zaterdag 30 april 2011

bankafschrift

Telefoontje, gistermiddag: "Zeg maedje, ik heb van de postbode iets gekregen, iets belangrijks .... iets van de bank waarop alles staat wat ik heb ...." Zijn maandelijkse bankafschrift dus. Hij heeft gekeken, en hij heeft best veel geld, eigenlijk is hij rijk, zegt hij. "Als ik 't zo allemaal optel, en ik heb 't wel 3 keer nageteld, kom ik uit op 2.200 gulden! Da's niet niks." Lijkt me stug, zometeen maar eens kijken via internetbankieren  .... "Kom je dat nog halen, vandaag?" Ik vertel 'm dat ik dat afschrift vandaag niet meer kom halen, hij moet 't maar weer in de envelop stoppen, dan zal ik 't de volgende keer wel meenemen. Hij heeft 'n goed idee: "Ik leg 't weer in de brievenbus, dan kan niemand er bij komen, en dan doe ik die deur (van de meterkast) op slot, en dan leg ik de sleutel ......." Snel zeg ik dat hij die deur gewoon open moet laten, in ieder geval niet moet afsluiten en al zeker de sleutel in 't sleutelgat moet laten zitten .... anders is die dadelijk ook kwijt ....... Als ik later 't banksaldo van pap bekijk zie ik een heel ander bedrag staan dan hij net noemde: hij heeft waarschijnlijk alle credit- en debetbedragen bij elkaar opgeteld .... 

vrijdag 29 april 2011

nieuwe portemonnee

Vanmorgen even de stad in geweest op zoek naar een nieuwe portemonnee met ketting. Maar die kon ik nergens vinden. Ik heb 'voor zolang' een klein beursje gekocht, 't is eigenlijk meer een sleutelmapje. Voordeel is dat er een ringetje aanzit, waardoor 't met een kettinkje bevestigd kan worden aan paps broekriem. Op internet zag ik wel wat ik zocht, dat ga ik maar bestellen. Pap was namelijk helemaal niet blij met mijn tijdelijke oplossing .... oh, wat kan die man mopperen ;-)


donderdag 28 april 2011

de tuinslang

Pap is bezig in de tuin. Door 't keukenraam kan ik hem bespieden. Net zoals ik vroeger minutenlang kon doen als mijn kinderen lief binnen of buiten aan 't spelen waren. Hij is aan 't haspelen met de tuinslang en de bijbehorende haspel. Iets lukt hem niet .... Ik zie hem hardop mopperen ... Als ik uiteindelijk naar buiten loop om te kijken wat hij nu precies aan 't doen is heeft hij 2 stukken tuinslang in zijn handen, met aan beide kanten verschillende type verbindingsstukjes, waardoor de slangen niet verbonden kunnen worden. En dat irriteert hem mateloos, net als 't feit dat er eigenlijk maar één tuinslang op de haspel past, en geen twee. Uiteindelijk krijg ik hem zover dat hij één slang op de haspel windt, en één slang in 't tuinhuisje gaat leggen. Het doet me denken aan een fragment uit de documentaire "Niet zonder jou" (zie dit bericht).
Ik krijg veel leuke reacties op deze blog: als reactie op de berichten, per e-mail of tijdens 'n gesprek. Da's echt leuk, en 't zegt ook dat er ergens behoefte is aan een blog als deze. Terwijl dat echt niet de bedoeling was toen ik hiermee begon. Ik wilde in eerste instantie dingen opschrijven om ze zelf niet te vergeten, en verder als informatie voor de (naaste) familie zodat zij op de hoogte bleven en blijven van 't wel en wee van pap. Maar aan sommige reacties te lezen denken velen dat ik veel meer tijd aan pap besteed dan ik daadwerkelijk doe. In feite valt 't best (nog) mee. Meestal ga ik 1 of 2 keer per dag naar pap. Soms sla ik een dag over, en als ik vakantie heb kom ik er niet ;-) Soms loop ik alleen in en uit, soms blijf ik langer. Dit al naar gelang de situatie. Ik controleer ijskast, doe boodschappen, was wat gewassen moet worden, controleer de koffiekopjes in de keukenkastjes en zet ze eventueel in de vaatwasser, ik laat vaatwasser lopen, haal droger leeg en leg de droge en schone was op de strijkplank zodat pap ze zelf kan vouwen/strijken. Leg de schone en gestreken was in de kasten. Ruim kasten op en haal verkeerd gelegde spulletjes er weer uit. Ik ga met hem naar huisarts, specialist, bloedprikken, diabetes verpleegkundige en ook gezellig samen de stad in. Ik kan dit allemaal doen omdat ik geen betaalde baan (buitenshuis) heb èn omdat mijn kinderen volwassen zijn en allemaal (op de jongste na) zijn 'uitgevlogen'. Door een chronische ziekte (ik heb MS, maar wel in héél milde vorm) ben ik na 't krijgen van mijn kinderen nooit meer buitenshuis gaan werken. Ik heb uitgebreid van mijn jongens mogen genieten, geniet nog altijd van deze prachtige mannen èn van hun vader, en nu besteed ik een deel van mijn tijd aan pap. Mijn broers doen wat zij kunnen doen, maar hebben allebei een drukke baan en gezinsleven. Als ik er niet ben regelt mijn jongste broer de boodschappen en bankzaken. Bezoekjes aan specialisten/huisarts/etc plan ik zoveel mogelijk in 'mijn' tijd maar als 't niet anders kan neemt een van beide broers dit van me over. Zij bezoeken pap ook regelmatig, meerdere keren per week. Dit wilde ik even gezegd hebben ...

woensdag 27 april 2011

kwijt

Vandaag weer controle bij de diabetesverpleegkundige. Gelukkig was pap dit keer wel thuis toen ik bij 'm langs kwam ... (zie ook dit bericht). Alles in orde, hij was alleen 2 kg bijgekomen sinds de laatste controle 3 maanden geleden.  Daarna zijn we nog even langs de praktijk gereden waar pap jarenlang met veel plezier heeft gewerkt. Leuk voor hem om nog even met zijn opvolger te praten, en handig voor mij: ik had nog wat nodig voor mijn kattendames. Daarna vlug door naar huis voordat L. van de thuiszorg op de stoep staat voor de maaltijdverzorging en wat dingen van huishoudelijke aard. Sinds afgelopen maandag is pap zijn portemonnee kwijt .... voor de zoveelste keer sinds die tijd zoek ik op de meest mogelijke en onmogelijke plaatsen in huis, denkende aan 't verhaal wat mijn buurvrouw me ooit vertelde, zie dit bericht. Het kan zijn dat hij z'n portemonnee ergens heeft laten liggen, maar hij is bij mijn weten nergens naar toe geweest afgelopen maandag. Dus het is heel goed mogelijk dat hij het ding ergens heeft neergelegd of verstopt .... de vraag is alleen 'waar'.

dinsdag 26 april 2011

pap met pasen

Eerste Paasdag
Bericht van mijn jongste broer:
Pap had zijn slaapkamer afgesloten en was de sleutel kwijt ... Heeft zelf geprobeerd de badkamerdeur te forceren. Ik heb deze deur met een tang open gekregen en vervolgens vindt pap de sleutel in zijn portemonnee ... In zijn slaapkamer had hij alles opgeruimd inclusief de beide muurkasten. Vreemd was dat er een geldkistje op de kaptafel staat dat ik niet ken ... Nog vreemder was dat er op de keukentafel een parelketting lag?? Het was overigens gezellig bij ons samen met pap. Alleen weet hij niets meer. Hij wist op een gegeven moment niet eens meer dat hij bij mij was ... Overigens reuze gezellig een paaslunch zonder alcohol ;-) wij zijn maar solidair geweest met pap en hebben de wijnglazen lekker gevuld met 7-Up. Overigens rept pap geen woord over een wijntje ... knap van hem. 

Tweede Paasdag 
Na 't sporten zie ik dat ik 3 gemiste telefoontjes heb: 2 van mijn broer en 1 van mijn schoonzus. Dat belooft niet veel goeds ... Ik bel mijn broer: pap was - op z'n paasbest trouwens - naar zijn vriendin gelopen, zij woont maar een straat bij hem vandaag. Toen hij terug wilde of moest wist hij de weg niet meer. Zij - aan huis gebonden door een operatie - had m'n broer dus maar gebeld, en die is 'm gaan halen. Als ik bij pap aankom is m'n broer er ook nog. Verder is pap weer erg verward, hij heeft 't erover dat hij te voet van Maastricht naar huis is gelopen ... hemelsbreed toch gauw een kilometer of twintig. Verder vertelt hij dat hij pas in dit huis is komen wonen, 't is nog hartstikke nieuw! En ja, de tuin ook, die is zelfs groter dan die bij 't oude huis. In verband met de verwardheid besluiten we om pap een tabletje haldol te geven. Dit wordt ook besproken met J. van de thuiszorg die binnenloopt voor 't opwarmen van de maaltijd. Als ik na een paar uurtjes naar huis ga is pap rustig en helder, hij gaat zelfs de tuin in om bloemen te plukken. Thuis aangekomen krijg ik eerst een bericht van mijn broer: pap had 'm gebeld, of hij geen zin had om ook naar zijn buitenverblijf (?) te komen ... Half uurtje later krijg ik 'n telefoontje van pap met ongeveer dezelfde strekking ... *zucht*


maandag 25 april 2011

nieuwe tabletten

afbeelding: www

Sinds afgelopen donderdag krijgt pap andere medicatie. Ik ben weliswaar vorige vrijdag met hem bij geriatrie geweest, alwaar de nieuwe recepten werden uitgeschreven, maar omdat ik problemen voorzag met de toediening van de nieuwe medicamenten buiten de blister om ( ......) heb ik samen met de apotheek besloten om de nieuwe blister af te wachten. Ik weet nog niet of hij goed of slecht reageert op de andere pillen. Maar aangezien pap een maag heeft met wanden van beton denk ik niet dat er problemen zullen zijn met de verdraagzaamheid. Hij krijgt nu allipurinol ('onderhoudsmiddel' tegen jicht) in plaats van colchicine, en als extra medicatie krijgt hij dagelijks ebixa toegediend. Ik hoorde van mijn schoonmoeder dat pap niet mee is gaan wandelen afgelopen maandag i.v.m. kramp in zijn been, maar dat kan dus niet zijn van de andere tabletten omdat hij die toen nog niet slikte. Waar die kramp vandaan komt: geen idee, ik heb van niemand gehoord dat er nieuwe lichamelijke klachten zijn ... Zeker niet van pap, want dat vergeet hij door te geven. Ben benieuwd. Vandaag pas ga ik weer kijken hoe 't met hem is, tot en met gisteren nog eventjes niet. Kreeg trouwens vanmorgen om 8 uur al de opdracht van hem om benzine voor de grasmaaier mee te nemen ...

zondag 24 april 2011

maaltijden

Hier schreef ik over de warme maaltijden voor pap.  Ik was van plan om maaltijden voor hem te bestellen, de catalogus van zo'n 'bedrijf voor maaltijdservice' ligt inmiddels al een tijdje op mijn bureau. Tot nog toe is dit nog niet nodig geweest. De plushulp bereidt iedere maandag en donderdag 2 maaltijden:  één voor die dag, en één voor de dag erna. Op woensdag wordt gewoon een maaltijd klaargemaakt voor die dag. Een of twee keer in de week eten we hier thuis een 'makkelijke' maaltijd, d.w.z. pasta, nasi, stamppot of iets dergelijks. Ik kook dan altijd een portie meer en die doe ik bij pap in de vriezer. Als de verpleegkundige van de thuiszorg een maaltijd moet opwarmen, haalt ze 's ochtends een doosje uit de vriezer, en dat wordt dan 's middags door hem of haar opgewarmd. Na veel gemopper van pap in 't begin van deze 'service' hoor ik nu nooit meer  commentaar. Hij is eraan gewend geraakt dat verschillende mensen voor hem komen koken of een maaltijd komen opwarmen. Net alsof 't altijd zo is geweest ... Soms levert hij commentaar, meestal omdat er - volgens zijn opinie - te weinig zout in 't eten zit ... Soms bemoeit hij zich met 't klaarmaken, en geeft hij aanwijzingen. Aandoenlijk is 't als de hulp hem aan 't werk zet: dan staat hij fijn komkommer of tomaatjes te snijden, en vraagt hij "is 't zo goed?". En dan te bedenken dat hij vroeger erg veel lol beleefde aan 't uitproberen van de meest ingewikkelde recepten ...  'Op papier' werkt 't allemaal prima, in de praktijk helaas wat minder. Zeker als pap zelf alle maaltijden uit de vriezer haalt .... Of als de thuishulp 's ochtends vergeet om een maaltijd voor 's middags uit de vriezer te halen. Tja, en dan is 's middags de tijd veel te kort om die (nog half bevroren) maaltijd op te warmen ... Maar ja, kniesoor die daar op let zullen we maar zeggen ...

Informatie in dit bericht is inmiddels ietwat achterhaald. Zolang er nog geen nieuwe (inductie) kookplaat is aangeschaft worden er iedere middag kant-en-klaar maaltijden opgewarmd in de magnetron.


Vandaag gaat pap eten bij mijn jongste broer. Mijn beide broers hebben duidelijk de kookgenen geërfd van pap. Beiden maken de heerlijkste maaltijden klaar: de ene als hobby, de andere professioneel. En ik .... jammer dan ;-) ik heb andere kwaliteiten ... Prettige paasdagen!



vrijdag 22 april 2011

what's app

Ben er een paar daagjes tussenuit, en voor wat betreft boodschappen en bankzaken neemt mijn jongste broer de honneurs waar. We houden contact via 'what's app', lekker modern en goedkoop. Ik vraag mijn broer of pap wel in de gaten heeft dat ik er niet ben: nee dus .... Hij is wel hartstikke helder, maar oh zo vergeetachtig. Wist niet meer wie de moeder van mijn broer was ... Binnenkort 'vieren' we trouwens de tiende sterfdag van onze moeder. Nog geen 10 minuten nadat mijn broer aan pap heeft gevraagd of hij mij wel of niet mist belt pap me op: de vraag is dus toch een soort van trigger geweest om aan mij te denken. Hij zegt dat hij me al lang niet meer heeft gesproken (nou lang, 't is pas een paar dagen ... ). Hij zegt verder dat hij morgen bezoek krijgt, hij weet alleen niet meer van wie, maar of ik ook wil komen. Leuk, gezellig, maar ik kan helaas niet omdat ik niet in de buurt ben ... Hij vraagt me om iedereen de groeten te doen, en ik vraag hem om zijn bezoek morgen de groeten te doen. Ik ben best nieuwsgierig wie er komen, maar dat hoor ik binnenkort vast wel. We wensen elkaar nog een fijne avond. En nogmaals contact met broerlief: pap heeft 'n rauw ei in de magnetron gedaan .... Gevolg van deze actie: 'n smerige magnetron en een penetrante geur van rotte eieren door 't hele huis. En pap kwaad omdat hem gezegd wordt dat 't stinkt en dat hij zoiets niet moet doen. Op afstand heb ik toch moeten lachen, 't lijkt ook 'n beetje op een slapstick. Op mijn vraag wat pap überhaupt moet met rauwe eieren (hij heeft geen functionerend fornuis meer, zie dit bericht) heb ik nog geen antwoord gekregen ...

donderdag 21 april 2011

ook dit is humor

Ik kreeg dit van een vriendin, en vond 't ook toepasselijk voor op deze blog. Humor met een knipoog .... 't Is - helaas - herkenbaar voor allen die een dagje ouder worden ... zonder gelijk aan Alzheimer te denken:



Forgetter Be Forgotten ?


My forgetter's getting better,
But my rememberer is broke
To you that may seem funny
But, to me, that is no joke


For when I'm 'here' I'm wondering
If I really should be 'there'
And, when I try to think it through,
I haven't got a prayer!


Oft times I walk into a room,
Say 'what am I here for?'
I wrack my brain, but all in vain!
A zero, is my score.


At times I put something away
Where it is safe, but, Gee!
The person it is safest from
Is, generally, me!


When shopping I may see someone,
Say 'Hi' and have a chat,
Then, when the person walks away
I ask myself, 'who the heck was that?


Yes, my forgetter's getting better
While my rememberer is
broke,
And it's driving me plumb crazy
And that isn't any joke.


Can you relate?
Please send this to everyone you know
because


I don't remember
who I sent this to!
Or whom I got It from

woensdag 20 april 2011

humor

Een bericht van Hannie (lees hier) deed me glimlachen. Humor is zó belangrijk, en lachen is zó  gezond! 't Bericht deed me denken aan een aantal weken geleden: pap stond klaar om ergens naar toe te gaan. Ik zag dat hij alleen geen schone kleren aan had en vroeg hem iets schoons aan te trekken. Hij vond 't allemaal  onzin, maar ik vond dat hij niet met een broek met vuile knieën weg kon gaan. "Vuile knieën? Ik heb helemaal geen vuile knieën, ik ben vanmorgen nog in bad geweest en ben helemaal schoon ..." en hij stroopte zijn broekspijpen omhoog tot boven zijn knieën om dit te bewijzen. Ik kon er niets aan doen, ik moest zó enorm lachen, de tranen liepen over mijn wangen. En pap? Die lachte lekker met me mee!

Tijdje geleden liep ik op een maandagochtend bij pap binnen om een potje ochtendurine (zie dit bericht) op te halen. Hij zat er op z'n paasbest bij, met een stropdas! Normaal draagt hij alleen een stropdas bij zeer speciale gelegenheden, dus ik vroeg hem waarom hij vandaag zo'n ding droeg: "Omdat 't zondag is ...." Leuk antwoord, verkeerde dag .....



dinsdag 19 april 2011

de epidemie van de 21ste eeuw (2)

Ik heb van verschillende kanten te horen gekregen dat de blog erg traag is doordat de radioberichten (zie dit bericht) eerst 'geladen' moeten worden. Ik heb ze daarom weggehaald, alleen de linken naar radio 1 zijn blijven staan.

uit eten

Berichtje dat ik afgelopen augustus heb geschreven, maar dat in een 'vergeethoekje' terecht kwam ... :

Om mijn verjaardag te vieren gingen we als gezin uit eten, en pap mocht mee.  Hij vond 't hartstikke leuk en gezellig, en zocht iets lekkers uit van de kaart.  Volgens de ober konden ook mosselen worden besteld, die stonden alleen niet op de kaart vermeld. Ok, pap wilde dus mosselen.  En een lekker groentensoepje vooraf.  't Duurde nog even voordat de ober de bestelling kwam opnemen, en na nog geen 2 minuten vroeg pap me wat hij ook alweer wilde hebben:  salade en een biefstukje toch?  Nee pap, soep en mosselen. Ok. En weer vroeg hij wat hij wilde bestellen:  salade en biefstukje, toch?  Pff, nee hoor, soep en mosselen. Toen de ober kwam om de bestelling op te nemen heb ik maar voor pap besteld. Pap heeft lekker gegeten die avond, soep en mosselen ;)



zondag 17 april 2011

de epidemie van de 21ste eeuw

Afgelopen week was in 't programma "KRO's goedemorgen Nederland radio" iedere dag aandacht voor dementie: 
Op 11 april:  (klik hier voor link naar juiste fragment) over testen: 
Dementie is niet alleen een ziekte van hoogbejaarden. Het aantal mensen onder de 65 dat met de ziekte wordt geconfronteerd wordt steeds groter. Het VU Alzheimer centrum specialiseert zich in deze groep, die vaak al jaren met vage klachtenrondloopt. 

Op 12 april (klik hier voor link naar juiste fragment) over casemanagement:
Dementie is niet alleen een ziekte van hoogbejaarden. Het aantal mensen onder de 65 dat met de ziekte wordt geconfronteerd wordt steeds groter. Het VU Alzheimer centrum specialiseert zich in deze groep, die vaak al jaren met vage klachtenrondloopt.

Op 13 april (klik hier voor link naar juiste fragment)) over financieel misbruik van mensen met dementie, met oa sportverslaggever Philip Kooke:
Alzheimerpatienten zijn steeds vaker de dupe van financieel misbruik. Bijvoorbeeld door een (gedwongen) huwelijk.

Op 14 april ( klik hier voor juiste fragment)) over dementie bij allochtonen:
De komende tien jaar zal het aantal allochtonen met dementie verdubbelen. Toch is er binnen de Marokkaanse en Turkse gemeenschap nog maar weinig over de ziekte bekend. Om mensen te informeren, maar ook om het onderwerp uit de taboesfeer te halen, worden er in Den Bosch sinds kort speciale Alzheimer theehuizen georganiseerd.

Op 15 april ( klik hier voor juiste fragment) over hoop in de strijd tegen dementie:
Ooit komt er een medicijn voor dementie en Alzheimer - de epidemie van de 21ste eeuw. Daar zijn deskundigen het over eens. Tot die tijd is het zoeken. Het vijfde en laatste deel van een reportageserie van Mariëlle Beers.

zaterdag 16 april 2011

pillen en zo

't Is een gegeven dat pap de laatste tijd erg achteruit gaat voor wat betreft 't korte termijn geheugen. Wat eens hartstikke solide en stevig in zijn geheugensysteem zat, is nu soms al binnen 5 minuten verdwenen ... Wandelen is nog altijd zijn grootste hobby, dat heeft hij nog maar zelden overgeslagen. Iedere maandag staat - of stond - hij op tijd paraat. Afgelopen maandag was hij 't vergeten ... De buurvrouw zag dat hij nog in de tuin bezig was met wat klein snoeiwerk. Hij liep in ieder geval rond met een snoeischaar in zijn handen. Ze riep op hem, om hem eraan te herinneren dat 's middags wandeltijd was. En dat ze over 10 minuten zouden verzamelen bij haar op de oprit. In de tijd dat zij nodig had om haar jas te pakken, nog wat kleinigheidjes te doen en haar deur af te sluiten was hij al naar buiten gelopen, op zoek naar zijn wandelvrienden, die nog niet klaar stonden. Dan loopt hij dus werkelijk als een kip zonder kop te zoeken ...
Gisteren waren we op controle in 't ziekenhuis bij geriatrie. En dan zul je altijd zien dat pap dan hartstikke helder is ... Alles nagekeken, de korte geheugentest gaf ongeveer 't zelfde resultaat als 'n half jaartje geleden. Vreemd genoeg wist pap dit keer de klok feilloos te tekenen, iets wat in 2006 al niet meer lukte ... Het vermoeden bestaat dat 't regelmatig voorkomen van verwardheid komt door de zich verder ontwikkelende dementie in combinatie met 't nuttigen van alcohol. Pap staat dus sinds gisteren, zoals hij 't zelf zegt, 'officieel droog'. Hij mag van de geriater geen druppel alcohol meer drinken i.v.m. de medicatie die hij slikt. 't Zal me benieuwen of dit goed gaat ... Vanmorgen begon hij er in ieder geval zelf nog over, dus 't heeft wel (blijvende?) indruk gemaakt. Proost ...

vrijdag 15 april 2011

praten over boodschappen doen

Ik lees in 't logboek van de thuiszorg dat pap te voet naar de AH was gegaan om zijn fiets op te halen. Hij zou deze daar laatst vergeten zijn na 't boodschappen doen ...Vind 't eigenlijk wel wonderlijk dat hij na 'n paar dagen nog zou weten dat hij de fiets daar had laten staan? Zou hij J. van de thuiszorg maar iets op de mouw hebben gespeld, of is 't gewoon 'zijn waarheid'? Geen idee, en ik kom er waarschijnlijk ook niet meer achter. Ik praat met pap over koetjes en kalfjes, en ook over boodschappen doen. Ik vraag of hij nog wel eens boodschappen doet bij AH? "Nee, dat is een winkel waar ik nooit kom, ik weet daar de weg niet, ik kan daar niet vinden wat ik zoek".   En nog geen 10 minuten later: "Bij de AH daar kom ik graag, ze hebben van alles.  Ook van die 'suikerdingen', weet je wel, die goed zijn voor mensen met suiker. Die staan allemaal bij elkaar in die rij waar je tegen loopt als je binnenkomt" Hij gebaart druk met zijn armen om me duidelijk te maken wat hij bedoelt. Met de 'suikerdingen' bedoelt hij 'zoetjes'. Als ik vraag of hij veel zoetjes gebruikt zegt hij "nooit, die gebruik ik niet" en doet er vervolgens 3 in zijn thee ...




woensdag 13 april 2011

zorgen

Voor vandaag hadden we - zoals iedere 3 maanden - een afspraak bij de diabetes verpleegkundige. En zoals altijd bel ik ruim van te voren op naar pap om hem aan die afspraak te herinneren. Tja, jammer dus, pap is niet thuis als ik 'm bel, en ook niet als ik bij hem binnenloop. Ik zie nergens een aanwijzing waar hij zou kunnen zijn. Ik zie wel dat de fiets niet in de garage staat, dat betekent dat hij op de fiets ergens naar toe is. Maar waarheen? Ik denk niet dat hij boodschappen is doen aangezien hij gisteren nog maar 10 of 20 cent had en ik dat bedrag nog niet heb aangevuld. Ik bel maar naar de huisartsenpraktijk om de afspraak te verzetten, blijf nog even wachten en besluit dan om een paar boodschappen te gaan doen en dan terug te komen. Als ik terug kom staat pap bij de voordeur: "wat ben ik blij jou te zien!". Van een afspraak met de diabetisch verpleegkundige weet hij helemaal niks af. Ach, mopperen heeft ook geen zin en ik vraag hem waar hij is geweest: hij is naar 't ziekenhuis gefietst, om daar na te vragen hoe 't met zijn vriendin is. Zij is vanmorgen voor een ingreep aan haar voet naar 't ziekenhuis gegaan, zou 's middags worden geholpen, maar hij is dus vanmorgen al gaan kijken ... Volgens mij heeft hij als een kip zonder kop in dat grote gebouw rondgelopen: van boven naar beneden en van links naar rechts ... Maar niemand had 'm kunnen helpen, zei hij. Nee, dank je de koekoek, de mensen daar hebben wel wat anders te doen ... "Zinloze actie", zegt hij zelf. Uiteindelijk was hij dus maar weer naar huis gefietst. Ik maak 'n pot koffie, zorg dat hij rustig aan tafel gaat zitten, we praten nog wat, en ik ga maar weer naar huis. 's Middags krijg ik drie telefoontjes met betrekking tot pap: eerste is van een bekende om te zeggen dat pap vandaag  minimaal 4 keer bij 't huis van zijn vriendin is geweest, om na te vragen of zij al terug is uit 't ziekenhuis...... tweede is van J. van de thuiszorg om door  te geven dat pap weer op de fiets is gesignaleerd richting de AH (geld is aangevuld ...) en derde telefoontje is van mijn broer: pap is bij hem, helemaal de kluts kwijt en met een door-elkaar-verhaal over zijn vriendin in 't ziekenhuis. Ik vraag hem om pap zo lang mogelijk daar te houden, en hem maar te vertellen dat zijn vriendin een nachtje in 't ziekenhuis moet blijven. Dan gaat hij haar hopelijk vandaag niet meer thuis lastig vallen als ze terug is uit 't ziekenhuis ...

kijktip

Het programma Tijd voor Max van Omroep Max staat vandaag, 13 april in het teken van dementie. Te gast in de studio zijn onder andere Maria van der Hoeven en Gea Broekema. 
Tijd voor Max, woensdag 13 april, 17.35 - 18.25u, Nederland 2.


dinsdag 12 april 2011

boodschappen

bron: eigen werk

't Is mijn laatste schilderles van dit seizoen, ik ben net lekker bezig en dan gaat mijn gsm: "Zeg, ik heb al een hele week geen cent in de beurs .... Kun jij nu langskomen? Ik heb nog 10 of 20 cent ..." Nee, nu meteen kan ik niet langskomen, ik ben net goed bezig met me af te reageren op mijn schildersdoek met een grote kwast ... En een week met niets op zak is mijns inziens overdreven: afgelopen vrijdag heb ik gezorgd voor voldoende geld ... Na de les ga ik boodschappen doen, ik pin geld bij de bank en daarna rij ik direct door om de ijskast aan te vullen. "Wat breng je toch weer allemaal voor me mee? Jij weet precies wat ik lekker vind!". Ja pap, ik doe dit niet voor de eerste keer ;-) Ik heb 2 grote broden gekocht, en die doen we samen per portie in diepvrieszakjes. 't Lijkt wel een fröbel-les zoals we fijn naast elkaar bij 't aanrecht staan: ik doe 't voor, en pap doet me na. "Doe ik 't zo goed maedje?" Ja pap, 't gaat prima zo! Onderweg naar huis valt me in waarvoor pap me vanmorgen stoorde tijdens de schilderles ..... Tja, dat komt morgen wel goed ...

maandag 11 april 2011

uitslag en veelbelovende onderzoeken

Afgelopen vrijdag bloed laten prikken (klik hier voor bericht), vanmiddag gebeld voor de uitslag: 't bloed is in orde, niets vreemds aan de hand ... Eigenlijk niets opgeschoten, afwachten maar tot vrijdag bij de geriater ... Verwardheid zal dus wel vaker voorkomen, ook zonder echte lichamelijke aanleiding ...

Op www.nu.nl stonden afgelopen week een aantal artikelen over dementie:
"Alzheimer ontstaat in de lever, niet in 't brein".  Meer is hier te lezen.
"Onderzoek Alzheimermedicijnen wordt beter". Meer is hier te lezen.
"Behandelmethode stap dichterbij".Volgens het bericht op deze site van nu.nl komt DE behandelmethode 'n stap dichterbij!

zondag 10 april 2011

fietsen

Naar aanleiding van mijn berichtje eergisteren, waarin ik schreef dat ik samen met pap naar 't ziekenhuis was gefietst heb ik verschillende reacties gekregen. Eén daarvan zet me aan 't denken:

 Als ik zie hoeveel moeite 't je vader kost om in een rechte lijn te lopen en hoeveel moeite 't kost om op zijn fiets te stappen en ook weer eraf , vraag ik me af of 't nog langer verantwoord is om hem nog langer deel te laten nemen aan 't verkeer. Hij brengt niet alleen zichzelf maar ook anderen in gevaar als verkeersdeelnemer ...

Dilemma dus. Nu fietste hij redelijk goed toen ik er bij was, maar ik heb dan ook bewust een rustige route uitgezocht. En eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik een aantal keren mijn hart heb vastgehouden als ik zag dat hij niet rechts van de weg fietste maar zo ongeveer in 't midden van de straat ...  

vrijdag 8 april 2011

en vandaag weer wat beter

Vandaag is weer een hele andere dag: pap is 'bij de tijd'. We gaan dus fijn op de fiets naar 't ziekenhuis waar bloed zal worden geprikt. Hij praat honderduit, wijst boerderijtjes aan waar hij vroeger kwam. Noemt zelfs de namen op van de boeren die er ooit woonden en werkten. Weet alleen af en toe niet waar hij precies is, totdat iets hem weer op 't goede spoor brengt. Hij vindt 't trouwens wel erg ver fietsen, maar 't vooruitzicht op een lekkere kop koffie maakt veel goed. En na 't prikken en koffie drinken gaan we weer precies dezelfde weg terug en hij zegt "Ik geloof niet dat ik hier ooit ben geweest" ...


donderdag 7 april 2011

't gaat niet zo goed

't Gaat niet zo goed, en als ik terug kijk, is dat nu al zo'n week of vier aan de gang. Balen dus ... Intussen heb ik al 3 keer contact gehad met de geriatrisch verpleegkundige en ben ik 1 keer met pap bij de huisarts geweest. Over een dikke week hebben we pas weer een afspraak bij geriatrie om te kijken of de verwardheid een lichamelijke dan wel geestelijke (dus Alzheimer) oorzaak heeft ... Balen omdat - als 't een lichamelijke oorzaak heeft - dit misschien (makkelijk) verholpen had kunnen worden. Balen ook omdat ik opnieuw 'n verzoek wil  indienen bij 't CIZ voor een hogere indicatie maar eerst moet afwachten wat de resultaten zijn van 't consult bij geriatrie. Zoals 't nu gaat gaat 't niet veel langer goed, en 't is zo ook niet veel langer verantwoord om pap alleen thuis te laten wonen. Volgens mijn broer zag pap al een tijdje geleden 'geel'. Zie ook dit bericht. Gisteravond hoorde ik van hem dat hij en mijn nichtje vinden dat pap weer 'geel' ziet. Vandaag nog eens gebeld met de huisarts: morgen laten we bloed prikken, en maandag krijg ik dan de uitslag. Ben benieuwd ...

woensdag 6 april 2011

twee kranten


Pap heeft 2 krantenabonnementen. Ach, als hij werkelijk beide (ochtend)kranten leest wie ben ik dan om te zeggen dat dit 'onzin' is, maar ik merk de laatste tijd dat een van de twee regelmatig ongelezen blijft. En dat vind ik zonde. En de andere leest hij keer op keer weer. Volgens mij begint hij ook telkens weer op pagina 1. Ik heb dus voor hem beslist en 1 abonnement opgezegd. Net belt hij me: "zeg, hier ligt een opzegging voor de krant, dadelijk heb ik geen krant meer om te lezen. Dit mag niet zo maar" Nee, hij heeft gelijk, dit kan niet zo maar. Maar hij heeft zelf de brief ondertekend. En dat weet hij niet meer. Voorlopig 'loopt' 't abonnement nog 3 maanden, en daarna zien we wel:  een nieuw abonnement is zo weer geregeld ;-) In 't (t)huis waar we gingen kijken hebben ze één abonnement voor 2 afdelingen: "ach, de mensen zijn zo weer vergeten wat ze net hebben gelezen, dus de krant van gisteren is ook goed ..." Triest, maar waar ...

dinsdag 5 april 2011

wachten op de bus die nooit komt (2)

Ik kreeg gisteren 3 links toegestuurd door Renske van Art by Renske. Dankjewel! Ze hebben allemaal betrekking op 't bericht "wachten op de bus die nooit komt" dat ik gisteren plaatste. Eén Nederlands (klik) en twee Britse artikelen: eentje in 'The Telegraph' (klik) en eentje in 'The Daily Mail' (klik).

maandag 4 april 2011

wachten op de bus die nooit komt

Afgelopen zaterdag stond er weer een stuk in de krant (Limburgs Dagblad/Dagblad de Limburger) over dementie:

Hoe voorkom je dat een dementerende bewoner van een verpleeghuis gaat dwalen? Door een nepbushokje voor de deur te zetten, blijkt in Duitse verpleeghuizen ...  

Voor het Keulse verpleeghuis Riehler Heimstätten staat een bushalte. Een beetje vreemde plek, want het verpleeghuis staat midden in het 25 hectare grote park, waarin meerdere zorginstellingen staan. Een lijnbus van het gemeentelijke vervoersbedrijf van Keulen zou de halte maar moeilijk kunnen bereiken. Is helemaal niet erg, want het is ook niet de bedoeling dat er een bus stopt voor het verpleegtehuis. De halte staat er voor de veiligheid van de demente bewoners van Riehler Heimstätten, zegt directeur Justyna Mendel van het verpleeghuis. De halte voorkomt dat bewoners gaan dwalen en mogelijk verongelukken op een van de twee grote wegen die het terrein doorkruisen. Of in de nabijgelegen rivier de Rijn terechtkomen. Dementerenden willen graag terug naar het verleden, naar hun ouders of hun kinderen, en gaan vervolgens dwalen. Niet als er een bushalte voor de deur staat. Dan gaan ze keurig staan wachten op de bus, is de ervaring van Justyna Mendel met enkele gevallen sinds de bushalte twee jaar geleden werd geplaatst. De levensechte halte, er neergezet door het gemeentelijk vervoersbedrijf van Keulen, zorgt niet alleen voor veiligheid. Als verpleeghuismedewerkers iemand bij de bushalte zien staan, begint acuut een therapeutische sessie, legt Mendel uit. Er wordt met de bewoners gepraat over waar ze naar toe willen, hoe het vroeger was, hoe het met de kinderen gaat. „We spelen op zo’n moment in op hun gevoelens. Ze vertellen dan alles. De bushalte is het begin van de reis naar het verleden.”  Riehler Heimstatten is niet het enige verpleeghuis in Duitsland dat een nepbushalte als veiligheidsmaatregel heeft geplaatst. Het idee is ontstaan bij het Benraty Senior Centre in Düsseldorf. Dit centrum zocht een oplossing voor het probleem van dwalende bewoners. In Düsseldorf krijgen de bewoners die op de bus wachten te horen dat de bus vertraging heeft en worden meegenomen voor een kopje koffie. Dat doen ze in Keulen niet, vertelt Justyna Mendel. „Wij vertellen dat er geen bus komt.We liegen niet. Daarom is er bijvoorbeeld in Keulen ook geen bushalte ín het verpleeghuis, zoals het geval is in een verpleeghuis in Zwolle. Daar zitten de mensen in de gang te wachten in een namaakbushalte. „Dan houd je de mensen voor de gek”, zegt Mendel. Hoogleraar verpleeghuisgeneeskunde Jos Schols in Maastricht, die hartelijk moet lachen om het idee, is wel gecharmeerd van de nepbushaltes. „Een interessante en creatieve manier”, noemt de hoogleraar de Duitse methode. Volgens hem hebben het Keulse en Düsseldorfse verpleeghuis allebei gelijk. „Kijk”, zegt de hoogleraar, „het ligt er maar aan in welk stadium de bewoner zit. Zit die in het eerste stadium, dan kun je uitleggen dat er helemaal geen bus komt, dan is de bewoner dat alleen vijf minuten later vergeten. Maar later in een verder gevorderd stadium van de ziekte, dan is een leugentje om bestwil helemaal niet erg.”


Bron: Limburgs Dagblad, dd 2 april 2011

zondag 3 april 2011

bezoek van familie


Afgelopen zaterdag ben ik niet naar pap geweest: ik wist dat een tante en oom (schoonzus en zwager van pap) bij hem op bezoek wilden gaan. Ze hadden van tevoren nog bij mij geïnformeerd of 't verstandig was om eerst naar hem te bellen, maar ik heb ze aangeraden om gewoon op de bonnefooi langs te gaan. Iets afspreken is bijna niet te doen, en hij is toch meestal gewoon thuis. Hij vond 't - zoals verwacht - hartstikke leuk dat ze bij hem op visite kwamen, en ze genoten samen van thee en - meegebrachte - cake. Mijn tante had een fotoboek meegenomen dat ze samen uitgebreid hebben bekeken. Pap herkende nog veel mensen op de foto's, of zei dat hij ze nog herkende ... Ze hebben ook nog een stukje gewandeld door de buurt en langs 't huis waar pap tussen 1962 en 1968 met ons - zijn gezin - heeft gewoond. Aanvankelijk wist hij niet meer dat hij hier had gewoond maar na een tijdje kon hij zich dit toch weer herinneren. Mijn oom had een groot aantal foto's gemaakt van pap en mijn tante tijdens 't uitstapje. Jammer maar helaas is bij 't bewerken van de foto's iets misgegaan en zijn ze allemaal in de prullenbak beland ...

bron: mijn tante ;-) want pap wist vandaag niets meer van die dag van gisteren ...

zaterdag 2 april 2011

teveel gemopperd?

Soms vind ik me zelf niet echt aardig ... Waarom mopper ik op pap als hij 'n glaasje (teveel) drinkt? Hij kan er per slot van rekening eigenlijk niets aan doen ... Hij vergeet dat hij een glaasje heeft gedronken, en drinkt dus totdat de fles leeg is. Hij zal zich ook vaak eenzaam voelen, er is nu eenmaal niet altijd iemand bij hem waar hij tegen of mee kan praten ... En zijn vriendin heeft ook niet altijd de behoefte om hem te zien ... Vanmiddag krijgt hij bezoek van een schoonzus en zwager. Hopelijk is hij thuis. Hij vindt die bezoekjes hartstikke leuk en gezellig! En zo gaat er weer een middag voorbij ...  

Gistermiddag even na 5 uur kreeg ik nog een telefoontje van de geriatrisch verpleegkundige: naar aanleiding van mijn gesprek met haar wil de geriater pap  nog eens zien, spreken en onderzoeken. Vervelend dat ze net na 5 uur belde, ik kon toen geen afspraak meer maken, dat kan maandag pas weer. Alweer zoveel dagen later ...

vrijdag 1 april 2011

grasmaaien

Vanmiddag ging mijn jongste richting zijn opa, om in diens tuin 't gras te maaien. Opa was er niet, maar da's geen probleem:  hij had de code van 't sleutelkastje en kon dus toch naar binnen. Grasmaaier uit de garage naar buiten geduwd, maar de opvangbak was zoek, en zonder wilde hij 't grasveld niet maaien. Dan is 't makkelijk dat mam bereikbaar is: "weet jij waar die bak is?" Ik denk na, en zeg: "waarschijnlijk in 't tuinhuisje". Net toen hij in 't tuinhuisje wilde gaan zoeken kwam opa thuis. Helemaal niet verwonderd dat er iemand in zijn tuin rondliep ... Opa vond 't plan van zijn kleinzoon maar niks, 't gras hoefde niet te worden gemaaid. Hij wilde 't zelf doen maar niet nu. Hij zag er volgens mijn zoon 'warrig' uit, met de stropdas (alweer een stropdas vandaag ...) scheef geknoopt, de haren in de war en een 'wilde' blik in zijn ogen. Opa had net zelf boodschappen gedaan en wilde de gekochte spullen opruimen. Dat mocht mijn zoon wel doen. Twee flessen witte wijn, 'n half brood en een ons boterhamvlees. Dat hij die laatste twee dingen heeft gekocht maakt me blij, maar die 2 flessen, da's minder ... zie ook dit bericht

Vanavond ben ik zelf nog maar even langs gegaan: één fles wijn was zo goed als leeg, en waar de andere is ... geen idee ... Pap was helder, maar iets aangeschoten ...