dinsdag 11 oktober 2011

valt 't mee of valt 't tegen?

Soms vind ik dat 't eigenlijk best meevalt met pap. Volgens sommigen vind ik dat omdat ik middenin 't proces zit, en omdat 't allemaal geleidelijk aan minder goed gaat. Zou 't? Tja, 't zal best wel zo zijn. Beter wordt 't in ieder geval nooit meer ....
Afgelopen vrijdag dacht ik dat dus absoluut niet. Ik was echt bang dat er weer een periode van verwardheid zou beginnen. Heb dit ook doorgegeven aan de thuiszorg. Kreeg van alle kanten berichten en telefoontjes dat 't niet goed was, dat pap behoorlijk verward was en dingen uitkraamde die kant nog wal sloegen. Gek genoeg is 't sinds zaterdag weer beter. Afkloppen dus. Pap is vrolijk, heeft goede zin, bedankt me voor alle goede zorgen:  "maedje, als ik jou toch niet had ...." wil koffie voor me zetten, maar dat lukt niet. Dat vindt hij vervelend, maar niet echt erg want "dat is de leeftijd", en ach, ik laat hem maar. Wat vervelend is, en dan met name voor hem, is dat zijn fietssleutel foetsie is. Hij heeft 'm nog gehad, zegt hij, maar wanneer voor 't laatst dat weet hij niet meer. Ik vind 't vervelend voor hem maar echt erg vind ik 't niet. Dit lost op eenvoudige wijze 't probleem op van 't gevaar van 't fietsen .... want pap komt zelf niet meer met een oplossing (fietsenmaker of slot openbreken). Fiets blijft op slot, hij kan niet meer fietsen en is dus geen gevaar voor zichzelf en andere weggebruikers meer ..... en voor ons is dat een zorg minder ...

12 opmerkingen:

  1. Ik kan me voorstellen dat het een rustig gevoel is. Wat kunnen dingen toch wonderlijk lopen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Eigenlijk een mooie oplossing voor het niet fietsen. Maar wat als hij hem toch weer vind.
    Als je bij de thuiszorg werkt wordt je af en toe verplaats naar een andere client. De client vindt dat vaak vervelend, maar het wordt gedaan om een frisse blik te houden op de client. Als je heel lang bij iemand werkt kunnen er dingen insluipen die je zelf niet meer ziet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Pas maar op, jouw pa is al eerder met oplossingen voor een probleem gekomen. Wel fijn dat ie nu weer iets minder verward is. Koester die momenten......

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hi Inge soms komen oplossingen uit het niets ;-)
    Ik kan me voorstellen dat het voor even die zorg verminderd.
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nou, inderdaad een oplossing voor het "fietsprobleem". Met al die bladeren die er op straat liggen is het toch veel te glad om te fietsen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. En wie zegt dat toeval niet bestaat? Krijg je ineens zonder dara moeite voor te doen een oplossing aangereikt ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Och Inge, dat dit probleem eigenlijk gewoon door je vader zelf wordt opgelost, dat is toch wel heel bijzonder en voor jou vooral een hele zorg minder. Je hebt er al genoeg met hem.

    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  8. wat fijn dat dat probleem zichzelf oplost :-0, kan mij voorstellen dat het een hele zorg minder is.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh, wat een akelige herkenning al in de eerste log die ik hier bij je lees. Wij maakten een aantal jaren geleden ongeveer hetzelfde mee met mijn schoonmoeder.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Lieve Inge,

    Bedankt voor je bezoek en kommentaar. We komen nèt thuis uit Atlanta. Had een meeting met de Netherlands American Chamber of Commerce Southeastern United States. Was best leuk met een grote group nederlandse dames, en enkele amerikaanse die dan wèl goed Nederlands kenden. Leuke middag en erna gewinkeld samen. Pieter had ook lunch in hetzelfde restaurantje waar de meeting was en kon zelfs nog zijn middagdutje in de auto doen.
    Ja, ja dat fietsesleuteltje lijkt inderdaad 'a God-sent' zoals we dat hier zeggen. Mooie oplossing.
    Een knuffel nog en het allerbeste!

    Mariette

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ja, inderdaad lossen dingen soms vanzelf op, dat ken ik wel. Maar jammer genoeg komen er langzaam meer en meer meer dingen die meer "vanzelf" oplossen.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Raar eigenlijk, als je vergelijkt wat wij schrijven. Ik over mensen die langzaamaan steeds meer kunnen, jij het omgekeerde. Wel mooi, op een droevige manier....

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge