donderdag 13 oktober 2011

staar

Gisteren schreef ik 'n klein stukje over de dood van de vader van Bri, vandaag las ik op de blog van Karen dat 't met haar moeder erg slecht gaat, en dat ze is opgenomen in 'n hospice om te sterven .... In de krant stond deze week een stukje over een (hoog) bejaarde man die op 't toilet van een ziekenhuis is overleden aan (waarschijnlijk) een hartstilstand, en pas na 2 dagen werd gevonden. Triest. Als pap zou sterven, en dat mag van mij nog járen duren, dan graag een snelle dood, in zijn eigen huis, misschien wel als hij aan 't werk is in zijn eigen tuin. Maar niet op de wc, ook al is 't de wc in zijn eigen huis, want dat lijkt me gewoon niet prettig ..... en ook niet na lang en zinloos lijden ..... Da's toch niet te veel gevraagd ...
Vandaag had pap een afspraak bij de huisarts in verband met een extra controle van zijn ogen. Hij heeft 'n lichte vorm van staar, en de procedure is dat de huisarts zelf wil controleren hoe 't met 't zicht van de patiënt is alvorens verdere stappen worden genomen. 't Was helaas een erg lange zit in de wachtkamer vanmiddag ..... Toen we eindelijk aan de beurt waren had pap 't even moeilijk met de kleine opdrachtjes die hij moest uitvoeren: "Kijkt U naar 't witte bord op de wand. De assistente wijst een rondje met opening aan. Aan welke kant zit de opening in 't rondje?" Hij snapte er echt niets van, wist niet welk rondje bedoeld werd, waar de opening moest zitten en 't verschil tussen links en rechts. Gelukkig was 't empathisch vermogen van de huisarts (in opleiding) en assistente subliem, waarvoor mijn complimenten! Héél geduldig werd uitgelegd wat de bedoeling was, en wat bedoeld werd met rondje en opening. En na een tijdje snapte pap 't allemaal volkomen, kon weer grapjes maken en deed wat hij moest doen: kijken. 't Valt allemaal nog mee met de staar. Maar omdat pap niet goed kan aangeven in welke mate zijn zicht is achteruit gegaan is afgesproken dat we een verwijzing krijgen voor de oogarts om een objectiever beeld te krijgen.

6 opmerkingen:

  1. Zulke artsen moeten er meer zijn!
    ooit stierf de oom van mijn ex-man, gewoon in de tuin ,kijkend over het water, alle kinderen en kleinkinderen waren er, en het was prachtig weer.
    Wij zeiden altijd sterven als oom j. dat leek ons het allermooist(zover je van mooi kan spreken

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn, zo'n huisarts en assistente!

    Het was mijn taak om mijn moeder toen het thuis echt niet meer ging naar een hospice te brengen en dat was één van de zwaarste taken in mijn leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Kan me voorstellen dat je dat je vader niet gunt, 2 dagen op een toilet en nog wel in het ziekenhuis.
    Geweldig zo'n dokter met veel geduld.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. blij dat jullie zo goede huisarts hebben. want alle hulp die je krijgt heb je ook hard nodig.
    en wat dat kranteartikel betreft toen ik het las gewoon de kop dacht ik zo iets zou ook in heerlen kunnen gebeuren. toen ik het uiteindelijk las schrok ik van mijn eigen gedachte.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fijn, Inge, dat jij ook altijd zoveel aandacht aan de blogs van anderen geeft. (Of liever gezegd de inhoud daarvan)

    Jouw verhalen brengen altijd herinneringen naar boven over gebeurtenissen hier. Mijn moeder heeft sinds een jaar een nieuwe bril, waarvan ik maar hoop dat de sterkte goed is. :)

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge