat dat nog kan!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is echt lief. En een mooie bos ook!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dit is echt een moment van ontroering. Wat lief van je vader en eigenlijk gewoon jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ontroerd ...
    wat een lieverd die paps van je !!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Inge, wát een mooie verrassing, het boeket dat jíj aantrof! Geniet daarvan (hoe nuchter je volgens eigen zeggen ook bent, jeje).

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat ontroerend, zeg. Wat fijn dat je vader dat in elk geval nog kan doen, al herinnert hij het zich niet meer. Proficiat nog!
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat lief van je pa!!

    Nog even iets:
    Ik heb je getagd. Wil je meedoen? (zie mijn blogje)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tuurlijk niet Inge!! En ik snap het volkomen.
    Ben wel benieuwd of je een blog erbij maakt.....lijkt me leuk.....de andere kant van Inge te leren kennen....

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Lieve Inge,

    Ja, ja zulke momenten zijn het leven nog dubbel en dwars wáárd! Momenten om in te lijsten, in je hart dan wel! Geniet van de rozen; compleet met doornen...
    Liefs,

    Mariette

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge