vrijdag 25 november 2011

uit de oude doos

't Bericht van gisteren had eigenlijk net voor dit bericht geplaatst moeten worden. Maar ja, ook computerberichtjes kunnen wel eens (tijdelijk) zoek raken ;-) 't Bloemetje dat ik voor vriendin E. in gedachten had is trouwens een boek geworden, een boek dat ook hoog op mijn eigen nog-te-lezen-lijstje staat, namelijk 'De 100-jarige man die uit 't raam klom en verdween'. Alleen al vanwege de titel en ook omdat 't avontuur van die 100-jarige iets zou zijn geweest voor pap als hij geen Alzheimer had gekregen. Hij was vroeger namelijk best wel eens ondeugend  ;-)
Vanmorgen bij pap een aantal uitspraken van hem 'op film' gezet. Nou ja, niet echt gefilmd, maar 'n opname gemaakt met de i-phone. Leuk voor later. Ik zou 't graag hier willen neerzetten, maar in 't kader van zijn privacy doe ik 't niet. Respect voor alles! Hij snapt er sowieso niets van, van al die techniek. Vindt 't allemaal maar wonderlijk, ook dat hij zichzelf zó terug kan bekijken op dat kleine schermpje. Ook 'n paar leuke foto's gemaakt:


Kijk eens wat een dikke buik .... die man verhongert echt niet ;-) En dat vestje is om te gillen: zijn oude wielrenjasje. Waar hij dat nu weer uit heeft gehaald, ik weet 't niet. In zijn handen de dodenprentjes van zijn ouders. In zijn rechterhand dat van zijn vader, die is al in 1942 gestorven. Pap was nog net geen 13. En in de linkerhand dat van zijn moeder, gestorven in 1971. Met name 't sterven van zijn vader heeft veel impact op hem gehad, en nu nog! Tja, 't zal je maar gebeuren om als jongen van die leeftijd je vader al te moeten missen!

Gisteren kreeg ik deze mooie kaart van Wilmi, zó lief en leuk!
"Zomaar een kaartje om je een hart onder de riem te steken. Mantelzorgen is niet niks en soms loop je tegen zoveel muren op. Daar komt bij dat iemand met Alzheimer een extra zorg is."
Dankjewel Wilmi!

11 opmerkingen:

  1. Je ziet Inge, er zijn veel mensen die het heel knap vinden wat jij allemaal doet.

    Fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Pap ziet er idd ondervoed uit:-)
    En fijn dat er mensen aan je denken. Dat heb je zo nu en dan nodig!
    Groeten,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is een geweldig boek.
    Fijn dat je zoveel waardering krijgt, dat verdien je ook.
    Geniet van je weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat is heel lief van Wilmi.
    Ik realiseerde me pas na jouw reactie bij mij dat jouw vader ook veearts is geweest. Je zult dan wel vaker herinneringen hebben als je bepaalde berichten bij mij leest.
    Goede herinneringen mag je koesteren!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi en lief kaartje maar dat verdien
    je wel echt hoor!
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je vader ziet er gelukkig goed uit, het kan ook anders. Mooie kaart, lief van Wilmi.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Kan me voorstellen dat het inderdaad een hele impact heeft als je vader zo jong sterft. En dan ook nog miden in de oorlog. Dubbel zo heftig. Is zijn moeder nog ooit hertrouwd?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Een heel lief gebaar van Wilmi!! Het is ook niet niks hoor, wat jij allemaal voor je pa doet. Ik heb veel bewondering voor jou (heb ik volgens mij al eens eerder gezegd) en weet niet of ik hetzelfde zou kunnen doen voor mijn pa of ma.

    En ja, ik was er weer, maar ben nog steeds vreselijk moe. Twee dagen achter elkaar werken heeft erin gehakt. Veel rugpijn dus verplicht rusten

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Inge, de tranen lopen over mijn wangen. ik vind het zo lief dat hij daar zo zit met die dodenprentjes van zijn ouders in zijn hand. En het verhaal dat hij al zolang zonder zijn ouders is.
    Ik weet nog niet waarom, maar de manier hoe je dingen schrijft, en ook wat je schrijft raakt me heel erg.
    Ik hoop dat je nog heel lang blijft schrijven over je paps.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge