vrijdag 28 oktober 2011

loslaten ...

Ja, gisteren toch even 'n mindere dag gehad, omdat je - ook op afstand - bezig bent met vasthouden en niet met loslaten ;-) Zoonlief is naar opa toegegaan met brood, beleg en 'n aantal maaltijden. En wat bleek:

Boodschappen aan opa gegeven. Hij was net terug van wandelen, hij was de stad in gelopen en was oude plaatsen afgegaan. Hij zei dat hij daar een glas wijn had gedronken. Haren helemaal door de war en broek vol geplast. Binnen trof ik een verpakking van BakkerBart aan en een halve nonnevot. Ook lagen er nog 2 broden in de vriezer en een half brood in de koelkast.

zogenaamde nonnevot

't Is mogelijk dat een van mijn broers dit heeft aangevuld naar aanleiding van mijn sms-je of naar aanleiding van een telefoontje van pap. Of pap heeft gebeld met de mededeling dat hij niets meer had terwijl er toch nog voldoende was? Geen idee .... Wij rijden in ieder geval weer naar huis, en vanaf morgen heb ik de touwtjes weer in handen ;-)

15 opmerkingen:

  1. Heb je soms niet het gevoel dat de touwtjes van elastiek zijn, Inge?
    Zolang er nog maar rek in blijft dan hè. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Poeh. Jammer dat het zonder jou een stuk minder gesmeerd gaat zeg. Ben je even lekker weg, ben je in gedachten nog bij je vader.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ah, dat is rot.

    Wat een nonnevot is heb ik nooit geweten. Dank (-;

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Waar komen jullie eigen vandaan, welke kant van het land moet ik die nonnenvodden zoeken?!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jammer. Ik hoop niet dat dit jou het gevoel geeft dat je nooit eens weg kan gaan. Want zeker jij hebt een uitstapje zo nu en dan zo nodig!

    Goede thuisreis!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Och jeetje Inge, zo begrijpelijk dat het dragen van deze last op je schouders af en toe wle even te zwaar is. Loslaten is normaal al niet makkelijk en helemaal niet in een zorgsituatie.

    Jeetje meis, ik wens je sterkte
    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Loslaten is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar bij een volgende vakantie gewoon weer proberen hoor, dat loslaten. Je hebt je ontspanning zo hard nodig....
    Groetjes,
    Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat vervelend he, ik kan me niet voorstellen ook dat je het gemakkelijk kan loslaten. Hoop maar dat hij niet in de war is geraakt door het gemis van zijn dochter.
    Nonnevod wat een naam, nog nooit van gehoord.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Goed dat je een foto plaatste van
    die zogenaamde nonnevod :) ik heb er nog nooit van gehoord of heb het nog
    nooit gezien...

    Wat moet het moeilijk zijn voor jou al die telefoontjes krijgen...kan
    aannemen dat je dan niet meer zorgeloos (als je dat al kunt zijn)
    verder vakantie kan nemen..
    heel veel liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Jammer dat je niet even helemaal de boel de boel kon laten.
    Nonnevot nog nooit van gehoord,ziet er wel lekker uit ;-)
    doe rustig aan!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Misschien moet iedereen die in huis komt maar in dat schrift schrijven. Dus ook een broer die brood aan zou vullen bijv. Zodat dat voor anderen (jou) ook weer duidelijk is.
    En zou het niet mogelijk zijn als jij eventjes weg bent één ander iemand als 'aanspreekpunt' te benoemen?
    Ja, beetje praktisch allemaal, deze reactie.
    Voor jou natuurlijk gewoon vooral vervelend nu dat je toch terug moet/wilt/gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Lastige situatie. Wel fijn dat buiten jou om meer mensen naar 'paps' omkijken, niet? dan hoef je niet allemaal alleen te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Toen mijn schoonmoeder in dezelfde situatie haar leven leefde schreef ieder in een schrift als je er was, wat er gegeten en gedronken werd, boodschappen, werkelijk alles. Als je dan op bezoek kwam wist je ook van eerdere dagen hoe de situatie was.
    Pet af voor je zorg. Diep Respect van deze kant.
    Hartelijke groet en tot laters
    Gerrie

    Oh ja; nonnenvotten maak je van een zoet kwarkdeeg en is Limburgs.
    Als Noorderling weet ik dit van Annemiek van Deursen.
    (Consuminderhuis Landgraaf)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ja, een communicatieschriftje is heel praktisch en prettig voor ieder die op bezoek komt. Lezen en gelezen worden voorkomt veel misverstanden.
    Sterkte Inge. Loslaten is moeilijk, maar als dit met beleid gaat, voelt dat toch prettig en versterkend voor jezelf.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge