dinsdag 1 november 2011

boos (2), maar ik ook .....

Vanmorgen na 't sporten weer even langs pap. En ik geloof mijn ogen niet als ik bij hem binnenloop: midden in de keuken staat zijn fiets ....Die heeft hij dus uit de garage gesleept. Nu is 't zo dat zijn garage onder 't huis zit, en verbonden is met de bijkeuken door middel van een zeer steile en smalle trap. Ik 'gvd' 'n flink aantal keren .... zeker als pap ook nog eens begint te mopperen op 'die achterlijke idioot die de garagepoort heeft vastgezet ....' We zijn allebei niet in ons goede doen, da's wel duidelijk. Omdat ik boos ben besluit ik om maar direct rechtsomkeer te maken, 't heeft geen zin om hier bij hem te blijven. Maar na 'n rondje gereden te hebben besluit ik dat ik toch maar weer bij hem langs ga. Alles wat hij doet en zegt is niet kwaad bedoeld. Ik heb al gehoord dat hij de hele vorige week lastig is geweest. Dus toch omdat ik er niet was?
De fiets staat inmiddels buiten ....

Morgen rij ik met 't mijn fietsenrek op de auto weer bij hem langs om de fiets op te laden. Ik zet 't ding vervolgens hier thuis in de garage. Tegen pap zeg ik dat de fiets naar de fietsenmaker is voor reparatie en 'n  nieuw slot, en vervolgens hoop ik dat 't 'uit het oog uit het hart' zal zijn. 
Ik krijg nog een sms van jongste broer: pap heeft mij vanmorgen de wind van voren gegeven dat ik de garage had vastgezet en de boel had gesaboteerd ...... Arme hij ;-)




10 opmerkingen:

  1. Jammer Inge.

    Wanneer je zo je best doet om alles in goede banen te leiden.

    Maar gelukkig weet je dat je het je vader niet kwalijk kunt nemen.

    Liefs van mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Och Inge wat kan ik je onmacht voorstellen en wat lief en knap van je dat je toch je boosheid opzij kon zetten en terug bent gegaan.
    Lief van je, kanjer ben je meis!

    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hopelijk helpt het als zijn fiets uit het zicht is. Eén zorg minder.....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed dat je terug ging, en ik ben inderdaad een beetje bang dat dit een reaktie is op je weg zijn. Pak de fiets maar gauw op voor er wat gebeurt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Moeilijk hoor paps kan er niets aan doen maar ik begrijp jou "boosheid" (machteloosheid)
    Nu maar hopen dat als de fiets uit het zicht is het probleem ook oppgelost is.
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ach wat vervelend dit allemaal. De machteloosheid die je moet voelen, ik kan het me levendig voorstellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zoveel bewondering voor je! Goed van je om even uit de situatie te stappen en een rondje te rijden om vervolgens terug te gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Je moet er toch niet aan denken wat er had kunnen gebeuren op die smalle trap, zeg. En ja... deze situatie ken ik wel: hoe vaak ik niet naar buiten ben gestapt, even heb gewandeld en ten slotte toch maar weer terug ben gegaan!
    Maar ik denk dat het goed is dat de fiets uit zijn gezichtsveld verdwijnt. Sterkte ermee.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Uitstekend opgelost van die fiets, maar vooral van je "adempauze" en je terugkeer. Zo herkenbaar: je zit je te verbijten, maar je hebt er helemaal niets aan. Even afkoelen en herbeginnen, alsof er niets aan de hand is. Jijzelf zit met wroeging omdat alles fout loopt, maar de ander is het vergeten voordat je thuis bent.
    Sterkte, ik heb respect voor je dagelijkse avontuur.
    Ook al reageer ik niet vaak, ik lees je berichten regelmatig. Goed van opzet, begrijpelijke taal en voldoende ruimte voor je emoties. Bravo!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge