dinsdag 31 mei 2011

wet van Murphy

Murphy's law, de wet van Murphy oftewel shit happens ... Met andere woorden: als iets fout gaat, gaat alles fout. Hoezo? Eigenlijk zou ik deze week niet hier thuis zijn, maar een weekje weg, samen met mijn man. Ok, daar kwam een vervelende blessure en operatie tussen. Dan maar thuis blijven en er 't beste van maken. Door deze omstandigheden heb ik veel minder tijd voor pap. Normaal niet zo'n probleem, maar wel als dingen niet zo gaan als 't zou moeten ...
1. Pap heeft sinds afgelopen donderdag last van zijn linker enkel. De enkel was ietwat gezwollen, maar niet rood of warm. Volgens pap was hij omgezwikt, en viel 't nogal mee. Afgelopen vrijdag belde L. van de thuiszorg: ze vond 't maar niks, wilde met mij overleggen om eventueel de huisarts in te schakelen. Prima, maar omdat ik niet met pap naar de praktijk kan gaan belt zij voor een visite aan huis. Pap kan me naderhand niet zeggen of er wel of geen arts langs is geweest. Er staat ook niets geschreven  in 't logboek van de thuiszorg.
2. Gistermorgen tussen alle 'zorgen voor' even langs pap: hij zat als een zielig vogeltje op de bank en kon absoluut niet lopen. 't Naar de wc gaan was een martelgang van - volgens hem - zeker een kwartier. Gelukkig was de huishoudelijke hulp aanwezig, zij had koffie voor hem gemaakt, en een boterham gesmeerd. Volgens haar was ook nog niemand van de thuiszorg langs geweest voor de persoonlijke verzorging en verstrekking van de  medicatie ...... 
3. Gebeld naar de thuiszorg: ja, daar was inderdaad iets fout gegaan. Iemand was niet komen opdagen, en daardoor was pap niet bezocht ..... Om deze fout te compenseren heb ik gevraagd of ze dan 's middags langs  kunnen komen. De medicatie kan ik nu zelf ook wel geven ....
4. Gebeld naar de huisartsenpraktijk om te vragen wat de huisarts vond van paps voet. Blijkt dat de aanvraag voor visite wèl was opgeschreven en doorgegeven, maar om een of andere reden was de huisarts niet langs geweest ...... Hij belooft 's middags nog langs te komen en me na deze visite te bellen.
5. Na een uurtje krijg ik een telefoontje terug van de huisarts: waarschijnlijk toch weer opflakkering van de  artritis. Pap reageert blijkbaar toch niet goed op de allipurinol. We moeten dus weer terug naar verstrekking van de colchicine. 's Middags fiets ik even langs de apotheek om de blister met medicatie aan te laten passen. Dit hoeft volgens de huisarts niet, dat zou ik toch met een gerust hart moeten kunnen overlaten aan de thuiszorg ....
6. Als ik om even voor half 6 bij de apotheek ben wordt me daar verteld dat er geen fax is binnengekomen met een nieuw recept van de huisarts. Gelukkig is nog iemand op de praktijk aanwezig die het recept nogmaals doorfaxt. Naderhand blijkt dat 't recept 's middags wèl is binnengekomen, maar dat 't opzij is gelegd om in de nieuwe blisterverpakking* van aanstaande donderdag te verwerken. Nee dus ... Héél snel wordt de allupurinol uit de blisterzakjes gehaald, en de colchicine erin gestopt ....
7. Mijn fiets trapt nog altijd door, ondanks een reparatie bij de fietsenmaker ...


* pap krijgt iedere 14 dagen een verpakking met de medicatie per dagdeel verpakt in zakjes. Zie ook alle berichten over 'blister'.

maandag 30 mei 2011

bezig in de tuin


Vol trots laat pap me zijn tuin zien. Nee, hij heeft de tuinman niet nodig, hij heeft alles onder controle! Ik zeg maar niets over 't vele onkruid dat overal tussen staat. 't Belangrijkste is dat hij weer buiten bezig is, en zich daardoor veel beter en gelukkiger voelt. En ook dat dit buiten bezig zijn een gunstige invloed heeft op zijn 'zijn'. Hij voelt zich goed, zegt hij, en dat geloof ik ook. Laatst had hij 't over de nachtmerries die hij had over 't niet meer weten dat hij niet meer in zijn ouderlijk huis woont. En dat hij dus niet meer wist dat zijn huis zijn echte thuis was. Dat had hij heel erg gevonden. Maar nu weet hij weer dat hij thuis woont. Zou dat de invloed zijn van 't goede weer en van 't veel buiten kunnen zijn? Of toch van de nieuwe medicatie? Of van 't geregelde leven en de controles door thuiszorg? Of is 't een tijdelijke stilstand van de 'sluipmoordenaar'? Ik laat 't er maar bij, je komt er toch niet achter. Terug naar de tuin ... De rododendron heeft zo te zien enorme dorst, pap begint te haspelen met de tuinslang. Eerst wordt gemeten welke van de twee slangen de langste is, en daarna kan 't water geven beginnen. Ik wijs nog een aantal planten en bloemen aan die heel wat water kunnen gebruiken. En pap is gelukkig ...

zondag 29 mei 2011

andere mantelzorg

Naar aanleiding van dit bericht krijg ik van verschillende kanten vragen hoe 't nu is met mijn man. Hij wil niet op 't internet, heeft gloeiende hekel aan facebook/hyves/msn etc, en dat respecteer ik. Dus: geen bericht over hem, alleen de mededeling dat de operatie goed is verlopen, dat 't herstel lang gaat duren, dat werken voorlopig niet mogelijk is, dat mijn jongste en ik zijn mantelzorger zijn, dat mijn sporten erbij inschiet, en dat ik sinds lange tijd weer gewicht aan 't verliezen ben ;-)

zaterdag 28 mei 2011

broer op televisie en pijnlijke enkel

Vanmiddag even langs bij pap. Hij is goed gemutst, zoals zo vaak. Ik heb een nieuwe thermoskan voor hem gekocht en die wordt uitgebreid bewonderd. De dop van de oude kan is kapot. En oh, wat jammer, ik heb geen foto gemaakt van paps oplossing: in plaats van de kapotte dop ligt er een mandarijntje ter afsluiting op de kan met thee .... 
Pap heeft 't erover dat mijn broer P. gisteren op de televisie was: "Ik heb bewondering voor hem, hij heeft 't ver gebracht! 't Was een leuke uitzending. 't Begon rustig, maar hij kwam steeds meer uit de verf. Ik heb goed gelachen" Vreemd, ik heb niets gehoord van mijn broer over dit televisie optreden, dus ik 'gooi' er een sms-je tegenaan: "was jij gisteren op tv???" Later, als ik alweer thuis ben, krijg ik antwoord: "Ikke? Waar dat dan? Heel vreemd, ik weet van niks ..." 
Pap heeft nu al een paar dagen last van zijn enkel. Ik kreeg hierover gistermorgen een telefoontje van de verpleegkundige van de thuiszorg. Omdat ik onmogelijk met hem naar de huisartsenpraktijk kon gaan zou zij bellen met de praktijk voor een visite. De huisarts zou 's middags bij pap langs gaan. Ik weet niet of pap inderdaad bezocht is door de huisarts, hij zegt dat niemand langs is gekomen om naar zijn voet te komen kijken. Dat zegt helemaal niks, weet ik uit ervaring .... "Trouwens, ik heb nergens last van," zegt hij, hij strompelt vervolgens met behulp van een stok naar de keuken en klaagt dan dat hij zo'n last heeft van zijn voet. Ik geef hem een paracetamol, en schrijf in 't logboek de vraag of iemand van de thuiszorg weet of de huisarts langs is geweest ....

vrijdag 27 mei 2011

goed idee

Kreeg van Karen een goede tip: alles bewaren, zelfs de kleinste briefjes en notities. Ik heb dus alle spulletjes die ik hier in huis van pap heb in een mooie bewaardoos gedaan. Als je goed kijkt zie je de parelketting van mijn moeder liggen, en ook de oude portemonnee


donderdag 26 mei 2011

alzheimertuin


Venlo heeft sinds dinsdag zijn eerste alzheimertuin.
Deze zogenaamde belevingstuin is aangelegd bij zorgcentrum d'n Horstgraaf. In de tuin staan planten, bloemen en kruiden, die bij de dementerende bewoners herinneringen aan vroeger oproepen. Verder is er een wandelpaadje aangelegd en staan er enkele zitbankjes. De opening van de belevingstuin werd verricht door wethouder Jos Teeuwen van Venlo


woensdag 25 mei 2011

de bestekla


Iemand met beginnende Alzheimer beseft vaak terdege dat hij of zij 't overzicht over zijn of haar leven aan 't verliezen is. Een poging om dit te stoppen (of ook verdoezelen) gebeurt door 't opschrijven van kattenbelletjes, briefjes met namen, adressen en geboortedata (zie o.a. dit bericht). Laatst was pap druk bezig met bovenstaand lijstje. 't Is de inhoud van de bestekla. Pap schreef op hoeveel messen, vorken, etc. in de la lagen. Vergeten was hij dat er ook bestek in de vaatwasser lag, daar heb ik 'm op gewezen, vandaar de verbeteringen op 't briefje. Ik weet zeker dat pap geen dyslexie heeft, toch is 't op juiste wijze schrijven van de woorden 'lepel' en 'dessert niet gelukt. Eén briefje ligt bij 't bestek in de la, en 't andere heb ik mee naar huis genomen om te bewaren ...

Over lui gesproken: gisteren schreef ik mijn 250ste blogbericht .... kwam daar trouwens net pas achter ;-)

dinsdag 24 mei 2011

lui of ....


Nee, ik ben niet lui. Degene die zo heerlijk lui en zelfs wulps op de foto ligt is een van mijn katten, gefotografeerd door mijn oudste. Ik ben erg druk bezig sinds afgelopen weekend, kom daardoor nauwelijks toe aan internetten en bloggen. Ik ben niet inspiratieloos, verre van dat, maar heb de fut en de tijd niet om rustig berichtjes te schrijven. Ik heb gelukkig een aantal berichtjes 'op voorraad', die worden binnenkort geplaatst. Maar ik denk niet dat ik de komende tijd dagelijks zal 'publiceren'. 

maandag 23 mei 2011

L1mburg helpt - geef om Alzheimer


De (Limburgse) regionale zender besteedt op donderdag 26 mei 2011 een hele dag aandacht aan Alzheimer:

Aanstaande donderdag staat L1 de hele dag in het teken van de actie L1mburg Helpt - geef om Alzheimer. Publiek is van harte welkom bij de afsluitende tv-marathon, vanaf 17.00 uur. Vivian Lataster en Kirsten Paulus presenteren deze bijzondere thema-avond over dementie. De uitzending komt live vanuit het pand van NAiM/bureau Europa aan de Avenue Céramique in Maastricht. Iedereen kan binnenlopen tussen 17.00 en 22.30 uur.


De entree is gratis. Aanmelden kan via info@geefomalzheimer.nl.
Tijdens de uitzending komen Limburgers aan het woord die te maken hebben met de ziekte van Alzheimer: patiënten, mantelzorgers, familieleden, artsen en verpleegkundigen. Bedrijven en particulieren die inzamelingsacties hebben gevoerd, kunnen hun giften die avond aanbieden. Overdag zal ook op L1 Radio uitgebreid worden stilgestaan bij de facetten van dementie ofwel de ziekte van Alzheimer.

Het aantal patiënten met deze ziekte zal de komende jaren fors groeien omdat er steeds meer ouderen zullen zijn. Een ontwikkeling met grote gevolgen, want voor elke dementiepatiënt zijn gemiddeld drie mantelzorgers nodig: familie, vrienden en buren. De bedoeling van deze dag is om de Limburgse kijkers en luisteraars bewust te maken van de steeds grotere rol die dementie in het dagelijks leven gaat spelen. Ook is het de bedoeling om zoveel mogelijk geld in te zamelen. Zolang er geen medicijn bestaat om dementie te stoppen, is er maar één antwoord mogelijk: een goed leven mét dementie realiseren voor patiënten én hun omgeving.

In het Alzheimer Centrum Limburg ligt een veelbelovend onderzoeksprogramma klaar dat direct verbetering kan brengen voor mensen met dementie en hun familie. De opbrengst van de tv-actie is voor dit doel bestemd. In aanloop naar 26 mei zal L1 op radio en tv veel aandacht besteden aan dementie. In het tv-programma Goeiemiddag Limburg is iedere dinsdag een reportage te zien over leven met Alzheimer. L1 heeft ook een speciale website met informatie en reportages: www.L1.nl/Alzheimer.

Meer informatie is ook te vinden op www.geefomalzheimer.nl

zondag 22 mei 2011

hoe werkt toch dat brein?

Hoe 't brein werkt? Geen idee ... Ik snap er in ieder geval niets van. Voorbeeld: ben bij pap en vraag of hij koffie of thee wil. "Thee natuurlijk, geen koffie" Ok, maar meestal geeft hij de voorkeur aan koffie ... Ik doe water in de waterkoker en zet deze aan. Omdat ik vind dat pap zoveel mogelijk zelf moet en kan doen vraag ik hem of hij de thee wil zetten .... "Euh .... is 't water goed?". "Ja, 't water heeft gekookt, maar de waterkoker vindt 't niet leuk als je er een theezakje hangt ... " Pap moet lachen om die opmerking en wil dan 't kokende water in een kop schenken. "Pap, als je 't nu in de thermoskan doet, dan heb je gelijk een hele kan vol!". Hij kijkt me een beetje bevreemd aan en zegt: "Maar dan zit daar alleen water in ...". "Dan doe je daar 't theezakje bij". Pap schenkt teveel water in de kan en ik geef hem een waarschuwing: "Pas op, 't loopt over". Maar ik mag me niet met hem bemoeien zegt hij. Water loopt dus over de rand. En wat zegt hij? "Jeetje, wat heb jij veel water in de kan gedaan ..."
't Sleuteltje van de keukendeur was alweer kwijt. Hier en daar gezocht, op de meest vreemde plekken (wc, ijskast, slaapkamer ...) maar 't kleine dingetje was weer weg. Gelukkig dacht ik er aan dat ik 't reservesleuteltje ooit (zie dit en ook dit bericht) in 't laatje van 't kruidenrekje had gestopt. Ik wilde 't op de vaste plek (spijkertje aan de muur) hangen, maar tot mijn verbazing hing 't originele sleuteltje er weer. Vanmorgen nog beschuldigde pap iedereen die bij hem in huis kwam van 't verstoppen van allemaal dingen in huis ... maar nu wist hij echt niet hoe dat sleuteltje weer op de juiste plek was gekomen ...
Pap komt terug van een fietstochtje. Is bij zijn vriendin geweest, zegt hij, maar weet niet meer te vertellen via welke route. Hij is behoorlijk moe van 't fietsen, dus zal wel een behoorlijke omweg hebben gemaakt (lees: alweer de weg zijn kwijt geraakt ...). 't Is een heerlijke avond, maar pap draagt zijn dikke winterjas over een t-shirt en overhemd met lange mouwen. De mouwen van 't hemd zijn kliedernat van 't transpireren, dus ik vraag 'm 't hemd uit te doen, zodat hij niet ziek wordt ... "Flauwekul, ik ben nog nooit ziek geworden" en nog geen 5 minuten later: "Ik doe 't hemd maar uit, 't is kliedernat van 't zweten, zometeen vat ik nog een kou ..."


zaterdag 21 mei 2011

waardering en moe

Vandaag een leuke reactie gekregen van Marjan van den Berg naar aanleiding van dit bericht:

Dank je wel, Inge, voor dat mooie blog! Ik hoop ook dat ik je ooit op een lezing zal ontmoeten. Dat lijkt me heel bijzonder. Ik wens je kracht en licht en veel humor toe. Groet van Marjan

Geen blogje verder van mij vandaag. Ik heb de halve nacht en hele ochtend met (en voor) mijn man op de spoedeisende hulp doorgebracht i.v.m. een heel vervelende sportblessure. Mijn broer is daarom vandaag bij pap geweest, daar was alles in orde. En hier komt 't ook wel weer goed, maar 't heeft z'n (lange) tijd nodig.


vrijdag 20 mei 2011

nieuw kostuum en nieuwe broek

Tijdens de jaardienst voor mijn moeder (klik hier voor 't bericht) een aantal weken geleden droeg pap - heel netjes! - een kostuum, compleet met wit overhemd èn stropdas. Pas later viel me op dat 't pak toch wel z'n beste tijd had gehad, en ook nog eens minimaal één maat te groot voor hem was. Pap heeft dus hoog nodig nieuwe kleren nodig. Ik zag dat ze ergens al zijn begonnen met de uitverkoop: kostuums voor de halve prijs. Da's niet slecht! Ik zeg tegen pap dat we heel binnenkort eens gaan kijken voor iets nieuws. Hij kijkt me aan, en zegt "oei, of ik daar zin in heb, dan moet ik zoveel over elkaar aan doen als we de grens over gaan ....". Even snap ik hem niet, maar dan valt 't kwartje: vroeger moesten er invoerrechten betaald worden over spullen die je 'over de grens' kocht. In dit geval in Duitsland. Gekochte kleding werd in de winkel al laag over laag aangetrokken, zodat bij de douane aan de grens niet opviel dat je nieuwe spullen had gekocht. Gelukkig kan ik 'm geruststellen: we hoeven de grens niet over.

donderdag 19 mei 2011

't hangertje

Vanmiddag, net voordat ik bij pap langs wil gaan, belt J. van de thuiszorg. Zij is degene van de thuiszorg met wie ik 't vaakst (telefonisch) contact heb. Zij is ook zo iemand die pap naar huis 'escorteert' als ze hem wandelend (= dwalend ....) tegenkomt. J. belt dus. Ze heeft een kopie nodig van paps id-kaart, dit om 't administratieve systeem bij de thuiszorginstantie te complementeren. Tja, als dat nodig is .... Zij vindt dat pap weer achteruit aan 't gaan is, gek genoeg vind ik dat hij op dit moment redelijk stabiel is. Of is hier de wens de vader van de gedachte? Zij vindt ook paps eetgedrag behoorlijk verontrustend. Ik ook, zie maar alle berichten op deze blog die over '(blijven) eten' gaan. Vanmorgen schijnt pap wéér aan 't prutsen te zijn geweest met een maaltijd en met de magnetron. We hebben 't erover om de magnetron te verplaatsen, maar waar naartoe? Mijn tip is nog altijd om de stekker uit 't stopcontact te trekken na gebruik van de magnetron, en dan hopen dat pap niet de goede link legt. Maar waarschijnlijk gaat pap maaltijden dan gewoon onopgewarmd eten. Volgens mij gebeurt dit sowieso al vaker ... Pap en Alzheimer en techniek .... Gistermiddag bijvoorbeeld belde hij me op omdat hij 4 overhemden wilde wassen, maar de wasmachine niet aan de praat kreeg. Als ik bij hem binnenloop hangen de 4 overhemden gewassen en gestreken op een hangertje ... ik denk dat zijn hulp ze voor hem heeft gewassen en in de droger heeft gestopt, maar zeker weten doe ik 't niet. Vaak is iets een blijvend raadsel ... Naar aanleiding van mijn bericht van gisteren kreeg ik een goede tip: een hangslotje plaatsen op de vriezer in de bijkeuken, voor als we besluiten om de 'reserve' maaltijden daarin te gaan bewaren. 't Is inderdaad altijd vooruit denken en niet stil blijven staan ....

woensdag 18 mei 2011

niet thuis en alweer over eten

Gisteren ben ik niet bij pap langs geweest: de ijskast is goed gevuld en er komt voldoende (thuis)hulp langs. Vandaag ga ik wel langs en ik neem een paar kleine boodschapjes voor hem mee. Als ik de auto parkeer zie ik dat de kookhulp voor de voordeur staat. Ze staat er al langer, zegt ze, er is niemand thuis ... Tja, dat wisten we al, dat 't moeilijk is om dingen met pap af te spreken ...  In plaats van klaarmaken (=opwarmen) van de maaltijd gaat ze nu eerst opruimen en poetsen,  intussen kan ik gaan zoeken waar pap uithangt ... Gelukkig heeft hij zelf in zijn agenda geschreven dat hij bij zijn vriendin is. Dit - door hem zelf -  opschrijven waar hij is, is iets van de laatste tijd, en da's wel zo handig! Helaas is hij hier niet consequent in, maar dat terzijde. Ik bel op en krijg pap aan de lijn: "Ik hoef niks te eten, die flauwekul .... Als ik honger heb kan ik heus zelf wel iets klaarmaken", maar hij komt uiteindelijk toch naar huis. Thuis gekomen is 't eerste wat hij vraagt: "Wanneer is 't eten klaar? 't Ruikt zo lekker en ik heb honger!"

dinsdag 17 mei 2011

ze is de vioolmuziek vergeten



Vorige week stond een stukje in de krant over een nieuw boek van Marjan van den Berg. Voor degenen die niet weten wie zij is: ze is oud-lerares Nederlands, journaliste, schrijft liedjes en is vaste columniste voor Margriet. Ze is onder andere bekend door haar feuilleton "Sanne" en de column "Marjan" in dat weekblad. Ik ben al járen trouw volgster van 't wel en wee van Sanne, heb ook altijd met plezier de belevenissen van Marjan op 'haar' VMBO school gelezen en de verhalen over haar dochters en kleinzoon.  Maar ze is dus ook schrijfster van boeken. Toen ik las dat ze ook een boek heeft geschreven over haar demente moeder heb ik dit direct opgezocht op  internet. Ik kwam al snel uit op haar eigen site, en daar stond een fragment van haar boek "Ze is de vioolmuziek vergeten". Het eerste boek dat Marjan heeft geschreven. Ik besloot om 't rechtstreeks bij haar te bestellen. 't Boek heb ik inmiddels in huis (met een lieve zin erin geschreven!) en .... ik heb 't al uit! Dit is 'n fragment:

Mijn moeder maakt een cruise. Als een koningin zit zij aan tafel en laat zich bedienen met koffie en koek. Hoogst verbaasd kijkt zij op van het bezoek van pap en mij. Zij wist niet dat de boot was afgemeerd. Kwamen wij van ver?  'Dat valt wel mee', zeggen wij en we nemen ook een kopje koffie. 


Lees verder op deze link

Het boek is al heel wat jaren geleden (ik geloof 1994) geschreven, maar veel dingen zijn zó herkenbaar! Ik heb 't gelezen met een lach en met een traan. Ik hoop ooit eens naar een lezing (in mijn buurt!) te kunnen gaan, het eerste gedeelte gaat namelijk over dit boek! 

maandag 16 mei 2011

eten

Volgens 't bericht in 't logboek van de thuiszorg zat pap afgelopen week een keer 's morgens om 8 uur al aan de warme hap ... En hij vindt dat hartstikke normaal en lekker. Tja, zijn eetgedrag ... daar heb ik al vaker over geschreven. Voordat ik vorige maand een weekje weg ging had ik voldoende maaltijden ingekocht en in de vriezer gestopt. Halverwege de week moest mijn broer de maaltijden al aanvullen omdat de vriezer leeg was ... En een paar dagen daarna zag hij tot zijn schrik dat vriezer en ijskast helemaal leeg waren, op 'n kuipje boter en een halfje bruin na. En pap weet dan uiteraard van niets ...
We denken erover om de diepvrieskist in de bijkeuken maar weer te gaan gebruiken voor de opslag van diepvriesmaaltijden en (reserve) brood .... en dan maar hopen dat pap vergeet dat die spullen daar in liggen ...

zondag 15 mei 2011

zorgtrajectbegeleider

Wat is een zorgtrajectbegeleider?

U kunt bij hem of haar terecht voor:
  • Informatie over alle mogelijkheden van zorg binnen het zorgconcern
  • Antwoorden op al uw vragen
  • Advies en begeleiding bij het aanvragen van zorg 
  • Informatie over de wachtlijsten 
  • Vervangende zorg tijdens de periode, voordat u opgenomen kunt worden
  • Begeleiding naar de juiste zorg op de juiste plaats
  • Het regelen van de opname in een van onze zorgcentra.

Vorige week stond een gesprek met de zorgtrajectbegeleider van 't zorgconcern waar pap staat aangemeld op 't programma. Dit als voortvloeisel van het gesprek dat ik had met G. van de thuiszorg (klik hier voor 't bericht). En wederom is pap weer zo helder en 'bij de tijd' als tijdens 't gesprek dat ik met haar had. 't Verschil is dat deze man pap niet kent en zich dus nauwelijks een beeld kan vormen van de situatie. 't Resultaat is dat geen rapport wordt opgesteld voor vernieuwde indicatie. Pap blijft 'normaal' op de wachtlijst staan voor 't verzorgingshuis, er verandert verder niets. Maar ik mag altijd bellen ....



zaterdag 14 mei 2011

nog eens over strijken

Terwijl mijn broers en ik praten met en over pap en Alzheimer, is pap druk bezig met .... strijken. Mijn oudste kwam met een ongestreken overhemd bij opa langs, met de vraag of ik 't voor 'm kon strijken .... (ergens is iets fout gegaan tijdens 't opvoeden .... ;-) ) maar opa wilde daar niets van weten: hij deed dat wel even. Nou ja, even, 't duurde ruim een kwartier voordat 't hemd (perfect!) was gestreken.

Opa was heel blij om zijn kleinzoon na lange tijd (meer dan 10 weken, zie dit bericht) weer te zien. Maar wist niet precies van wie 't de zoon was. Tja, da's jammer ... maar mocht de pret van 't weerzien niet drukken.

vrijdag 13 mei 2011

alweer mopperen

Als pap 'goed' is merk je dat aan zijn gemopper. Vanmiddag was hij aan 't mopperen op de dames van de thuiszorg: hij voelt zich 'betutteld', en vindt 't maar niks dat zij - zoals hij beweert - bepalen wanneer hij 'moet' eten. Ik laat hem grommen, zeg dat hij verder moet gaan met waarmee hij bezig was (= rommelen in zijn tuin) en loop naar binnen. De dame in kwestie heeft de maaltijd in de magnetron staan, ze heeft duidelijk al vaker met dit bijltje gehakt. Ze komt al járen bij pap over de vloer en kan vrij goed met hem opschieten. Volgens de schriftelijke instructies in 't logboek mogen ze zich door pap niet zomaar laten wegsturen. Hij doet zich vaker beter voor dan dat hij is. Pap komt toch naar binnen, bang dat we over hem praten. Da's ook een teken dat hij 'goed' is: dan is hij sneller achterdochtig. Ik zeg hem dat hij zuinig moet zijn op al degenen die 't goed met hem voor hebben! Ik las gisteren op de blog van Verg(r)eetmenietje dat 12 mei de dag van de verpleging is, en ik wil later ook nog graag (goed) verzorgd worden! Pap begint te lachen, gaat aan tafel zitten, en eet met smaak de hem voorgezette maaltijd helemaal op ...



familiebericht

Hè, hè, blogger is weer in de lucht .... Helaas zijn de reacties 'weg' .... Dit bericht was ook even 'zoek', maar gelukkig had ik 't nog opgeslagen. Ik schreef gisteren dat ik de hele dag op stap was geweest. Omdat 't een vermoeiende dag was plaatste ik een oudere reactie ipv een nieuw bericht. 

Berichtje van schoonzus en zwager van pap:

We zijn gistermiddag met de fiets naar papa geweest. We waren er rond 2 uur. Helaas was hij er toen niet. We hebben nog 2 uurtjes gefietst en het nog eens geprobeerd rond 4 uur. Hij was net thuis. Hij was naar E. geweest vertelde hij. E. was ziek ('been' volgens jouw blog, volgens hem een griepje). Hij had een uitstekend humeur. We hebben echt gelachen met zijn humor. Hij was ook redelijk helder. We hebben met hem door de tuin gelopen. Hij vertelde: 
 dat hij het tuinhuisje deze week zelf heeft gebouwd!! Was wel veel werk!! 
- Trouwens het huis was ook pas 1 jaar oud!! 
- De tuinman laat me in de steek!! Hij moet het onkruid op het terras weghalen en de hele zijkant omspitten!! Ik denk dat ik het zelf ga doen. De tuinman woont in H. of omstreken!! 
- Hij zei wel dat hij altijd het tuinhek goed op slot deed i.v.m. die jongens die hier altijd de tuin in wilden.
We hebben hem nog eens eraan herinnerd dat hij bij P. moest gaan eten met Pasen. "O ja, dat was ik weer vergeten!!" We hebben gezegd dat E. dat ook wel zal weten en hem er nog eens aan zal herinneren. In het logboek (of agenda) heb ik geschreven dat wij er waren geweest. Dat zal hij vandaag waarschijnlijk vergeten zijn. Toen we naar huis reden met de fiets zei hij tegen J.: "Heb jij ook een "omgebouwde damespeen".  (J. heeft ook een electrische fiets!).  Het was echt gezellig!

woensdag 11 mei 2011

geheugentest



Gelezen op de site van Alzheimer Nederland: 


Veel mensen maken zich weleens zorgen over hun geheugen. Van alle mensen tussen de 24-85 jaar vindt maar liefst 40% zichzelf vergeetachtig. Alzheimer of een andere vorm van dementie komt gelukkig veel minder vaak voor. Maakt u zich ook zorgen? Doe dan onze geheugentest.

Klik hier en doe de test!


Ik heb de test gemaakt, gelukkig 'geslaagd'! Dit naar aanleiding van 't volgende filmpje over 'n jong dementerende vrouw dat ik zag op de site van Ellen



dinsdag 10 mei 2011

ik ben me d'r eentje


Toen ik gistermorgen bij pap was zag ik dat vriezer en koelkast weer zo goed als leeg waren. Grrrrr, ik had ze toch echt behoorlijk gevuld afgelopen vrijdag. Maar ach, 't heeft geen zin om me daar druk over te maken. Ik had alleen geen tijd om boodschappen te doen, dat staat op mijn 'to do' lijstje voor morgen. Er is sowieso nog voldoende voor nu: nog 3 kant-en-klare maaltijden, 'n halfje gesneden brood, 'n aantal plakken kaas, 'n stuk cervelaatworst, fruit, braadharing ..... 's Middags gaat de telefoon: "Maedje, ik ga zometeen wandelen, en ik heb geen rooie cent meer." Chips, dat was ik 's morgens vergeten te controleren .. Ik vraag of hij niet iets kan lenen bij een van de andere wandelaars, maar dat wil hij persé niet. "Dan ga ik wel niet wandelen," zegt hij. Vervelend, maar ik ga niet op stel en sprong naar hem toe als 't niet echt nodig is. Ik weet toevallig dat een aantal vaste wandelaars verhinderd zijn, dus volgens mij is er niets te wandelen vandaag. Ik beloof dat ik 's avonds nog even langs kom, en we zeggen elkaar gedag. Laat in de middag krijg ik telefoontje van mijn schoonzus: pap heeft haar net gebeld, hij was ietwat 'oet ut huuske' zoals we hier zeggen. M.a.w. ietwat van streek. 't Komt erop neer dat hij klaagt dat hij geen rooie cent heeft en dat ijskast en vriezer leeg zijn. Ik pak wat dus wat brood en beleg uit onze voorraad en rij naar 'm toe. Koelkast is nu inderdaad zo goed als leeg .... Als we aan tafel zitten hebben we 't eerst over zijn eetgedrag, en daarna vraag ik hoeveel geld hij eigenlijk nog heeft. Ik heb namelijk zo'n vermoeden dat hij helemaal niet blut is. En dat hij de twee portemonnees - die hij dus allebei trouw bij zich draagt - niet uit elkaar kan houden. En ja hoor, in 't kleine beursje zit nog voldoende geld .... Ik zucht, en zeg dat ik een foto van hem wil maken met beide portemonnees in zijn handen. Hij lacht en zegt: "Ik ben me d'r eentje ...." 

maandag 9 mei 2011

tadaah ...

Vanmorgen bracht ik pap de kisten terug waarin hij oud papier en leeg glaswerk bewaart. We waren vorige week vergeten om 't oud papier bij hem aan de stoeprand te zetten, en omdat dit a.s. zaterdag toch bij ons wordt opgehaald had ik alles mee naar huis genomen. 't Wordt anders zo'n zooitje in zijn bijkeuken (en daar ligt en staat al zoveel ...) En ik wil trouwens ook niet dat hij met 't glaswerk over straat gaat: rammel-de-rammel in zijn fietstas. We zitten gezellig aan de koffie, en ik maak 'n opmerking over de portemonnee aan 't kettinkje in de trant van "da's handig hè, die portemonnee ..." En prompt hij haalt zijn 'oude' portemonnee te voorschijn ..... Hij snapt niet waarom ik hem met grote ogen aankijk, want die portemonnee zit toch altijd in zijn broekzak ... Ja, normaal wel, maar de afgelopen anderhalve week dus niet (zie dit bericht). Rowwen Hèze en Heilige Antonius: bedankt ;-)

zondag 8 mei 2011

moederdag

Geen bericht vandaag, gesloten i.v.m. moederdag ;-)


Gelukkig heb ik een vaatwasser ....

zaterdag 7 mei 2011

gesprek over nieuwe indicatie

Laatst weer een gesprek bij (en samen met) pap met de team- of casemanager van de thuiszorg (zie ook dit bericht). 't Eerste gesprek was alweer een tijdje geleden, en 't is wel zo prettig om regelmatig overleg te hebben. Pap is hartstikke helder ... zoals iedere keer als er een 'officieel' gesprek is met iemand, of 't nu van thuiszorg, CIZ of geriatrie is ... Zó anders dan laatst ... Maar gelukkig kent G. hem al langer dan vandaag, zij vindt dat hij erg achteruit is gegaan sinds 't laatste gesprek dat we hadden. Pap zit aanvankelijk bij 't gesprek, kletst wat, vraagt om koffie, maakt grapjes. Maar na een tijdje wordt hij rusteloos, hij wil naar buiten, werken in de tuin. 't Lijkt wel of het hem helemaal niet interesseert waar we over praten, net alsof hetgeen we bespreken niet over hem gaat. G. gaat bij het CIZ een nieuwe aanvraag indienen i.v.m. de indicatie voor zorg en verzorgd wonen. Een verhoging van de indicatie is nodig om - als 't nodig is èn als er plaats is .... - een plek te krijgen in 't verzorgingshuis met kleinschalige woonvorm waar pap is aangemeld. De thuiszorgorganisatie is inmiddels overgenomen door een andere instantie. Nieuw is dat die organisatie terug gaat in de tijd qua werken voor de cliënten: kleinschaligere thuiszorg, d.w.z een klein, vast groepje van verzorgenden die op vaste tijdstippen bij de cliënten langsgaan. Voordeel is dat er beter contact mogelijk is tussen verzorgende en cliënten. Het duurt wel nog tot na de zomer voordat dit van start gaat ... Eerst zien, dan geloven ;-)

vrijdag 6 mei 2011

blogaward

Wat een verrassing: ik heb een blogaward gekregen ... had nooit gedacht dat mijn blog daarvoor in aanmerking zou komen. Ik kreeg hem van Jolanda van http://spilvanhetgezin.blogspot.com/ Hartstikke leuk en dankjewel!

Aan de statistieken en volgers te zien wordt mijn blog vaak gelezen en gevolgd, maar zoals ik al in 'n eerder bericht schreef was dat helemaal niet mijn bedoeling toen ik in augustus 2010 begon met schrijven over pap en over Alzheimer. Nu ben ik aan de beurt om de award door te geven, en daar heb ik eigenlijk maar heel even over hoeven na te denken. Ik wil 'm doorgeven aan degenen die me geholpen hebben met 't - op afstandje - opzetten van deze blog. Degenen waarbij ik terecht kan met al mijn vragen en vraagjes over bloggen,  internet èn 't glutenvrije leven:

Renske van Art by Renske en ook van Glutenvrij Kookhoekje
en Brigitte van Atelier Brigitte

Dames, proficiat!



donderdag 5 mei 2011

jaardienst

Pap wilde laatst naar de kapper gaan, maar dat ging niet door omdat die goede man op maandag zijn toko dicht heeft. Pap vroeg me toen om hem 's anderdaags te bellen, zodat hij toch echt niet zou vergeten te gaan. Hij wilde die dag persé netjes voor de dag komen. Afgelopen dinsdag was het namelijk precies 10 jaar geleden dat paps vrouw, onze moeder en oma rustig insliep na een langdurig ziekbed. "Multatuli" stond op haar bidprentje: "ik heb veel geleden" en zo was 't. Toen ik belde was hij er niet: hij was niet vergeten om naar de kapper te gaan! Ik heb 't al vaker gezegd en ik blijf me verwonderen over die man en over het gegeven Alzheimer en diens invloed op 't brein. De afgelopen 10 jaar zijn omgevlogen, ongemerkt zijn we allemaal een stuk ouder geworden. En pap heeft wel 't meeste moeten inleveren: niet in lichamelijk maar wel in geestelijk opzicht .... Omdat niemand van pap kan verwachten een jaardienst te organiseren hebben wij dat voor hem gedaan: locatie, uitnodigingen en vla's (of vlaaien ;-) ) kwamen voor mijn rekening en mijn oudste broer zorgde voor de hapjes.  't Was hartstikke fijn, 't weer speelde goed mee, en ondanks de frisse wind hebben we toch de hele middag gezellig in de tuin kunnen genieten van elkaars gezelschap. Pap heeft genoten! En wij hebben allemaal genoten van pap! Door de blog hoeft niets te worden uitgelegd of gevraagd, iedereen is op de hoogte van (bijna) alles van pap. Fijn dat we dit samen hebben mogen 'vieren', mam zou het leuk hebben gevonden!

woensdag 4 mei 2011

welkome telefoontjes

Pap heeft me laatst een recordaantal keren gebeld: 
1. "Ik ben van plan om naar de kapper fietsen, wat vind jij daarvan?" Ik vind 't leuk dat hij daarvoor belt, maar moet hem teleur stellen: de kapper is vandaag dicht ... 
2. "Je hoeft geen boodschappen voor me te doen, ik ben al naar de AH geweest" Super, dan heeft hij dus een goede dag! Maar wat hij heeft gekocht kan hij me niet zeggen, dat is hij vergeten. Vanavond toch nog maar langs gaan met wat spulletjes, ik moet sowieso nog boodschappen doen.
3. "Goh, ik heb toch zo'n leuke middag gehad, we zijn ergens gezellig in 't bos koffie gaan drinken, en er waren ook broodjes". 't Wekelijkse uitje met de wandelclub. 
4. "Euh, ik heb alweer geen rooie cent, kom jij nog langs?" Ik zeg 'm dat ik nog langs kom en dat ik vanmorgen en vanmiddag niet kon pinnen omdat de pinautomaat buiten werking was. Maar da's te technisch, zoiets snapt pap niet meer ....


dinsdag 3 mei 2011

hè, gelukkig ...


Iedere zondagmorgen, voor of na mijn sportuurtje,  ga ik langs bij pap. Zo ook afgelopen zondag. Pap heeft de strijk alweer klaar, en aan de ijskast hangen 3 gestreken overhemden op hangertjes. Klaar om mee te nemen, zegt hij. "Maar pap, ben je nu alweer aan 't weggaan?" vraag ik zuchtend .... Pap zegt dat hij thuis blijft, want hij kan zich niet scheren, al zijn scheerspulletjes zijn weg, en hij heeft ook geen rode cent om uit te geven.  Als ik boven ga kijken zie ik dat er weer spulletjes klaar liggen om in een koffertje gepakt te worden. Alle spullen die ik zaterdag terug in de kast had gelegd liggen weer op bed. In de badkamer is 't planchetje inderdaad leeg, en de toilettas staat ook niet meer op de vaste plek naast 't bad. Ik ga zoeken, maar vind nergens de scheerspullen, maar wel ...... het kleine nieuwe beursje mèt inhoud. Weggestopt of verstopt onder een klein kleedje op zijn nachtkastje. Gelukkig! Pap die naast me staat is ook hartstikke blij en snapt maar niet hoe dat dingetje nu daar terecht is gekomen! Uiteraard heeft hij 't niet gedaan ... Ik doe een kettinkje aan 't beursje en bevestig dit aan paps broekriem. Gek genoeg moppert hij niet meer over de vorm of grootte van 't beursje (zie dit bericht). Gesterkt door dit positieve moment ga ik verder op zoek naar de toilettas en de scheerspullen. En ... bingo! In de fietstas zit de toilettas, samen met 2 tijdschriften ...


maandag 2 mei 2011

naar huis

Pap woonde als klein jongetje in een klein dorpje ergens in 't zuiden van Nederland. Een dorpje kun je 't eigenlijk niet noemen: 't is niks meer dan twee straten groot, meer een buurtschap dus. 'n Groot gedeelte van de ene straat wordt ingenomen door souvenierwinkeltjes, en de andere - de 'hoofdstraat' - wordt nog altijd  gedomineerd door een groot klooster, diverse hotels en woningen. 'n Plaatsje van niets, van oudsher een bedevaartsoord. Al dagen is pap van plan om 'naar huis' te gaan, op zijn fiets. In zijn fietstassen zitten diverse spulletjes en 2 koffertjes staan weer klaar op zijn slaapkamer. "Ja", zegt hij, "en opeens dacht ik, dat is niet meer mijn 'thuis', ik woon hier ... " en hij wijst in de woonkamer naar al zijn spullen die er staan. We zitten in die woonkamer aan kop koffie. Ik ben moe .... moe van de situatie en doodmoe van 't zoeken ... Ik heb alweer 't hele huis afgezocht, nog steeds op zoek naar paps portemonnee en ......... ook naar 't nieuwe beursje (met inhoud) dat ik vrijdag voor 'm had gekocht. Hij moet ergens een verstopplaats hebben, 't kan niet anders .... Maar waar? 

zondag 1 mei 2011

over het lerend vermogen van mensen met dementie

afbeelding: www

Deze maand komt een nieuw boek over dementie uit. Ik heb het al gereserveerd ... ben benieuwd! 

Mensen met dementie kunnen nog van alles leren. In dit boek leggen wij uit hoe dit lerend vermogen werkt en geven wij tips hoe familieleden en zorgverleners dankzij toepassing van dit lerend vermogen, de kwaliteit van leven van zowel de mensen met dementie als van zichzelf fors kunnen vergroten.
Lees meer op deze site

dementie en wet- en regelgeving


Marjolein Haasbroek van Alzheimer Nederland zal op woensdag 4 mei 2011 spreken over allerhande aspecten waarmee familie geconfronteerd kan worden bij het dementeren van een partner of ouder. Het gaat daarbij over erfrecht, bewindvoering, mentorschap en bankzaken bij dementie.
Locatie:
Recreatieruimte "De Bron" Zorgcentrum Elvira
De Gijselaar 10
Amstenrade
19.30 - 21.30 (inloop vanaf 19.00)
Toegang is gratis, aanmelden is niet nodig.
Voor meer informatie: Mw A.Jamar, coördinator Alzheimer Café Amstenrade, T 046-4429111.
Klik hier voor de Alzheimer Café's elders in Nederland