donderdag 20 oktober 2011

daar gaan we weer

Ik was in de veronderstelling dat er gistermiddag bezoek voor pap zou komen. 't Stond tenminste opgeschreven in de agenda: 'om 3 uur bezoek, 19/10'. Maar pap zegt dat niemand is geweest .... dus geen idee. Wel zijn er mensen in huis geweest, zegt hij, die naar binnen en weer naar buiten liepen. De trap op en de trap weer omlaag. Maar hij weet niet wie 't waren. Heeft ze ook niet gezien, maar hij weet dat ze er waren omdat deuren open stonden waarvan hij zeker weet dat hij ze dicht had gedaan. Is dit nu gebeurd of is 't fictie? Ik hoop eerlijk gezegd op fictie. Er is in ieder geval niets weg, geen dingen van waarde in ieder geval. Dus ik betwijfel of er echt iemand is geweest. 't Is ook niemand geweest van bijvoorbeeld 'n firma, want daarvoor maak ik de afspraken. En die zouden dan ook een briefje of nota o.i.d. neerleggen. Niet te veel over nadenken dus, maar 't spookt wel in mijn hoofd. Zeker omdat er afgelopen dinsdagavond een gewapende overval is geweest op een tankstation in de buurt waar pap woont. Ik heb 't dus niet op verhalen over mannen die naar binnen en weer naar buiten lopen .... Ik druk pap op 't hart om 's avonds nooit de deur open te maken, alleen voor bekenden, familie of thuiszorg. En pap belooft 't .... voor wat dat waard is. Ook niet te veel over nadenken dus. 
Ik vind 't een beetje koud in huis, ik loop naar boven om de verwarmingsketel te inspecteren. Degenen die al langer meelezen weten dat paps huis èn verwarming een verhaal apart zijn ..... ik heb al vaker gezegd dat alles versleten en op leeftijd is. Punt. Maar de verwarming doet 't, zo te zien. Gelukkig. Maar dan zie ik dat de schuif van de geiser weer naar links (is dus 'uit') staat ..... Chips, heeft hij toch weer er aan gezeten?
Nee, zegt pap, daar komt hij nooit aan, aan al die knopjes op 't verwarmingskamertje. Dat is te ingewikkeld, da's voor anderen. Hij is heel overtuigend, en ach, 't heeft ook geen zin om er tegen in te gaan. Als hij zegt dat hij er niet aan heeft gezeten dan is dat zijn waarheid. 's Middags stuur ik mijn zoon langs om te kijken of hij de geiser weer aan de gang krijgt. En dat lukt, gelukkig. Morgen maar weer eens kijken of alles nog goed is.

8 opmerkingen:

  1. Het wordt langzamerhand een beetje "spooky".

    BeantwoordenVerwijderen
  2. A never ending story, Inge.

    Weet jij of jouw vader van bepaalde medicijnen hallucinaties krijgt? Mijn moeder nl wel, en die ziet dan hele theekransjes zitten in haar kamer.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Arme Inge,

    zo maar ineens twee dingen die weer in je hoofd gaan malen. Knopjes waar je vader niet aan moet/mag komen en vervelende dingen die in de buurt gebeuren. Dat is echt een nadeel van deze periode van het jaar.

    Sterkte, maar dat weet je hè?

    Liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En hoe moeilijk zal dat soms voor je zijn: gewoon niet teveel aan denken.
    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kan me zo goed voorstellen dat je ongerust bent, en dat het blijft spoken in je hoofd. Meis, wat een zorg is het en wat heb ik respect voor je.

    Pas je ook nog een beetje op jezelf Inge.

    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Maar er was toch een aantekening gemaakt dat er bezoek zou komen? Of schrijft je vader dat zelf. Vervelend zo'n inbraak in de buurt, kan me je gedachten best voorstellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Kan je geen briefje bij de voordeur hangen met de tekst met grote letters en jouw naam 'Na 6 (of 8 )uur de deur niet meer openen'? Of zou je vader zo eigenwijs zijn en het toch nog doen?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Meis,

    wat een zorg en zorgen heb je toch...
    Petje af!

    Sterkte & Liefs,

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge