zondag 25 september 2011

anderhalve dag weg

't Heeft indruk gemaakt, die anderhalve dag weg. Op pap bedoel ik. Donderdagmorgen belde hij me om te zeggen dat hij thuis was. En om te vertellen wat hij allemaal had beleefd: ge-ouwehoerd had hij (dat is 'm wel toevertrouwd), oude liederen hadden ze gezongen, heel veel "weet je nog ..... ". Halverwege 't gesprek merk ik dat hij mij verwisselt met vriendin E. Hij zegt dat hij 't veel leuker had gevonden "als jij er ook bij was geweest''. Op mijn: ''Ik was er toch een uurtje bij, en dat was lang genoeg?', zegt hij ''nou, om 'ns lekker te vrijen ......'' Ik zeg 'm dat je zoiets niet doet met je dochter ..... en dan klinkt 't ''och ... nee ... ben jij 't ......'' en hij vervolgt 't gesprek weer verder met mij, zijn dochter. 's Avonds belde hij nog een aantal keren, waarvan een keer: ''Zeg, ik ben thuis, dat wilde ik je even laten weten .... 't Was leuk, maar ze hebben ons wel hard laten werken'' Werken? Dit was toch niet werken, maar gewoon leuk?  ''Jawel, werken, daar in Utrecht .......'' Als ik zeg dat 't in de buurt van Tilburg was gelooft hij me niet .... ''Het was echt veel verder hoor'' Ach, laat ook maar ... En met dat werken bedoelde waarschijnlijk hij 't bezoek met bijbehorende rondleiding aan 't museum 'de dorpsdokter'.  


Die middag was er nog commotie: paps vriend M. belde, omdat de hotelkamersleutel van pap niet zou zijn ingeleverd bij de receptie. Mijn zoon moest toch nog richting stad, dus hij ging wel even langs bij opa. Maar hoe ze ook zochten, geen sleutel te vinden. Niet in de portemonnee, niet aan de sleutelbos en ook niet in 't koffertje. 's Avonds werd ik gebeld: de sleutel lag op 't nachtkastje in de kamer waar pap had geslapen. Gelukkig. Alles was verder prima verlopen, ze hadden zich allemaal kostelijk geamuseerd, met pap voorop! Hij had alleen in 't begin een paar keer 'waar is Inge toch?' gezegd, maar toen had zij (de vrouw van M.) zich over hem ontfermd, en had hij haar niet meer uit 't oog verloren. Lief toch .... Zij hebben hem ook netjes thuis afgeleverd, zonder sleutel ..... maar die lag toen al netjes daar waar pap 'm had neergelegd ;-)

7 opmerkingen:

  1. Poeh... Ik blijf ht zeggen > je zou een award moeten krijgen voor je geduld Inge! Echt...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Toch fijn dat hij erbij heeft kunnen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lief, dat die andere mensen zich over hem hebben ontfermd.
    Op zo'n manier heeft je vader ook veel plezier van het uitje.crona

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Sorry, dat crona was het woord wat ik moest intikken, stelt dus niets voor.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jouw vader een fijne dag en jij ook bij Hannie. Heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hij heeft duidelijk genoten én daar gaat het om :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een geweldige dochter heeft die vader van je...respect! Een nare ziekte, dat Alzheimer. Toch een vrolijk tintje eraan gevend: ik sprak onlangs een dame bij wie het begin van Alzheimer was geconstateerd. Zij zei:"Dat kan nog leuk worden want dan kan ik steeds opnieuw genieten van mijn favoriete boek want elke keer dat ik't uit heb vergeet ik dat ik't heb gelezen..."

    Heel veel sterkte gewenst met de situatie!

    OT: dank je voor je commentaar op m'n weblog.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge