zaterdag 8 oktober 2011

vervolg op gisteren

Gisteravond kreeg ik 2 telefoontjes en een e-mail naar aanleiding van zoonlief z'n bezoek aan opa. Het eerste was van pap zelf: "weet je wie hier was?" Tuurlijk kon ik die vraag positief beantwoorden, eigenlijk jammer dat ik dat gedaan heb. Achteraf weet ik dat ik hem beter had kunnen laten uitpraten, dan had ik een geweldig verhaal gehoord ....
Tweede telefoontje was van een tante: "pap heeft ingesproken op de voicemail, dat heeft hij nog nooit gedaan! We hebben hem teruggebeld, en hij zei dat hij een fantastische middag had gehad. Er was een lang iemand langs geweest, van de krant, en hij wist zeker dat 't familie was .... " Nu werkt toevallig een neef bij de krant. Dus oom en tante hadden een schoonzusje gebeld of haar zoon soms bij pap was geweest .... maar zij wist van niets. Ergens werden ze wat ongerust, want wat als pap zomaar mensen binnenliet, omdat hij dacht dat dit familie was ..... Ik kon hun geruststellen, die lange iemand van de krant werkt niet bij de krant, is mijn zoon, en die had een filmopdracht van school. Hij heeft lang met opa gepraat, onder andere met hem door de tuin gelopen, hem gefilmd, en hem dingen laten zien die je met 'n professionele camera kunt doen ....
Derde contact was een e-mail van een andere tante: 


"Ik heb net je blog gelezen.  Papa belde gisteravond naar ons. Heeft hij nog nooit eerder gedaan!!!  Hij vertelde dat hij net een telefoontje had ontvangen dat zijn moeder overleden was.
Hij was ervan overtuigd dat oom M. daar iets mee te maken had!!   J. (=oom) heeft gezegd dat hij jou even moest bellen en hem proberen gerust te stellen. J. wist toevallig dat er een oom M. was vroeger. Hij heeft je dus toch gebeld. Vervelend alweer die verwardheid."

Pap heeft zijn kleinzoon dus absoluut niet herkend, ook niet toen hij zich had voorgesteld. Ook niet toen ik later vertelde dat dat er echt een van mij was. Zo meteen ga ik naar hem, ik zal in 't logboek schrijven dat 't weer langzaam aan hommeles begint te worden, en dat degene die de avonddienst heeft goed aan moet voelen of pap zou kunnen gaan dwalen .....

7 opmerkingen:

  1. Het wordt toch wel zorgelijk nu. Wel fijn dat veel mensen een oogje in het zeil houden.
    Fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het weer kan inderdaad sommige mensen in de war brengen. Maar ik denk dat je vader je toch gemist heeft en misschien daardoor weer wat verward is geraakt. Hopelijk gaat het snel weer beter. Fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het lijkt er op dat je paps ook last heeft van het "vallen van de bladeren". Een extra oogje in het zeil lijkt idd niet overbodig. Pas je ook goed op jezelf ?! Enne hopelijk voel je je snel wat beter !!!
    FIJN WEEKEND Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind het ontroerend. Jouw vader herkent jouw kind niet meer.

    Liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat klinkt toch weer een stuk verwarder dan eerst. Zorgwekkend.

    Ben je weer een beetje opgeknapt? Of zit er een griepje te wringen?
    Fijn weekend

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja stom is dat hé, dat je af en toe voor hem invult. Dat doen we hier ook wel 'ns bij schoonmoeder. En dat terwijl we weten dat het eigenlijk niet slim is.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heel confronterend als je merkt, dat je familie niet meer herkend wordt. Maar dat proces is onomkeerbaar. Gisteren had ik samen met onze oudste zoon een periodiek gesprek met een psychologe van het verpleeghuis waar mijn vrouw al bijna 2 jaar verblijft. Deze gesprekken zijn bedoeld om de direct betrokkenen (de zorgwaarnemers) even bij te praten, zoals je dat ook met je huisarts zou kunnen doen. Mijn zoon gaat dan altijd even naar zijn moeder, maar die herkent hem al zeker een jaar niet meer....
    Wel de buurvrouw, die wekelijks even langs komt, en er toevallig net zat.
    Ja, dat komt hard aan.
    Inge, laat je kinderen regelmatig langs gaan, dan blijft er wel wat hangen bij je vader. Niet leuk en spannend voor de jongelui, maar wel een goede ervaring.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge