dinsdag 29 november 2011

eindelijk weg

't Is me eindelijk gelukt om pap uit zijn wielrenjasje te praten. Ik heb ècht moeten praten als Brugman. Hij heeft 't de hele week aangehad, en dat was gewoon te veel voor mij ;-) Als ik 't jasje aan een nadere inspectie onderwerp zie ik overal motgaatjes, chips, die had ik nog niet eerder gezien .... Ik doe 't jasje in een plastic zak, leg er een ferme knoop in en leg 't samen met de nog te wassen kleding in de gang. Helaas voor pap wordt dit jasje niet meer gewassen .....

6 opmerkingen:

  1. spijtig voor je paps wielrennerjasje, maar af en toe is het echt wel eens nodig om van je hart een steen te maken. Hopelijk zal hij er niet aan missen! lieve groet, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Pas maar op met de mot, vooral als er wol in huis is. Vorig jaar had ik alpacawol gekocht, het duurde maar even en jawel hoor de mot zat erin. Ik heb het in een zak gedaan en even in de magnetron verwarmd in de hoop er nog mee te breien.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jammer, die kleur blauw stond hem goed.
    Maar je hebt gelijk. Jij zorgt ervoor dat je vader er verzorgd uitziet.
    Dag Inge.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Tja, mannen zijn niet zo ijdel als vrouwen. Die blijven hun oude kleren tot in de lengte der dagen dragen.
    Voor de zekerheid maar mottenballen in de kast leggen......

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn moeder had een foeilelijk vest, met ruitjes in de meest harde kleuren. Hoe ze eraan kwam wist niemand van ons, want Mam was altijd van de mooie kleertjes.
    Elke dag had ze het weer aan en als het in de was moest bleef ze erom vragen. Op een dag besloot mijn zus hem niet meer terug te brengen na het wassen. Mam bleef vragen, maar na een paar dagen was ze het kwijt. Toen ze per ongeluk geconfronteerd werd met het vest (bij mijn zus die een berg kleren weg wilde brengen) gaf ze geen kik en zei dat het vest nooit van haar geweest was:-)
    Droevig, maar ook grappig.
    Mam is nog steeds erg slecht. De artsen schatten de kans dat ze herstelt niet groot in. Ze is erg bang en we proberen zoveel mogelijk bij haar te zijn.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge