donderdag 30 juni 2011

oh, alweer die krant ....

Lastig is dat bloggen soms. Gisteravond laat en ook vanmorgen lukte me 't niet om een bericht te plaatsen. Ergerlijk .... Maar nu lukt 't dan toch. 
Met ingang van morgen krijgt pap nog maar één krant, ben benieuwd hoe hij daar op reageert .... 's Middags breng ik hem sowieso mijn exemplaar, dus echt missen zal hij 't niet .... denk ik .... 
Dit stukje heb ik vorige week al geschreven, maar 't lukte me niet om 't te plaatsen omdat er van alles tussen kwam:
Pap is een beetje gepikeerd: hij heeft al zeker 'n week geen krant meer gekregen, zegt hij .... Ik wil zeggen "nee pap, dat is niet zo, ik weet zeker dat je alle keren dat ik hier was deze week (iedere dag m.u.v. donderdag) twee kranten hebt gekregen", maar in plaats daarvan begin ik te zoeken. Ik kijk op iedere tafel en tafeltje, op alle stoelen en stoeltjes, en ook nog maar eens in de kist voor 't oud papier. En ja .... bingo! Daar liggen de kranten van de afgelopen 2 dagen. Ongelezen.  Pap = blij. Hij was 't zelf natuurlijk niet die de kranten daar heeft neergelegd ....


dinsdag 28 juni 2011

ongeruste zus, en een broer voor pap ...

Zus van pap belt me. Ze is ongerust omdat pap weer zo warrig klonk aan de telefoon. Ze had hem gebeld om trots te vertellen dat haar jongste dochter haar tweede HBO diploma heeft behaald, en dat op 48-jarige leeftijd!  Geweldig, ik doe 't haar niet na! Mijn nicht is ook paps petekind, dus ook een reden voor hem om trots te zijn. Maar hij weet niet over wie zij 't heeft. Namen van kleinkinderen kan pap niet meer onthouden, dan is 't dus ook niet verwonderlijk dat namen van familie 'verder weg' helemaal niet meer aan de oppervlakte komen ...
Sms van mijn broer: "ik ben vanavond paps broer ..."
Zelf heb ik vanmiddag in 't logboek van de thuiszorg de aantekening geplaatst dat ik vind dat pap af en toe weer behoorlijk verward is, met de vraag of ze 'm haldol willen geven als dit 's avonds ook 't geval is. Uit voorzorg, zodat hij rustig binnen blijft en niet ergens naar toe wil ...

maandag 27 juni 2011

Mupke 2002-2011

Dit bericht heeft eigenlijk niets met Alzheimer te maken. Maar ik wilde 't toch plaatsen in plaats van een gewoon bericht. 't Is een droevige dag hier: we hebben vanmorgen in overleg met de dierenarts besloten om een van onze twee katten te laten inslapen. Dat is een link naar paps verleden als dierenarts. Hij heeft vele dieren goed behandeld, velen beter gemaakt maar ook velen moeten laten inslapen. 't Laten inslapen is ook indirect 'n link naar 't bericht dat ik gisteren plaatste over euthanasie ... Gelukkig mochten wij kiezen om Mupke uit haar lijden te laten verlossen, gelukkig waren daar geen verklaringen o.i.d. voor nodig. Wij mochten beslissen. En wij hebben besloten dat zij niet meer hoefde te lijden. Zij leed zo overduidelijk en steeds meer. We zijn verdrietig, maar 't is beter zo. Mupke: 't was fijn om je bij ons te hebben! 

zondag 26 juni 2011

de grasmaaier

Pap is onrustig en hij voelt zich opgejaagd. Waarom en waarvoor weet hij niet. Ja, misschien toch: hij mist dingen, er staat wel allerlei apparatuur in de garage, maar niet dat ding wat hij nodig heeft. Ik vraag of hij soms de grasmaaier zoekt. "Ja, die zoek ik, maar ik kan 'm nergens vinden ...." Hij kan maar niet onthouden dat de grasmaaier weg is gebracht voor reparatie en een beurt. De maaier is weggebracht omdat 't ding een hels kabaal maakte en niet meer 'op z'n schildpads' en alleen nog 'op z'n haasjes' wilde lopen. Met andere woorden: alleen nog in de turbostand en niet meer langzaam. Pap wil nú persé 't gras maaien, desnoods met de kantjesmaaier ...
Gisteravond belde de monteur: de maaier is klaar. We gaan 'm dinsdag of woensdag ophalen, kan pap tenminste weer maaien zonder de maaier te hoeven zoeken ...
Vanmorgen was hij wéér op zoek naar de maaier. Ik schrijf duidelijk in de agenda dat de maaier weg is voor reparatie en beurt, en dat dat ding woensdag weer terug is. Telkens als hij vraagt naar 't ding zeg ik hem in zijn agenda te kijken: "och ja, woensdag komt ie terug ..."
Naar aanleiding van 't bericht dat ik vanmorgen plaatste heb ik 't met pap over zijn 'geluksgevoel'. Ik wil graag van hem weten hoe hij zich voelt. "Oh prima, ik ben hartstikke tevreden en gelukkig". Als ik vraag of hij 't dan niet vervelend vindt dat zijn korte termijn geheugen zo ontzettend slecht is zegt hij "Ach, dat hoort bij de leeftijd". En op mijn vraag of hij z'n leven hier op aarde zou willen beïndigen vanwege dat slechte geheugen zegt hij "Nee, ik zie hiertoe geen enkele reden ... ik vind 't nog prima hier". Ik weet dat hij ooit, een eeuwigheid geleden weliswaar, heeft verklaard (niet schriftelijk, wel mondeling) dat hij geen 'verpleeggeval' wil zijn of worden. Maar dat is hij kwijt . Ach, als hij maar gelukkig is ....

euthanasie en dementie

Ik kreeg deze tip vanmorgen van een tante. Zelf heb ik 't programma gisteravond op televisie gemist, en ik heb ook nog geen kans gehad om te kijken via  'uitzending gemist'. Ik wil 't hier toch plaatsen, terwijl ik niet graag iets plaats wat ik zelf nog niet heb gezien of gelezen. Uitzondering dus ... 't Nu bekijken is waar ik woon bijna onmogelijk door 't zeer trage internet ... Helaas duurt 't nog wel even voordat ik op een plek ben waar ik sneller internet heb ....



Get Microsoft Silverlight Bekijk de video in andere formaten.

zaterdag 25 juni 2011

over het lerend vermogen van mensen met dementie (2)

Ik kreeg net een tip (Judy, bedankt!): op de radio was vanmorgen aandacht voor 't boek '(op)nieuw geleerd, oud gedaan' waarover ik afgelopen mei een bericht heb geschreven. Dit is de link van de Tros,  klik op 'afspelen' om 't interview met Ruud Dirkse af te luisteren.

vrijdag 24 juni 2011

in memoriam: peter falk

Las net dat Peter Falk (acteur, beroemd door zijn rol als inspector Colombo in de gelijknamige televisieserie) gisteren is overleden. Peter Falk leed geruime tijd aan de ziekte van Alzheimer. Hij is 83 jaar geworden. Zie ook dit bericht

de grasmaaier

Pap heeft een groot grasveld en een degelijke grasmaaier, een motormaaier van H.onda. Een aantal jaren geleden was er paniek in de tent: tijdens de eerste maaibeurt na de winter weigerde de maaier dienst. 't Was de beginperiode van Alzheimer en  pap had na de winter vergeten om olie bij te vullen en was toen gaan maaien met alle gevolgen van dien. Het ding was behoorlijk kapot, en alleen dankzij de kundigheid van een handig mannetje in ons dorp en door behoorlijk in de geldbuidel te tasten kon pap na een aantal weken toch weer maaien met zijn eigen maaier. 
Na de afgelopen winter had ik niet gedacht dat pap nog in de tuin aan 't werk zou gaan of zelf aan 't maaien van zijn grasveld zou beginnen. Hij maakte geen aanstalten om iets te doen, had nergens fut voor en bleef liever binnen zitten met zijn krantje. Ik had al met iemand afgesproken dat hij regelmatig de grasmat zou kortwieken. 't Is uiteindelijk toch weer gelukt om pap te motiveren om zijn tuin (een beetje) bij te houden. Regelmatig loopt hij dus weer achter zijn maaier en hij is hier erg trots op! Afgelopen week vertelde zijn huishoudelijke hulp me dat de maaier toch wel erg veel kabaal maakt. Maar volgens pap is er absoluut niets aan de hand, de maaier maait als een tierelier! Toen ik laatst de boodschappen afleverde dacht ik even dat er mannen/vrouwen met motorzagen aan 't werk waren bij pap in de straat: er klonk een vreselijk kabaal! Maar 't was pap 'maar' achter de maaier: 't ding trok hem zowat door de tuin, en hij hield 'm amper bij. Komisch om te zien,  maar dit kon toch echt niet de bedoeling zijn. En 't helse kabaal was ook niet om aan te horen. Ja, pap vond ook wel dat er iets niet in orde was. Maar zelf hiervoor aan de bel trekken, dat zit niet meer in zijn systeem ...

donderdag 23 juni 2011

de krant ... het vervolg

Bij pap op tafel liggen verschillende brieven die ik mee naar huis neem. Thuis gekomen kijk ik rustig wat er in staat. En dan ben ik gelijk pissig. Naar aanleiding van dit bericht dacht ik dat alles goed geregeld was, maar nee dus, dit is wat ik in een van de brieven lees:

Welkom
Hartelijk welkom als abonnee van .....
Wij zijn verheugd dat ....etc.
Wij wensen u veel leesplezier met uw krant.
Met vriendelijke groet,

Pap is per 1 juli aanstaande is wéér abonnee van dezelfde krant .... Ik snap 't niet: mijn telefoontje was van 10 juni, en deze brief is gedateerd 21 juni. Morgenvroeg dus maar weer eens bellen, nu is niemand bereikbaar ....

Ik heb inmiddels gebeld: "sorry, sorry, dit had niet mogen gebeuren..." En op mijn "maar 't is gebeurd, en hoe kan dat dan?" zegt de dame aan de andere kant van de lijn "tja, waarschijnlijk een stagiaire die de instructies niet goed heeft gelezen". Hoogst waarschijnlijk ook nog eens een vrouwelijke stagiaire .... pap is zó gevoelig voor vrouwelijke stemmen ... In ieder geval mag ik de brief verscheuren, maar dat doe ik toch maar niet. Ik schrijf ook nog de naam op van degene die ik heb gesproken, en doe de brief bij de rest van de papieren ....

dinsdag 21 juni 2011

stilleven

Geen (lang) bericht vandaag, moet nog even bijkomen van een drukke dag gisteren. Naar aanleiding van dit bericht over de verdwenen afstandsbediening van de televisie heb ik een foto gemaakt van 't stilleven op 't nachtkastje van pap. Geen wonder dat je dan door de bomen 't bos niet meer ziet ... Als je goed kijkt zie je dat er zelfs een Gardena tuinslangkoppeling bij ligt, en die is toch echt niet nodig op een slaapkamer ...


maandag 20 juni 2011

krant, opzegging en belmenietregister

Een tijdje geleden heb ik  't abonnement van een van de twee kranten opgezegd. Zie ook dit bericht. Dit abonnement heeft pap een jaar of drie geleden (al lijdende aan Alzheimer dus) afgesloten. Enfin, ik heb dus een opzegbrief geschreven - ondertekend door pap - en opgestuurd. Vorige week was ik toevallig getuige van 't staartje van een telefoongesprek dat  hij aan 't voeren was. Ik snapte niet zo snel waar 't gesprek over ging of met wie hij sprak. Hij had 't - met degene aan de andere kant van de lijn - erover dat hij niet thuis maar op vakantie was en geen gegevens bij de hand had. Ze moest 'm over ongeveer een week nog maar eens bellen, dan zou hij weer thuis zijn .... ja, op dit zelfde vaste nummer .... (notabene: hij was dus gewoon thuis). 't Bleek - na even doorvragen, combineren en puzzelen was ik erachter - dat 't iemand van de krant was met de vraag waarom hij 't abonnement had opgezegd. Ik snap dat kranten en tijdschriften 't moeilijk hebben en te kampen hebben met 'n behoorlijk teruglopend aantal abonnees maar vind 't toch niet kies om de zogenaamde opzeggers te bellen met de vraag of ze niet toch alstublieft abonnee willen blijven .... Ik vraag me ook af of zij 't 'belmenietregister' niet raad moeten plegen voordat ze mensen gaan bellen? Pap is daar sinds september vorig jaar aangemeld en dat werkt meestal goed. De volgende ochtend heb ik de krant gebeld: ze zetten zijn naam op de 'niet meer bellen' lijst ...

zondag 19 juni 2011

vaderdag

Dit is voor pap een dag als iedere andere. 't Cadeautje had ik 'm afgelopen vrijdag al gegeven maar dat is hij al weer vergeten ... Maakt ook niet uit. We hebben 't over een buurvrouw die hij laatst is tegengekomen. Discussie gaat over waar de goede vrouw heeft gewoond: direct achter of schuin achter hem. Hij vraagt hoe 't komt dat ik weet waar die vrouw woonde ... "Omdat ik hier ook heb gewoond" zeg ik, en verwonderd over mijn antwoord vraagt hij "en waar woonde ik toen? ..." Hij snapt ook niet (meer) dat hij toen ook al mijn vader was. Gek, hij heeft het altijd erover dat hij bij mijn conceptie ;-) en bevalling was, maar de tijd tussen toen en nu is weg.

zaterdag 18 juni 2011

zoetjes

Mijn broer stuurde me per e-mail een reactie op 't bericht van gisteren:

Ben de blog aan het lezen en wat ik steeds vergeet te zeggen: pap vult het zoetjes-vaatje steevast met de poedersuiker ... steeds als ik wil checken of er nog zoetjes in zitten en er mee rammel vliegt me de poedersuiker om de oren :D
Afgelopen woensdag kwam ik binnen en begon hij meteen te 'schelden': "al dat kleine grut wat hier steeds rondloopt pakt dingen weg en verstopt alles zodat ik het niet meer kan vinden" Als ik vraag wat hij dan kwijt is zegt hij: "dat ding waar ik de tv mee kan veranderen ..."  Ik ga 't voor hem halen, 't ligt boven op 't nachtkastje in zijn slaapkamer. "Hoe kom je daar aan? Wat moet ik daar boven mee? Daar kan ik toch niets mee op mijn slaapkamer?" Ik heb dat ding al minimaal 5 keer uit zijn slaapkamer gehaald ..... :D
Toen ik vorige week hier was, samen met dochter D, kwam de thuishulp. Pap wijst "Hij is familie van mij". Als ik vraag wat ik dan van hem ben hij zegt: "mijn schoonbroer, en dat is je dochter, mijn kleinkind, 'mien sjatje' ...." 



vrijdag 17 juni 2011

't bord

Pap staat met een bord in zijn handen als ik binnenkom. Hij weet dat dit bord niet van hem is, maar waar 't vandaan komt kan hij me ook niet zeggen. 't Is vast en zeker van mijn broer. Die zal 't 'bordje vol' aan pap mee hebben gegeven laatst, na 't vormsel van A. "Welk vormsel, van wie was dat dan? Oh ja, waar ik laatst was. Dat was gezellig ja .... maar van 't eten weet ik niks" Ik zet 't bord boven op de koelkast ... dan komt 't vast wel weer goed terecht!

Op de foto staat ook 't (lege) doosje van de zoetjes, ik mag 't niet weggooien. Er naast staat wat pap - bij gebrek aan zoetjes - in de thee doet: poedersuiker ;-)

woensdag 15 juni 2011

jam en zo


Ik heb een lekker en rustig weekend achter de rug. We zijn momenteel nog altijd aan huis gebonden, maar dat heeft ook zo zijn voordelen: ik heb voor 't eerst in mijn leven zelf jam gemaakt! En die is lekker!! Ik zal pap een pot cadeau doen. Hij is normaal geen zoetekauw, dus ik ben benieuwd wat hij ervan vindt ...
Nog contact gehad met mijn broer (zie mijn bericht van gisteren): volgens hem had pap gezegd dat alles was  geregeld met de thuiszorg, dat had hij namelijk zelf gedaan ... Weer een staaltje van 't vertonen van zijn 'verbloemkunsten' door pap dus. Hij speelt 't zelfs klaar om zijn eigen zoon voor 't lapje te houden ... Maar die weet 't nu ook: nooit uitgaan van wat pap zegt, altijd zelf doen en regelen!
In 't kader van 'check, check en dubbelcheck' heb ik gebeld met de apotheek om te controleren of de colchicine in de nieuwe blisterverpakking voor de komende weken zit: alles wat erin moet zitten zit erin! Zometeen even boodschappen doen: ik zag gisteren dat 't brood bijna op is en de pot met sandwichspread is helemaal leeg. Voor de rest gaat 't momenteel goed met de eetbuien. Gelukkig maar ... 

dinsdag 14 juni 2011

beetje boos



Gistermorgen na 't sporten even langs pap. Hij was net klaar met eten, aan de verpakking te zien was 't nasi met saté, lekker dus! Ik ruim wat op, gooi weer weg wat weg kan, en pap gaat verder met kijken naar 'n programma op de televisie. 't Is een programma over het PGB (persoons gebonden budget) en dat raakt 'm zo te zien. Niet vanwege 't PGB of 't dreigende wegvallen hiervan, maar vanwege de gehandicapten in de uitzending. Pap heeft 't steeds over Piet, de broer van mam. Een broer met 't syndroom van Down, een heel lieve man die op jonge leeftijd is gestorven. Gek dat pap hier nu aan moet denken ... 
In de agenda staat geschreven:  "vormsel A.". A. is paps jongste kleinzoon, maar hij heeft geen idee wie 't is ... Na mijn uitleg weet hij 't weer, zegt hij. Ik neem aan dat pap ergens gedurende de dag wordt opgehaald om 't vormsel te vieren, maar heb geen idee hoe laat want dat staat er niet bij. Dat had mijn broer erbij moeten schrijven: makkelijk voor pap, voor mij en ook voor de thuiszorg. 's Avonds om half negen belt D. van de thuiszorg me: "Uw pa is niet thuis, nog altijd niet, weet gij misschien waar hij is?" Zij is een van de Belgische verpleegkundigen van de thuiszorg, een erg betrokken persoon! Ik denk dat pap nu dus bij mijn broer is en zeg haar dat. Ik vind 't vervelend dat zij een aantal keren voor niets bij pap aan de deur is geweest. Vandaar dus de titel .... ;-)

maandag 13 juni 2011

te

Dat heb ik nu weer: daags na een ontmoeting spookt er een zinnetje door mijn hoofd dat er niet uit wil: "je doet zoveel (lees: teveel?) voor je vader zodat hij 't zelf niet meer doet (lees: of hoeft te doen?) ... " Waarom blijft deze zin in mijn hoofd, en waarom gaf ik geen goed weerwoord? Ik hèb wel gereageerd, maar achteraf niet afdoende, vind ik tenminste. Mijn reactie was dat als ik bepaalde spullen niet voor hem koop, ze er ook niet (meer) komen. Dit is nu eenmaal 't gevolg van Alzheimer: de wil om iets te kopen of te doen is er wel, maar 't geheugen vertoont teveel gebreken om daadwerkelijk dingen te doen of te onthouden. Ik vind dus echt niet dat ik te veel doe. 't Woordje 'te' heb ik onderstreept, omdat 't vaak negatief klinkt. Ik doe best veel, en dat klinkt al weer anders ;-) 't Vullen van de koelkast met gezonde dingetjes om te eten is niet te. Ik ben ergens ook blij dat pap niet meer zelf boodschappen doet: hij zou in een supermarkt zo maar in de verleiding kunnen komen om bijvoorbeeld wijn te kopen omdat hij vergeet of is vergeten dat hij geen alcohol mag drinken .... Ik koop - uiteraard - geen wijn voor hem ... En is hij er slechter van geworden? Dacht 't niet. Volgens de geriatrisch verpleegkundige is 't zeer goed mogelijk dat 't 'droog staan' een heel goede invloed heeft op 't welzijn van pap, en dat 't daarom (in combinatie met de medicatie, beweging in de buitenlucht en regelmaat) best goed met hem gaat. Hij voelt zich prima, zegt hij, dus mist hij deze geneugten van 't leven ook niet. Proost ...

zondag 12 juni 2011

pinksteren

Nog maar eventjes wat boodschapjes naar pap gebracht omdat 't weekend dit keer een dag langer is ... Hij is in de keuken en zijn vriendin is er ook. Als zij er is heeft pap beduidend minder aandacht voor mij ;-) ... leuk toch! Ik vraag haar hoe 't met haar voet is - ze is een tijdje geleden geopereerd - en zij op haar beurt vraagt hoe 't met mijn man gaat. Pap vraagt wat er met hem aan de hand is, daar weet hij toch niets van .... Geduldig en voor de honderdste keer vertel ik hem 't verhaal van zijn schoonzoon. Pap snapt precies wat er aan de hand is en wat er  moest gebeuren, maar vraag 'm niet over 10 minuten wat ik net heb verteld .... Ik ruim de boodschappen weg en kijk even in de klapper van de thuiszorg of er nog bijzonderheden zijn. Eén van de 'thuiszorgers' heeft 't erover dat er maaltijden in de vriezer liggen die 'over de datum' zijn. Jeetje, dat maakt toch niets uit als die dingen zijn ingevroren? Ik leg ze altijd goed in de vriezer, dat wil zeggen:  de nieuwste maaltijden altijd achteraan. Dus hoe 't überhaupt kan dat er nog 'oudere' maaltijden liggen ligt toch echt aan degene die de maaltijden 's morgens uit de vriezer haalt ... 

zaterdag 11 juni 2011

oeps .... vergeten

Ik schreef hier dat ik ziekenhuismoe ben. Blijkbaar ben ik dat dus ECHT, want ik ben gisteren hélemaal vergeten dat ik zelf een afspraak had, in hetzelfde ziekenhuis, voor 't laten weghalen van een moedervlek ... 't Gekke is dat ik afgelopen dinsdag  toen ik met pap bij geriatrie moest zijn, nog een en ander heb doorgesproken bij de balie van dermatologie ... 't Zal wel geen geval zijn van vroegtijdige Alzheimer, maar 'gewoon' te veel hooi op mijn vork of zoiets ;-) Dinsdag maar 't boetekleed aantrekken en een nieuwe afspraak maken ...

Dit las ik op de site van Alzheimer Nederland: een internetcursus voor mantelzorgers, zie ook http://www.dementiedebaas.nl/




vrijdag 10 juni 2011

lang wachten

Ik ben behoorlijk ziekenhuismoe. Bestaat dat woord eigenlijk wel? Anders vanaf nu ... Afgelopen dinsdag  bij geriatrie was een lange zit. Eerst 't maken van 't hartfilmpje. Gelukkig is 't daar niet druk  en is pap heel snel aan de beurt. In 't kader van 'zelfstandigheid voor alles' laat ik hem alleen richting het kleedhokje lopen. Ik ga  wel zo zitten dat ik de deur waarachter hij verdwijnt goed in de gaten kan houden. Je weet maar nooit ... En jawel hoor, na korte tijd gaat de deur weer open en kijkt pap om de deur alsof hij wil zeggen "en nu?" Na 't onderzoek loop ik naar 'm toe. "En waar moeten we nu weer naar toe?" Ik zeg 'm zich eerst helemaal aan te kleden voordat we verder op pad gaan. "Waarom, ik kan me toch onderweg helemaal aankleden?" Nee, dat lijkt me niet zo'n goed idee ... Bij de balie van geriatrie geven we 't ecg af en horen we dat 't spreekuur tenminste 15 minuten aan 't uitlopen is. We gaan dus maar even een kop koffie drinken in de koffiehoek. Dan kan ik daar ook de inhoud van paps portemonnee controleren. Pap heeft nog 5 euro, da's niet veel ... Normaal had hij allang aan de bel getrokken met 't verzoek om 'meer', maar die tijd is blijkbaar ook voorbij. Ik geef hem wat geld zodat hij de koffie voor ons tweetjes kan betalen. Tja, hij is en blijft een heer en heren betalen nu eenmaal de koffie voor dames ;-) Na 't kwartiertje lopen we weer terug. We komen onderweg nog een van zijn vijf kleinzonen tegen die ook in 't ziekenhuis moest zijn. Je ziet aan paps gezicht en reactie dat deze kleinzoon wordt herkend, alleen de naam, tja, die is weg ... 't Wachten bij geriatrie duurt erg lang deze middag. In totaal zijn we zo'n drie uur onderweg geweest voor één consult en 'n hartfilmpje. En wat zegt pap als ik 'm thuis afzet?  "Bedankt voor de leuke middag ....." 

donderdag 9 juni 2011

de doos

Soms blijven dingen 'spoken' in 't geheugen van mijn vader. Vorige week vrijdag werd een doos met incontinentie materiaal bezorgd. Ik mocht de doos in ontvangst nemen net voordat ik op mijn fiets weg wilde gaan bij pap. Ik belde dus weer bij pap aan en gaf hem de doos. Op zijn vraag wat hij ermee moest doen zei ik:  "zet maar boven op de badkamer". 's Avonds kreeg ik een telefoontje: hij wist niet wat te doen met die doos. Gisteren belde hij weer op: in die doos zaten Tena lady, en hij was toch zeker een man, dus die bestelling was fout. Uitgelegd dat deze dingen universeel zijn, en niet alleen voor vrouwen. Net ging weer de telefoon: wederom over dezelfde spullen: "Heb jij deze besteld? Dit is fout, er staat op dat 't voor 'ladies' is, en ik ben een man". Stom dat ik de doos niet zelf heb weggeruimd, heb er ook niet meer aan gedacht. Nu blijft deze doos met inhoud hem irriteren. Ik had moeten doen wat ik in een eerder blogbericht heb geschreven. De inhoud van de doos is inmiddels verhuisd naar de afgesproken plek.

Kreeg een mailtje van een oom (en tante), ze zijn afgelopen woensdagmiddag bij pap op bezoek geweest. Hij schrijft dat 't erg gezellig was, en dat pap honderduit heeft gepraat. Als ik pap een dag later vraag of hij bezoek heeft gehad van H. en R. zegt hij van niets te weten .... Oh ja: 't strijkijzer dat kwijt was (zie dit bericht) staat gewoon op de plek waar 't altijd staat, pap snapt niet waarover ik me druk maak ....

woensdag 8 juni 2011

bedankt!

Tijdens de avondvullende TV-show afgelopen 26 mei op L1 bracht Limburg (zie ook dit berichtmaar liefst € 273.495,- bij elkaar ten behoeve van het Alzheimeronderzoekfonds Limburg. Enkele hoogtepunten van de uitzending zijn terug te kijken op www.l1.nl/alzheimer. De opbrengst van de actie komt ten goede aan onderzoek naar een betere begeleiding van mensen met Alzheimer en hun naasten uitgevoerd door het Alzheimer Centrum Limburg.



Samenwerking Alzheimer Nederland
Tijdens de uitzending overhandigde Gea Broekema, algemeen directeur van Alzheimer Nederland, een cheque van maar liefst € 100.000 aan prof. dr. Frans Verhey van het Alzheimer Centrum Limburg.


Alzheimeronderzoeksfonds Limburg
Onder de naam Alzheimeronderzoekfonds Limburg zetten Alzheimer Nederland, het Alzheimer Centrum Limburg en de Health Foundation Limburg zich de komende jaren in om meer aandacht te vragen voor de problematiek rondom dementie en het belang van meer geld voor onderzoek. Het Alzheimeronderzoekfonds heeft als doelstelling om in de komende jaren geld te werven voor onderzoek dat door het Alzheimer Centrum Limburg wordt uitgevoerd. U kunt de acties van het Alzheimeronderzoeksfonds Limburg blijven volgen via de website www.geefomalzheimer.nl
bron: www.alzheimer-nederland.nl

't zoveelste consult bij geriatrie

Vandaag weer een consult bij geriatrie. 't Lijkt alsof 't pas geleden is en dat klopt: 't laatste consult was ergens in april. Normaal 'mag' je iedere 6 maanden voor een consult naar de geriatrisch verpleegkundige. En 1 keer per jaar zie je dan ook de geriater in hoogst eigen persoon. Omdat pap diverse keren tussentijdse klachten heeft gehad (verwardheid en jicht) zijn we vaker dan die 2 keer in één jaar op consult geweest. Zoals eigenlijk iedere keer als we een arts of verpleegkundige of wat dan ook bezoeken is pap weer bijzonder helder en goed gemutst. Zijn gewicht is - ondanks 't vele eten - stabiel, de bloeddruk is prima en 't hartfilmpje is oké. De verpleegkundige zegt dat pap een voorbeeldige patiënt is: hij reageert - ondanks alle problemen en probleempjes het afgelopen half jaar - goed op de medicatie die hem is voorgeschreven. Zeker gezien het feit dat hij nu al ruim 4 jaar deze medicatie slikt! En zijn conditie is top. Ik vraag haar nog maar eens, wellicht ten overvloede omdat ik het antwoord toch wel weet, welke vorm van dementie pap heeft: duidelijk Alzheimer, met kleine TIA's in 't verleden. De voorgeschreven medicatie blijft dus gehandhaafd: Reminyl 24mg, Ebixa 10mg, Atacand 8mg, Ascal, Simvastatine 10mg en Colchicine 1mg. Volgende consult: december 2011 ... net na Sinterklaas, net voor Kerst ...

dinsdag 7 juni 2011

naar de supermarkt

't Is iedere keer weer verbazend om de dag nadat ik boodschappen voor pap heb gedaan in de koelkast te kijken en dan te zien dat dat ding weer zo goed als leeg is .... En dan bedoel ik eigenlijk echt leeg. Want 't 'zo goed als' slaat dan op 'n flesje slasaus, 'n halfleeg potje mosterd en flesje koffiemelk ... Ongeremd eetgedrag heet dit, en hij is zich van geen kwaad bewust. Ik schrijf hier nu op wat ik gisteren heb gekocht. Zo heb ik - op schrift - wat beter zicht op de hoeveelheden die er zo doorheen gaan. Ter vergelijking: ik koop voor pap per week ongeveer de hoeveelheid die  ik ook voor hier thuis koop ....Verschil is dat we thuis meestal met z'n 3-en en soms met z'n 5-en ervan eten. Verschil zit er natuurlijk in de hoeveelheid braadvlees, groente en aanverwante zaken, die koop ik voor pap niet meer omdat hij kant-en-klare maaltijden eet. Volgend lijstje is dus niet de hoeveelheid voor één week, maar van één keer boodschappen doen: 

6 appels
2 kant-en-klaar maaltijden (daarvan waren nog voldoende 'op voorraad')
sandwichspread (grote pot)
koffiemelk (klein flesje)
halvarine (500gr)
4 bananen
makreelfilet (verpakt, 3 stuks)
4 x half volkoren brood, gesneden
2 x pakje roggebrood
theezakjes
3 soorten boterhamvlees (in totaal 300gr)
kaas (200gr)
komkommer

maandag 6 juni 2011

waar is 't strijkijzer?

De mevrouw uit Wageningen die zaterdag en zondag was vermist, is gelukkig weer terecht. Zie deze link die ik in een reactie op 't blogbericht toegestuurd kreeg van RiaN, waarvoor dank!

Pap is zijn strijkijzer kwijt, en belt me tot 3 keer toe op om me a. dit mee te delen, b. om te vragen of ik weet waar 't ding is en c. om te klagen dat 't weg is. "Het is toch godgeklaagd dat iemand dat ding meeneemt zonder mij hiervan in kennis te stellen" waren letterlijk zijn woorden. Ik stel 'm gerust, vertel dat echt niemand dat ding zou meenemen zonder 't hem te vragen, en zeg 'm waar hij 't kan vinden, namelijk op de vaste plek in de kast in de hal. Maar nee, daar staat 't ding dit keer niet ... Ik raad 'm rustig te gaan wandelen met zijn wandelclubje, en dat ik hem zal helpen zoeken als ik weer langs kom. En is dat niet vandaag dan wel morgen. 

zondag 5 juni 2011

opgelet: vermist

Omdat ik dit héél erg belangrijk vind:

Grootscheepse zoektocht naar Wageningse 
zondag 5 juni 2011 12:05

WAGENINGEN - De politie heeft groots ingezet om de sinds gisteren spoorloze S.V. uit Wageningen Hoog op te sporen. Behalve politie-agenten, zijn ook ME-personeel, speurhonden en een helikopter ingezet.

De 81-jarige V. is zaterdagmorgen rond half tien te voet weg gegaan vanaf haar woning in Wageningen-Hoog. De Wageningse is volgens familieleden dementerend en vermoedelijk verdwaald. Zaterdagmiddag werd de vrouw door haar familieleden als vermist opgegeven bij de politie. Inspanningen van de politie en familieleden hebben tot dusver nog geen resultaat gehad. Omdat de vrouw dementerend is maakt de politie zich zorgen. Vermoedelijk is de vrouw verdwaald en weet ze niet waar ze naar toe moet.

Buurtonderzoek
De politie is er alles aan gelegen om V. snel op te sporen. ,Zo werden de weilanden in de buurt door de politie afgezocht. Ook heeft de ME heeft een grootschalig buurtonderzoek uitgevoerd. Motorrijders maar ook agenten die bij de EO jongerendag in Arnhem waren zijn ingezet", aldus politiewoordvoerster Linda Hofman.

Naar alle waarschijnlijkheid zal rond middernacht ook een politiehelikopter worden ingezet. Deze zal met een warmtebeeld camera de omgeving afzoeken.

Naast de vele politie inzet heeft ook de stichting RHH (Reddingshonden Hulpdienst Holland) assistentie aangeboden. Teams uit Gelderland , Groningen, Drenthe en Noord-Holland hebben met 28 honden en 37 vrijwilligers de bossen afgezocht. Bij vermissingen in grote percelen bos kunnen reddinghonden het werk doen waar anders tientallen mensen voor nodig zijn.

De honden zoeken, vrij bewegend, het hele gebied af. Door middel van de bringselmethode maakt de hond aan de geleider duidelijk dat een slachtoffer gevonden is. Een bringsel is een kokertje dat aan de halsband van de hond hangt, wat de hond zelfstandig bij een gevonden mens oppakt en vervolgens teruggaat naar de geleider om dit aan de geleider te laten zien. Deze weet dan dat de hond bij een slachtoffer geweest is en de hond blijft op en neer pendelen tussen geleider en gevonden slachtoffer tot de geleider bij het slachtoffer is.Deze methode blijkt voor slachtoffers minder bedreigend dan een blaffende hond naast zich. Zeker voor kinderen en demente bejaarden is deze wijze van aangeven van het slachtoffer vriendelijker.

Signalement
S. wordt door bekende ook wel aangesproken als S***. Ze heeft het volgende signalement:  kort grijs haar en draagt zwarte bovenkleding met korte mouwen. Daaronder draagt ze een gekleurde rok met bloemenprint en zwarte lage schoenen. Om haar nek heeft de Wageningse een grijze ketting met een steentje. Mogelijk heeft ze een groene bril met ovale glazen op.

De politie wil graag weten waar ze is en roept daarom getuigen op te reageren. Hebt u de Wageningse gezien na zaterdagochtend 4 juni of weet u waar ze op dit moment verblijft neem dan contact op met de politie in Wageningen via 0900-8844.

Opmerking:
dd. 6 juni 2011 heb ik de foto en naam weggehaald ivm privacy van deze mevrouw.
Gr, Inge


hufterproof

Betekenis volgens Wikipedia:
Hufterproof is een populair woord dat zoveel betekent als "bestand tegen vandalisme". Het wordt vooral toegepast op (de constructie van) gebouwen, van hun inrichting en (de bevestiging van) straatmeubilair en kunstwerken in de openbare ruimte. De volledig Nederlandstalige versies voor het begrip (huftervast of hufterbestendig) zijn in de volksmond een stuk minder gangbaar.


Ieder nadeel heeft zijn voordeel, of is 't in dit geval ieder voordeel heeft ook zo zijn nadelen? 't Voordeel: de blog groeit, ik heb al behoorlijk wat berichten geschreven en 'gepubliceerd'. 't Nadeel: ik weet niet altijd precies of ik al eens ergens over geschreven heb, en weet ook niet of dat ligt aan mijn 'blogadministratie' of aan 't  eigen geheugen dat niet meer zo functioneert als vroeger? Lastig .... Ik weet wel dàt ik al eens geschreven heb over 't sleutelkastje dat bij pap bij de voordeur hangt. Ik heb ook 't bericht erover gevonden, het staat hier maar ik dacht dat ik ook over de poging tot inbraak had geschreven, en dat bericht kan ik niet vinden ... Ik kreeg vorige week een telefoontje van iemand van de thuiszorg, omdat zij dacht dat recent was geprobeerd om 't 'hufterproof' kastje open te breken. Ik kon haar vertellen dat dat al een tijd geleden was geprobeerd. Degene die dit op zijn of haar geweten heeft, heeft daarbij de deurbel vernield en zo goed als compleet van de muur getrokken. Vandaag heb ik 't sleutelkastje nog eens goed bekeken en er voor de zekerheid een foto van gemaakt. Zo heb ik vergelijkingsmateriaal voor als nog iemand de brutaliteit heeft om de vernieling af te maken. Ik snap 't ook niet: de voordeur ligt aan de straatkant aan een vrij drukke weg, de overbuurvrouw is behoorlijk nieuwsgierig en ziet zo ongeveer alles wat op straat gebeurt, er komen veel mensen bij pap over over de vloer m.a.w. hij is niet vaak alleen en er staat een straatlantaarn praktisch voor de deur die altijd brandt als 't buiten donker is. Over 't hang- en sluitwerk van 't huis zal ik 't maar niet hebben ... 

zaterdag 4 juni 2011

gewoon fleurig


Foto's van bloemen in een schaal bij mij in de woonkamer. Gewoon, omdat ik ze mooi genoeg vind om te laten zien en omdat ze de blog opfleuren met hun vrolijke kleuren. En ook omdat vandaag te mooi is om lang te bloggen ....

vrijdag 3 juni 2011

als 'n kievit

Toen ik woensdagmiddag bij pap was, had hij geen last meer van zijn voet. Hij liep tenminste rond als een kievit .... De stok die ik voor hem had gekocht stond netjes bij de paraplu en andere wandelstok in de paraplubak. Ik twijfelde nog of ik de stok niet bij hem in de buurt zou zetten voor 't geval dat, maar heb 't toch maar niet gedaan. Heeft ook geen zin: ik kan iets wel ergens neerzetten of ophangen, maar dat weet pap  toch niet te vinden als hij 't nodig heeft. En hij liep ook zonder pijn. Zou deze medicatie dan zo snel werken? Geen idee, kan me dat niet echt voorstellen ..... 's Avonds kreeg ik bericht van mijn broer: "pap loopt slecht!!" Hij heeft dus weer last van zijn voet(en). Ik lees 't bericht pas uren nadat mijn broer 't heeft geschreven, dus mijn vraag of pap met de nieuwe stok liep heeft eigenlijk zin. Mijn broer heeft geen stok gezien, zegt hij. "Pap schuifelde echt als een oude man. Was voor de rest wel heel goed met hem". Ik stuur beide broers een e-mail met de link naar mijn bericht en mijn uitleg over wat er is gebeurd ...


donderdag 2 juni 2011

de Alzheimer experience (2)

Gisteren begonnen met kijken, en nu heb ik ieder filmpje gezien: vanuit 't oogpunt van beide patiënten, vanuit hun omgeving en 't bijbehorende commentaar van de arts. Ik kan iedereen aanraden om te kijken, 't is echt de moeite waard! Je leert een beetje begrijpen wat omgaat in 't hoofd van iemand met Alzheimer of dementie. Ik hoop alleen dat iedereen die gaat kijken iets sneller internet heeft dan wat ik hier heb. Ons internet is namelijk zo snel als een achteruitglijdende slak ...... héél langzaam dus, maar dit zal op andere plekken in Nederland en België vast stukken beter zijn ;-)

de Alzheimer experience

Ik las op de site van  Hannie over de film de Alzheimerexperience. Een film met zicht op Alzheimer vanuit blikpunt van de patiënt, de omgeving en met commentaar van een arts:


Wat gaat er om in alzheimerpatiënten en hoe ziet een alzheimerpatiënt de wereld en de mensen om zich heen? En hoe kunnen familieleden en verzorgers het beste met hen omgaan? Die ingewikkelde vragen probeert de Alzheimer Experience te beantwoorden.
Regisseur Paula van der Oest heeft een interactieve internetfilm gemaakt die een unieke inkijk geeft in de belevingswereld van dementerenden en hun omgeving: alle tien scènes uit het dagelijks leven van dementerenden zijn vanuit verschillende perspectieven te bekijken.
De interactieve film is bedoeld voor de steeds groter wordende groep mensen die dagelijks te maken heeft met deze ziekte. Als familielid, mantelzorger of professioneel verzorger. Bij ongeveer 235.000 Nederlanders is de diagnose alzheimer gesteld.
Een onbekend aantal mensen heeft de ziekte wel, maar bij hun is nog geen diagnose gesteld. Het aantal alzheimerpatienten zal in de periode tot 2050 ten minste verdubbelen.

Martha Flora

De Alzheimer Experience is een initiatief van Alzheimer Nederland, Marco Ouwehand en Anne-Mei The. Ouwehand kwam met de ziekte in aanraking toen zijn moeder alzheimer kreeg. Hij vond het verpleeghuis waar zijn moeder terechtkwam geen prettige omgeving voor haar.
Daarom is hij een eigen concept voor verpleeghuizen gaan ontwikkelen, de Martha Flora-huizen genoemd naar zijn moeder. Het eerste huis is in mei geopend in Elst op de Utrechste Heuvelrug.

Anne-Mei The

Cultureel antropoloog Anne-Mei The doet al jaren onderzoek in ziekenhuizen en verpleeghuizen. Ze werd met name bekend met het boek In de wachtkamer van de dood dat in 2005 verscheen. Haar research deed ze door twee jaar in een verpleeghuis te werken.
The ontwikkelde vervolgens een concept om de kwaliteit van de zorg in verpleeghuizen en andere zorginstellingen op te krikken. Centrale gedachte van haar werkwijze is dat de mensen op de werkvloer de hoofdrol moeten hebben.

Interactief

De tien scènes van de Alzheimer Experience kunnen op elk moment stilgezet worden om van perspectief te wisselen. In de brillenwinkel waar Roos een bril komt kopen voor haar demente man vraagt hij zich af wie die aardige vrouw toch is. En herkent hij in de brillenverkoper zijn vroegere rechterhand.
Roos beleeft dezelfde scène in een beetje angstige spanning. Ze hoopt dat ze snel een bril kan kopen zonder al te veel gedoe. Als haar man haar publiekelijk niet herkent lijkt ze pijnlijk getroffen. Maar tegelijk reageert ze ook vol begrip en liefde.
En als de brillenverkoper het woord krijgt van zijn klant om de jaarcijfers toe te lichten druipt het ongemakkelijke gevoel van hem af. Hij weet zich geen raad met deze klant die misschien wel dement is. Het liefst zou hij zich verstoppen. Of willen dat Roos en haar man weggingen.

Dokter

Onder het internetscherm waar de scènes te zien zijn zitten telkens knoppen met de beeltenissen van de acteurs. Door op die knoppen te drukken verandert de scène van perspectief. Verder bestaat de mogelijkheid om op elk gewenst moment een arts commentaar te laten leveren op wat er zojuist te zien was in de film.
De makers hopen dat door de Alzheimer Experience de grote kloof tussen de echte wereld en de belevingswereld van de bijna 250.000 alzheimerpatiënten wordt verkleind.